"Fernán" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 808.
-
GALICIA
Artista plástico. Licenciouse en Belas Artes pola Universidade de Vigo e ampliou estudios no Taller de Pintura Pablo Ruíz Picasso do Museo de Arte Contemporáneo Unión Fenosa (1999). Recibiu, entre outras, a bolsa de paisaxe da Fundación Mondariz-Balneario (1997). A súa poética repensa a pintura como unha expresión lírica, nunha sorte de paixases emocionais, nas que as veladuras, as luces e sombras, recuperan valores pitóricos tradicionais sen esquecer a investigación constante da materia. Desde 1994 participou en exposicións tanto individuais como colectivas, como o Certame de Pintura Eixo Atlántico do Noroeste, Novos Valores da Bienal de Pontevedra (1999) e no 2001 Bienal de Lalín, Mostra Unión Fenosa e 767 na Fundación Laxeiro. A súa obra está presente, entre outras, nas coleccións do Museo de Arte Contemporáneo Unión Fenosa e na Fundación Mondariz-Balneario.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Químico. Estudiou Ciencias Químicas na Universidad Complutense de Madrid, onde se doutorou en 1971. Profesor de química na Universidade de Santiago de Compostela, centrou o seu labor investigador especialmente no estudo dos nucleósidos carbocíclicos e da terapéutica antialérxica. Publicou numerosos artigos científicos en revistas especializadas e traduciu do inglés ao castelán os libros La química de alta presión (1967), Química orgánica básica (1968), Introdución a la nomenclatura química (1970) e Procesos sintéticos en química orgánica (1976). En 1993 entrou na Real Academia Galega de Ciencias, da que foi nomeado secretario (1993) e vicepresidente (1999).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escultor. Coñecido como Cochorro, especializouse en talla en madeira na Escola de Artes e Oficios da Coruña. En 1973 participou na II Experiencia da Escola Libre do Seminario de Estudios Cerámicos de Sargadelos. Realizou exposicións individuais en diversas cidades galegas e participou, entre outras mostras colectivas, no I Encontro de Artistas Xóvenes de Vigo (1976), na Bienal de Pontevedra (1977), en O Gaiteiro nas Artes (1993-1995) e en Galicia Interior (1995).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Na súa obra predomina a acción e a intriga. Publicou Poesías (1835), El bastardo y el rey (1851), Los desheredados (1865) e María (1868).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor, economista e xornalista. Estudiou dereito en Santiago de Compostela e logo en Madrid. Colaborou nos xornais El Contemporáneo, El Español, La Gaceta Popular, La Ilustración Española y Americana, El Heraldo Gallego, El Eco de Orense e El Derecho. Publicou Retratos y semblanzas (1872) e Portugal contemporáneo: de Madrid a Oporto pasando por Lisboa. Diario de un caminante (1874).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xornalista e escritor. Iniciou o seu labor periodístico como director do semanario Las Riberas; posteriormente exerceu como redactor de El Regional e de El Pueblo Católico. En Santiago de Compostela, ademais de traballar como secretario da Universidade, colaborou en Gaceta de Galicia e foi redactor de El Eco de Santiago. Escribiu Prosa de la vida (1901), Lucha de sentimientos (1903), Senda de amargura (1911) e Gallegos ilustres. Montero Ríos (1920).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Coñecido como Camilo Valdeorras, foi actor e director teatral e vinculouse co colectivo Rompente. Escribiu Progreso e andrómena de Antroido. Farsa veraz e alegoría festiva (Premio Abrente 1977), unha recreación das loitas labregas dos anos setenta a partir de técnicas propias do teatro documento e do teatro de axitación social.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor, escritor e músico. Comezou a súa formación en Santiago de Compostela, onde asistiu a clases de solfexo na Escola de Artes e Oficios e estudou violín co mestre Manuel Valverde. Co seu irmán Mario fundou a revista SIR (Sociedad Infantil Revolucionaria), da que saíron tres números. En 1928 recibiu unha bolsa da Deputación da Coruña e trasladouse a Madrid para continuar os seus estudios de violín na Escuela Superior de Música do Real Conservatorio, centro que tivo que abandonar no derradeiro curso por mor da ruína do seu pai. En Madrid asistiu aos parladoiros político-literarios de La Granja del Henar, do Café Negresco ou El Molinero, e, en 1933, incorporouse ao grupo político que dirixían Juan Andrade e Andrés Nin, que deu lugar á Oposición de Izquierda. No eido literario colaborou nas revistas Nueva España e Leviatán, e como crítico musical en PAN (Poetas Artistas Navegantes). Ao final do servizo militar e trala Revolución de Asturias, foi condenado...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Comezou a súa formación artística en Santiago de Compostela da man de Camilo Díaz Baliño. Con 13 anos fundou co seu irmán Eugenio a revista SIR (Sociedad Infantil Revolucionaria) na que colaboraban, entre outros, C. Maside, L. Seoane e F. Rolán. En 1928 realizou as súas primeiras mostras individuais na Sala Liste de Santiago de Compostela e na Sala Turismo de Pontevedra e anos despois participou na Exposición Rexional Permanente de Santiago. En 1931 trasladouse a Madrid coa súa familia, onde recibiu clases de pintura da man de Federico Rivas na Universidad Popular e onde asistiu aos parladoiros de La Granja del Henar, o Café Madrid e o café do Hotel Gran Vía, xunto co seu irmán e outros intelectuais galegos. Foi un dos integrantes do grupo de arte e teatro Avance e participou nunha exposición no Ateneo con R. Alberti e A. Rodríguez Luna. Traballou nas oficinas do mercado central de Madrid e colaborou no Partido Obrero de Unificación Marxista (POUM) e na revista Comunismo....
