"CIO" (Contén)

Relativo ou pertencente á nutrición.

Persoa especializada en nutrición.

Antiga residencia de verán dos príncipes electores e reis de Baviera, en Múnic, construída en varias etapas desde 1664. Comezada por A. Barelli (1664-1675), foi ampliada en tempos de Maximiliano II Manuel (1679-1726) por J. Effner, con pavillóns como os de Badenburg (1718-1721) e Magdalenenklause (1725-1728). Finalmente engadíuselle o Amlienburg (1734-1739), obra de F. de Cuvilliés e peza mestra da arte rococó.

Asociación política e cultural fundada na Coruña en 1963 que ten como obxectivos fomentar o estudo da cultura galega e a dos pobos afíns. Desenvolveu unha importante actividade galeguista coa celebración de conferencias impartidas por relevantes intelectuais, cursos de galego, realización de programas de radio e colaboracións en prensa. Así mesmo, destacou o seu activo labor teatral, coa creación do Grupo Independente de Teatro, posteriormente denominado Grupo de Teatro O Facho. En 1972 creou un concurso teatral co obxectivo de axudar ao desenvolvemento dun teatro infantil en galego. Dos seus fundadores e membros históricos destacaron H. Harguindey Banet, Andrés Salgueiro, Leopoldo Rodríguez, López Meneses e Miguel Anxo Fernán-Vello.

Premio convocado pola Agrupación Cultural O Facho desde 1969, co obxectivo de promover a creación de literatura infantil en galego. A primeira edición destes premios foi gañada por Carlos Casares con A Galiña azul (1969), e desde aquela resultaron merecedores do premio autores como Concha Blanco (A vaca titiriteira, 1991) ou Cristina Cubeiro Becerra (Litografía marela, 1999).

Premio convocado pola Agrupación Cultural O Facho desde 1963 co obxectivo de difundir a poesía de autores mozos en galego. Resultaron gañadores deste premio autores como Olalla Cociña Lozano (Das marxes interiores, 1999) ou Lucía Aldao (A muller que se retorce, o sentimento marciano; a incontinencia, 2001).

Concurso teatral convocado en 1972 pola Agrupación Cultural O Facho como celebración do décimo aniversario desta agrupación e co obxectivo de axudar a crear un teatro infantil en galego. Cunha periodicidade bianual, que non se cumpriu entre a VI e a VII edicións (celebradas en 1983 e 1986, respectivamente), este premio constituíu un fito na produción de literatura dramática infantil, que contaba con moi pouca presenza en Galicia. Resultaron gañadoras do premio obras como As laranxas máis laranxas de todas as laranxas, de Carlos Casares (1973), Viaxe ao País de Ningures, de M. Lourenzo (1975), A benfadada historia de Coitado Bamboliñas, de Xulio González Lourenzo (1977), Viva Lanzarote, de Manuel Lourenzo (1981), Grande invento para saír do aburrimento!, de Ana Mª Fernández Martínez e Xoán Babarro González (1983) ou A estranha e misteriosa história de Otunga e os otunguenhos, de Joel R. Gómez (1990).

Asociación creada en Lugo en maio de 1987, que se constituíu en fundación en xuño de 1995. Presidida por Jesús Busto Peteiro, entre os seus obxectivos están o de axudar os galegos da emigración, promover a cultura e defender e potenciar a gastronomía de Galicia. Desde a súa creación vén outorgando insignias de ouro e convocando premios, como O Grelo de Ouro, que se concede anualmente, desde 1987, a persoas que destacan polo seu labor en favor de Galicia. Tamén convoca o Premio Literario O Grelo-Amigos de Galicia, o Premio de Poesía Suso Vaamonde, o Premio de Relatos Curtos Daniel Hortas, o Premio de Gastronomía Cociña Tradicional ou o Premio de Repostería Rei das Tartas.

Proceso tectónico que se inicia coa subdución da codia oceánica dunha placa litosférica baixo a codia continental doutra nun límite converxente, ata atopárense as dúas codias continentais que colisionan e forman unha cordilleira de colisión. Nas suturas deste tipo de cordilleiras quedaron localizados algúns fragmentos de codia oceánica, chamados ofiólitas.

Acción e efecto de obliterar. OBS: O grupo consonántico bl é heterosilábico e as dúas consoantes b-l pronúncianse separadas.

Facultade recoñecida aos cónsules e aos pretores na antiga Roma durante a República, para opoñerse á convocatoria dos comicios, despois de ser anunciados fenómenos atmosféricos contrarios. Desapareceu xunto coa República.

Entidade de produción creada en París polo goberno provisional revolucionario en febreiro de 1848, que se inspirou, aínda que desvirtuándoos, nos ideais sociais de Louis Blanc. Para combater a crise social e económica, os obreiros desocupados colocáronse en obras públicas pero o seu traballo estivo mal organizado e non foi rendible. A súa disolución en xuño do mesmo ano, ocasionou violentos enfrontamentos.