"eo" (Contén)

Sociedade nacida na vila de Vilalba en 1934. Foi presidida por Sebastián Martínez Risco, escritor galego e presidente da Real Academia Galega. Esta institución desenvolvía unha serie de actividades vencelladas á cultura tales como a organización de conferencias -coa participación de Otero Pedrayo, Filgueira Valverde, Noriega Varela e Demetrio Méndez Curiel, entre outros-, xunto con concertos e recitais musicais, representacións teatrais, -alí estreouse a obra El poder de la conduta de Martínez Risco-, e bolsas de estudios para o Instituto Manuel Murguía da mesma localidade. Desapareceu no ano 1936.

Sociedade fundada en México no ano 1962, divulgadora da cultura e lingua galegas nese país. Colaborou coa Universidade de México e produciu unha serie de programas de información cultural en Radio Metropolitana e Radio Universidad. Publicou tamén a revista Compostela. Nesta institución participaron numerosos intelectuais e políticos da sociedade mexicana.

Sociedade fundada no ano 1971 e presidida por Manuel Cabaleiro Goás. Entre as súas actividades destacou a organización de conferencias coa participación de González Seara, Aranguren, Camilo José Cela, Tierno Galván, Blanco Amor, Alonso Montero e Ramón Valenzuela. En 1974 organizouse unha homenaxe á figura de Castelao coa edición dun exemplar antolóxico da súa obra e unha exposición de pintura e escultura.

Sociedade fundada o 25 de abril de 1965 cunha finalidade cultural. Organizou ciclos de conferencias coa participación de Xosé M. Beiras, Álvaro Cunqueiro, Torrente Ballester, etc. Xunto a estas, numerosas exposicións de pintura e escultura con obras de Conde Corbal, Virxilio Fernández, Acisclo Manzano e Manolo Caballero, entre outros. Ao longo dos anos homenaxeou as figuras de Valle-Inclán, Miguel Hernández e o musicólogo Agustín Isorna Ríos.

Institución fundada polo Emperador Adriano cara ao 135 d C, cerca do foru, para a promoción das letras. Era o lugar de reunión de poetas e oradores, onde se realizaban cursos de Retórica, Xurisprudencia, Gramática e Filosofía. Denominada despois Escola Romana continuou o seu labor ata o s V.

Sociedade fundada no 1879 baixo a presidencia de Manuel Estrada y Madán. Exerceu a súa actividade ao longo de diferentes fases ata 1936 (1879-1880, 1903-1917, 1931-1936) e, de forma continua, desde 1976. Esta institución presidida por Eliseo Zaera Ríos, desenvolveu diversas actividades culturais e lúdicas na cidade de Ferrol e na súa comarca. Organizou exposicións de artes plásticas, ciclos de cine e vídeo, conferencias, cursos de galego, solfexo, pintura, teatro ou encadernación. Entre os certames anuais destacan: Eidos, Feitura, Xoves Teatrais e o concurso de gaita galega Constantino Bellón, de ámbito internacional.

Sociedade fundada a finais do século XIX na cidade de Santiago. Foi presidida por Luís Rodríguez Seoane. Nela organizáronse conferencias coa participación de Alfredo Brañas e Vázquez de Mella. Publicou tamén a obra Os meus votos de Aurelio Ribalta.

Creada en 1933, posteriormente incorporouse á FETE (Federación Española de Trabajadores de la Enseñanza) cando xa o proceso republicano estaba moi avanzado. O seu crecemento foi moi rápido e en 1935 xa contaba con 250 afiliados presididos por Luís Soto Fernández. Algúns dos seus membros foron: Luís Soto, Baltasar Vázquez (director de Escuela del Trabajo, órgano de expresión da ATEO), Rafael Alonso, Fernández Mazas, Adolfo Ansias, Heriberto López Bello, Ignacio Herrero, Eligio Núñez, etc. Moitos deles colaboraron ademais noutros medios escritos, entre eles La República. Nun principio a ATEO caracterizouse pola mestura de correntes galeguistas e de esquerda republicana, pero despois definiuse pola súa pluralidade. Constituíuse como un dos foros onde se debatían novos modelos educativos procurando a renovación pedagóxica, entendida esta como coñecemento científico, obxectivo e neutral. Este movemento renovador serviu de plataforma a diferentes concepcións da sociedade e da...

Revista mensual editada pola “Asociación de Trabajadores de la Enseñanza” de Ourense, pertencente á UGT. Apareceu en xaneiro de 1936, substituíndo ao anterior voceiro da Asociación, Escuela del Trabajo, co que compartiu liña ideolóxica e colaboradores.

Obra de xeografía lingüística destinada a rexistrar o léxico dos mariñeiros e dos pescadores do Mediterráneo, e no que se estudia a súa difusión e influencias mutuas. Iniciada por Marko Deanovic, diríxea dende Venecia G. Folena e dende Catalunya B. Moll.

Rei de Micenas, cabeza da liñaxe dos atridas, pai de Agamemnon, Menelao e Plístenes. Os seus atroces delitos orixinaron o destino aciago dos atridas, familia sobre a que pesaba a maldición de Tántalo.

Nome dado por Heinrich Schliemann a unha tumba do período micénico atopada na área da acrópole de Micenas. A tumba, tipoloxicamente un tholos, consta dun longo pasadizo recto semisoterrado que conduce a unha gran sala circular cuberta cunha falsa bóveda. De xeito acobadado, cara á dereita segundo se penetra na anterior, ábrese outra sala menor e cuadrangular, posiblemente onde se efectuou a deposición do cadáver ou dos cadáveres. Non está demostrado que, en efecto, a tumba sexa a de Atreo.