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Director musical e compositor. Realizou estudios musicais no Real Conservatorio de Música de Madrid e en 1963 ingresou no corpo de directores de bandas de música civís. Posteriormente, trasladouse a Suíza, onde residiu quince anos, e alí dirixiu a Harmonie Ste. Cecile d’Orbe, Unión Instrumental de Payerne e a Harmonie Municipale de Monthey. Foi profesor cantonal de música para cursos de perfeccionamento no cantón de Vaud, profesor nas escolas de música de Moudon e Payerne e do Conservatorio de Friburgo. Dirixiu concertos en Tübingen, Múnic, Stuttgart, Dijon, Nîmes, Baune, Basilea, Alstatten, etc. Dende o seu regreso a España (1979) ata o seu nomeamento como director da Banda Municipal de Música da Coruña, foi director titular da Banda Municipal de Música de Lugo. Conta con varias gravacións discográficas, é autor do himno Ville de Payerne e das súas composicións destaca A Freixa, A ruliña, Panxoliña, Saúdo e O cantar do vento. Director...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Músico. Comezou os seus estudios musicais na Escola de Música de Sober (1975) e continuounos no Conservatorio Profesional de Música de Ourense, onde obtivo o título de profesor de clarinete e o diploma elemental de óboe. Os estudios superiores realizounos no Conservatorio de Vigo. Foi profesor no Conservatorio de Música de Ribadavia, onde creou e dirixiu unha banda xuvenil de música. Posteriormente deu clases no Conservatorio Profesional de Música de Pontevedra, onde dirixiu a banda dese centro, e foi profesor de clarinete no Conservatorio Profesional de Música de Ourense, clarinetista da Banda Municipal de Ourense e director da Banda e da Escola de Música de Sober dende 1997, onde tamén creou a Banda Xuvenil de Música. Concelleiro de cultura de Sober, e cofundador da Feira do Viño de Amandi (1981), publicou diversos artigos en xornais e revistas sobre a música de banda e compositores para banda, e a antoloxía poética Poemas a Laura (2002).
VER O DETALLE DO TERMO -
FAMILIAS
Familia de escultores de Noia activos no s XVIII. Xulián Fernández Gundín foi autor do retablo de san Miguel na igrexa de Cordeiro e da imaxe de san Boaventura (1742), de dous anxos para Santa Columba e andas da Soidade de Noia (1444). Co seu fillo Hipólito Fernández Gundín traballou no retablo colateral da virxe do Carme en Santa María a Antiga do Caramiñal e antes de 1774 fixeron dous colaterais para a igrexa conventual do Carme de Padrón. Fernando Fernández Gundín , fillo de Xulián, foi pintor e escultor. En 1799 realizou a imaxe do Santo Cristo en San Ourente de Entíns e pintou o retablo e a imaxe de Nosa Señora do Rial en Noia.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Judoka. Campiona Olímpica en Sidney 2000 na categoría de menos de 57 kg, obtivo a medalla de bronce nos Xogos Olímpicos de Atlanta 1996. Nos campionatos mundiais gañou a medalla de ouro en París 1997 e a de prata en Birmingham 1999. Tamén se proclamou campioa de Europa en 1998 e subcampiona en 1997.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Militar. Co rango de capitán, foi destinado a Marrocos (1909), onde as súas accións de guerra foron recompensadas co ascenso a comandante e coa concesión da cruz laureada da Real y Militar Orden de San Fernando. Desempeñou varios cargos diplomáticos, como agregado militar á Legación Española en Berna (1918) e membro da Comisión Internacional reunida en Polonia para tratar do conflito de Vilna (1920). Publicou España y su pueblo, en inglés. Recibiu, entre outras condecoracións, as de oficial do Imperio Británico, de San Bieito de Avis, de Portugal, a Légion d’Honneur de Francia e a Medalla de Ouro da Cruz Vermella española.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Artista plástica e ilustradora. Comezou a súa actividade artística no eido da ilustración e da pintura e, dende 1987, cultivou, entre outras artes, a escultura, a escenografía e a realización de decorados teatrais. Realizou carteis e logotipos e ilustrou, entre outros, Xiganos e Anantes (1991), de J. Mª Pina, Contos para rapaces Pillabáns (1992), de J. Prevert, e Galicia Solidaridade (1995).