auréola
(< lat aureŏla ‘dourada’)
-
s
f
[ARTE]
Contorno luminoso ou dourado que rodea a cabeza das imaxes esculpidas ou pintadas para resaltar toda a súa figura, especialmente das imaxes sagradas na iconografía cristiá (Xesucristo, a Virxe, os santos, etc). Pode estar formada por raios de luz, nubes ou, simplemente, ornamentos abstractos. Adoita diferentes formas: circular, oval, elíptica ou de punta de améndoa (améndoa mística).
Ex: O pintor destacou a imaxe da Virxe cunha auréola.
Sinónimos: nimbo. - s f [ASTRON]
-
s
f
Círculo luminoso que envolve un obxecto.
-
s
f
Gloria, prestixio ou opinión favorable que se ten dunha persoa polos seus méritos ou virtudes.
Ex: Coa súa conduta incorruptible forxouse unha auréola de integridade.
Confrontacións: fama, halo, reputación, sona. -
s
f
Luz azulada que aparece arredor das lámpadas cando o aire da mina contén grisú.
-
auréola accidental
[FÍS]
Fenómeno óptico en forma de contorno anular, de luminosidade e de coloración difusas, que aparece ás veces envolvendo os obxectos que se observan a través dun sistema óptico.
-
auréola de contacto
[XEOL]
Zona de contacto, tamén chamada auréola metamórfica, entre unha masa intrusiva e as rochas que a encaixan. Débese á temperatura elevada do magma e aos vapores mineralizantes que este contén.