"dis" (Contén)

Relativo ou pertencente á dispnea.

Que ou quen sofre dispnea.

Colocar cousas ou persoas cunha certa orde ou distribución para un determinado fin.

Preparar algo cunha determinada finalidade.

Dicir ou decidir alguén con autoridade qué e cómo se debe facer algo. Na tradición oral recóllense ditos como: “O home propón e Deus dispón”.

1. Facer ou poder facer uso de algo ou de alguén. OBS: Nesta acepción emprégase seguido da preposición de.

2. Obrar libremente na disposición dos bens propios.

3. Facer testamento.

Colocarse ou poñerse dunha determinada maneira ou orde.

Prepararse para facer algo ou ter a intención de facer algo. OBS: Nesta acepción emprégase seguido da preposición para ou a.

Calidade de dispoñible.

Situación dos militares e funcionarios que están temporalmente sen servizo ou sen destino.

Función termodinámica introducida por J. W. Gibbs en 1873 co nome de enerxía dispoñible e reconsiderada por J. H. Keenan (1941).

Cousas ou medios dispoñibles.

De que ou de quen se pode dispoñer ou dispor.

Aplícase aos bens ou á porción dos mesmos dos que se pode dispoñer para doazón ou testamento.

Masa patrimonial dunha empresa que agrupa aqueles elementos líquidos de modo instantáneo, como o diñeiro.

Segunda das cinco partes que integran a retórica clásica; segue á inventio e precede á elocutio, memoria e pronuntiatio. Regula a ordenación e distribución dos asuntos atopados polo orador na inventio, parte coa que a dispositio mantén un vínculo tal que as dúas operacións poden considerarse simultáneas ou mesmo, nalgunhas teorizacións, como na Rhetorica ad Herennium, o tratamento da dispositio está xa presente na inventio. A teoría retórica da dispositio pode aplicárselle ao conxunto ou a fragmentos concretos da obra literaria, particularmente á de carácter narrativo. Permite organizar o discurso en dúas partes, polo xeral, antitéticas ou complementarias dentro do conxunto no que se integran. Pero o máis común é distribuír o texto nunha serie de partes que, aínda que poidan variar en número nas diferentes concepcións, poden reconducirse a catro, cada unha delas con posibles subdivisións e con distinto grao de relevancia segundo o tipo de discurso. Se as seccións extremas teñen como fin...

Acción de dispor(se) ou dispoñer(se).

1. Xeito en que se dispón ou coloca algo.

2. Distribución das partes dun edificio.

Facultade ou posibilidade de dispoñer de algo ou alguén.

Estado de ánimo ou actitude que presenta alguén para facer algunha cousa.

Inclinación e aptitude dunha persoa para desenvolver unha actividade determinada.

Calidade da persoa que fai as cousas ben e con interese.

Parte esencial dun diploma ou dun documento xurídico na que está expresado o obxecto da acción ou da vontade do actor.

...

Acción de dispor(se) ou dispoñer(se).

1. Xeito en que se dispón ou coloca algo.

2. Distribución das partes dun edificio.

Facultade ou posibilidade de dispoñer de algo ou alguén.

Estado de ánimo ou actitude que presenta alguén para facer algunha cousa.

Inclinación e aptitude dunha persoa para desenvolver unha actividade determinada.

Calidade da persoa que fai as cousas ben e con interese.

Parte esencial dun diploma ou dun documento xurídico na que está expresado o obxecto da acción ou da vontade do actor.

1. ...

Que dispón, aplicado especialmente á parte dunha sentenza ou dunha ordenación en que está disposto aquilo que hai que facer.

1. Peza ou conxunto de pezas ou cousas colocadas de maneira que sirvan para producir unha determinada acción.

2. dispositivo activo

   Compoñente electrónico que produce unha amplificación.

3. dispositivo electroacústico

   Dispositivo que transforma os sinais electrónicos en sinais sonoras.

4. dispositivo escénico

   Conxunto de elementos que forman parte da posta en escena. Engade unha concepción dinámica da escenografía, que debe modificarse seguindo o desenvolvemento da acción dramática. Implica un cambio na organización tradicional do espazo e no seu fundamento ideolóxico, e concibe o decorado como un artefacto en continua evolución e transformación na representación. No teatro moderno combínanse as distintas posibilidades de iluminación, son e movemento dos personaxes para acadaren unha representación máis expresiva, que se axuste ás diversas situacións da trama.

5. dispositivo intrauterino

   DIU.

6. dispositivo pasivo

   Compoñente que non produce unha amplificación, por exemplo unha resistencia ou un condensador.

7. dispositivo periférico

   Dispositivo de entrada ou saída que se conecta á unidade central de proceso dun ordenador; por exemplo o teclado ten como función a captura de datos cara ao ordenador; ou a pantalla do ordenador que entrega ao exterior os datos xerados por un procesador.

Disposición que adoptan as tropas para cumprir unha misión.

de dispoñer(se) ou de dispor(se).

Que mostra capacidade e decisión para realizar dilixentemente algunha cousa.

Acción de disputar.

Discusión violenta. Na tradición oral recóllense ditos como: “Entre gustos non hai disputas”.