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Teólogo. Ordenado sacerdote en 1967, licenciouse en Sagrada Escritura no Pontificio Instituto Bíblico de Roma (1972) e doutorouse en Teoloxía na Universidade Gregoriana de Roma (1992). Cóengo da catedral de Santiago de Compostela e capelán de San Paio de Antealtares, foi vicerrector do Seminario Maior de Santiago (1973-1985), profesor do Instituto Teolóxico Compostelán desde 1990 e director do Centro de Formación Teolóxica para Segrares desde 1999. Foi un dos coordinadores da primeira versión galega da Biblia (1989), na que traduciu os libros de Xosué, Xuíces, Rut, o Evanxeo segundo San Xoán, ademais de catro cartas de San Paulo (Segunda aos Corintios, aos Efesios, e as dúas aos Tesalonicenses). Colaborador de Compostellanum, Estudios Bíblicos, Reseña Bíblica e El Correo Gallego, escribiu, entre outras obras, El Espíritu Santo en el mundo de la Biblia (1998), Nueva interpretación...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Entidade constituída na Coruña o 7 de novembro de 1997. Ten a súa sede en Sabón (Arteixo) e está vinculada a La Voz de Galicia. Presidida por Santiago Rey Fernández-Latorre e dirixida por Francisco Docampo Gómez, os seus obxectivos céntranse na recuperación e protección do patrimonio histórico e monumental de Galicia, e na salvagarda do ambiente. Contribúe tamén ao estudo da comunicación en Galicia e á formación dos profesionais, da difusión da cultura, a promoción de accións para a terceira idade, a mocedade e a infancia, e o fomento do estudo e a investigación no ámbito das ciencias sociais, históricas e xurídicas. Das súas actividades destacan diversos ciclos de conferencias, foros sanitarios, a organización dos premios Fernández Latorre, a xestión do Museo de La Voz de Galicia e a realización de dous programas radiofónicos Voz Natura e El Debate.
-
GALICIA
Político, editor e xornalista. Sarxento de artillería, foi sometido a un consello de guerra por mor duns artigos críticos co exército. Despois de varios procesos na súa contra, exiliouse en Francia. Tralo seu regreso e coa proclamación da Primeira República, foi elixido deputado polo distrito de Granollers en representación do Partido Republicano. Neses anos traballou como correspondente de El Imparcial en París e colaborou en El Demócrata. Posteriormente trasladouse á Coruña, onde fundou La Voz de Galicia o 4 de xaneiro de 1882. En colaboración con Martínez Salazar fundou a Biblioteca Gallega, da que saíron 52 volumes. Deputado polo distrito de Ortigueira (1891-1912), foi subsecretario de Gobernación (1905 e 1910), director xeral de Obras Públicas (1906) e gobernador civil de Madrid (1910-1912). Ademais, ocupou o cargo de presidente da Asociación de Periodistas de Madrid, socio de honra da Real Academia de Bellas Artes Nuestra Señora del Rosario da Coruña e correspondente...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto. Traballou na escaleira do patio no palacio de Granada de Carlos V. En 1626 trasladouse a Santiago de Compostela, onde introduciu o Barroco clasicista, chamado polos monxes de San Martiño Pinario. Na igrexa conventual traballou no cruceiro e erixiu a cúpula, levantada sobre pendentes e dividida en doce nervios. Supliu o tambor por doce ventás que provocan a sensación de que está suspendida no aire e, na parte posterior, levantou un ciborio de forma cadrada con balaustrada e sobre el unha cúpula de media laranxa. A altura do conxunto contrarréstase por medio dun sistema de contrafortes escondidos polo muro do claustro procesional. Na parte conventual realizou o claustro das oficinas, no que empregou pilastras emparelladas de orde toscana, e trazou os planos e iniciou o claustro procesional ou da portería, onde empregou a orde xigante e as columnas dóricas xeminadas erixidas sobre pedestais. Na catedral realizou en 1627 o sepulcro do arcebispo Juan Beltrán de Guevara; situado no...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Economista e político. Doutor en Economía pola Universidade de Santiago de Compostela (1990), é profesor titular de economía aplicada. As súas investigacións centráronse na demografía e no estudo do capitalismo transnacional, do desenvolvemento e das finanzas públicas. Foi director do IDEGA (1998-1999). Militante de ERGA (1978-1984), en 1981 foi elixido o seu secretario nacional. Formou parte da comisión xestora do Bloque Nacionalista Galego (BNG) trala súa fundación (1982). Primeiro tenente de alcalde do concello de Noia (1987), exerceu posteriormente o cargo de vicerrector económico na Universidade Compostelá (1990-1994). Alentou a formación do Colectivo Avante no BNG e integrouse en Unidade Galega cando esta entrou a formar parte do BNG (1994). Coas eleccións locais (1999) en Santiago de Compostela ocupou o cargo de concelleiro de Facenda, Orzamentos, Patrimonio e Mercados e foi membro da comisión de goberno. En 2002 foi elixido secretario de finanzas do BNG, pero dimitiu en outubro...
VER O DETALLE DO TERMO