"PRI" (Contén)

PERSOEIRO

Gramático latino. Viviu en Bizancio e ensinou lingua latina durante o reinado do emperador Anastasio, ao que lle dedicou un Panexírico. Escribiu a máis importante das gramáticas latinas da antigüidade, a Institutio de arte grammatica. Na idade media adquiriu unha gran fama, e a súa gramática figura en moitas bibliotecas da época, entre elas a do mosteiro de Ripoll.

PERSOEIRO

Dama romana. Indentificouse cunha discípula de san Paulo e muller de Aquila e cunha nobre matrona romana que se dedicaba ao socorro dos mártires, recollendo e sepultando os seus corpos e que, a instancias do papa san Marcelo, doou un cemiterio onde foron soterrados, as catacumbas de santa Priscila, na via Salaria. A súa festividade celébrase o 16 de xaneiro.

1. Relativo ou pertencente ao priscilianismo.

2. Seguidor do priscilianismo.

PERSOEIRO

Heresiarca. Descoñécese o seu lugar de nacemento, probablemente en Lusitania ou en Gallaecia. Escribiu numerosas obras das que coñecemos o prólogo aos Canones in Pauli apostoli epistolas e os 90 Canones, tamén se lle atribúe, aínda que con dúbidas, os 11 Tractatus de Würzburg. Descoñecese cal foi a sua formación, que algúns conceden á muller nobre Ágape e ao retórico Elpidio. A súa doutrina baseouse no gnosticismo, o maniqueísmo, o arianismo, as prácticas máxicas e as crenzas astrolóxicas. Defendeu o ascetismo, o celibato, a renuncia aos bens mundanos, a abstención da carne e do alcohol, o afastamento da igrexa durante a Cuaresma e o Nadal, o estudo das Escrituras, incluíndo os textos apócrifos, a defensa da igualdade de sexos e estamentos sociais entre os crentes, o don de profecía sen mediación xerárquica e a existencia de graos entre os crentes segundo o coñecemento. Entre os seus seguidores contou con xente culta e de certo nivel económico, mulleres e algúns bispos como Instancio...

1. 1. Lugar onde se está preso ou detido.

   2. prisión celular

      Prisión en que cada preso está separado nunha cela ou apartamento.

2. 1. Pena de privación de liberdade por un tempo determinado. Distínguese a prisión maior, que comprende de seis anos e un día a doce anos, e a prisión menor, desde os seis meses e un día aos seis anos. Ambas as dúas son penas graves e cúmpresen segundo un sistema progresivo, cos graos máximo, medio e mínimo, segundo a gravidade do delito cometido.

   2. prisión preventiva

      Privación de liberdade do procesado, sen carácter de pena, durante a tramitación da causa. Nun estado de dereito, ningún cidadán pode ser preso senón en virtude dun mandato xudicial. Só pode decretala o xuíz de instrución, e cómpre que conste na causa a existencia dun feito que presente as características de delito, que o xuíz instrutor estime necesaria a prisión preventiva, e que na causa aparezan motivos suficientes para crer responsable criminalmente do delito a persoa contra a que se ha ditar o acto de aprisionamento.

1. 1. Que ou quen está cativo.

   2. Que está recluído nunha prisión.

   3. prisioneiro de guerra /

      Soldado capturado polo inimigo. A súa condición xurídica, expresada nas convencións da Haia (1907) e de Xenebra (1929 e 1949), incapacítano a ser suxeito de represión. A Convención de Xenebra declara a nulidade das renuncias unilaterais dos belixerantes, e ordena a repatriación inmediata dos prisioneiros unha vez rematadas as hostilidades.

2. Que está privado de liberdade física ou moral.

1. Poliedro que ten dúas caras iguais e paralelas (bases), sendo as outras caras (caras laterais) paralelogramos. As interseccións entre as caras laterais son as arestas laterais. A altura é a distancia perpendicular entre as dúas bases. O volume é o produto da área dunha base pola altura. Un prisma recibe o seu nome segundo a forma xeométrica das súas bases (triangular, cuadrangular ou pentagonal), e denomínase recto se as súas bases son perpendiculares ás arestas laterais, e regular se as súas bases son polígonos regulares.

2. Forma cristalográfica constituída por unha serie de caras que se cortan paralelamente nunha soa dirección e están agrupadas ao seu redor. Diferénciase do prisma xeométrico en que lle faltan as bases.

3. Sistema óptico constituído por dous dioptros planos que delimitan un medio transparente e forman un ángulo non nulo, denominado ángulo do prisma. Un raio luminoso que atravesa un prisma sofre polo feito de refractarse dúas veces, unha por cada dioptro, un cambio de dirección chamado ángulo de desviación, que é función do índice de refracción do medio que constitúe o prisma, do ángulo do prisma e do de incidencia do raio. Cando un raio de luz policromática incide nun prisma, prodúcese a dispersión cromática da luz. Se o ángulo é igual ou superior ao dobre do ángulo límite, haberá unha reflexión total, pero se é inferior esta só terá lugar para determinados valores do ángulo de incidencia. Algúns tipos particulares son o prisma de Nicol, o prisma de Rochon e o prisma de Wollaston.

4. Punto de vista que se ten de algo ou de alguén.

5. Superposición de láminas amoreadas fronte a unha placa, sobre unha zona de subdución.

1. 1. Relativo ou pertencente ao prisma.

   2. Que ten forma de prisma.

   3. Que está formado por un prisma.

   4. Aplícase á superficie xerada polo movemento dunha liña recta que se move paralelamente a ela mesma, que se interseca sempre cos lados dun polígono plano.

2. Aplícase ás cores que resultan da descomposición da luz branca cun prisma óptico.

3. Binóculo en que a luz, antes de atravesar o ocular, é desviada dúas veces por reflexión mediante dous prismas que hai en cada un dos dous tubos do instrumento.

1. Relativo ou pertencente aos prístidos.

2. Peixe cartilaxinoso da familia dos prístidos.

3. Familia de peixes condritios, da orde dos raiiformes, co corpo comprimido dorsoventralmente e coa mandíbula prolongada en forma de serra, con dentes duros e afiados. Comprende unicamente o xénero Pristis.

CAPITAIS

Capital de Kosovo, situada na República de Serbia, Serbia e Montenegro (186.611 h [estim 2001]). Habitada maioritariamente por musulmáns de fala albanesa, presenta un acusado contraste entre os barrios modernos e a parte vella.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Militante comunista, dedicouse á recompilación do folclore literario, sen introducirse nos temas da revolución e a guerra civil rusas. Nos seus contos e relatos mestúranse a fábula e a realidade, o mito e a lenda, expresados coa linguaxe máxica da tradición oral rusa, que reflectiu en V kraju nepuganykh ptic (No país dos paxaros non espantados, 1907).