"RIM" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta. Aos 14 anos compuxo unha serie de poemas de gran perfección inspirados en Victor Hugo e Baudelaire, aos que sempre admirou. A súa revolución poética caracterizouse pola ruptura formal con calquera concepto da moral tradicional, coa relixión e a literatura. O resultado foi un dos seus poemas máis conmovedores, Le bateau ivre (1871). En Une saison en Enfer (1873) rexeita a poesía, as súas rebelións e alucinacións, aínda que todo reaparece, máis acentuado, nos seus poemas en prosa Illuminations (1874), a maioría escritos entre 1874 e 1875, que representan o final da evolución poética do autor. Creou unha linguaxe poética riquísima en sensacións, con metáforas desconcertantes e unha máxica sonoridade.

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, Emilia-Romaña, Italia, situada na costa do Adriático, entre Ravenna e Pesaro (128.301 h [2001]). É un importante centro de industria dos tecidos e un dos puntos de veraneo de máis sona de Italia. Fundada polos umbros, foi tomada polos romanos (268 a C), cristianizada (s IV), ocupada polos godos (s V) e posteriormente polos bizantinos, os lombardos e os francos. Estes cedéronlla aos Estados Pontificios (754). Participou nas guerras entre güelfos e xibelinos do lado dos primeiros, e rematou dominada completamente pola familia Malatesta (1334). De novo pertenceu aos Estados Pontificios (1528-1797), e foi ocupada pola Francia revolucionaria ata que en 1816 foi restituída ao papa. En 1860 integrouse no Reino de Italia. A antiga igrexa de San Francesco foi transformada (1446-1455) por Alberti, seguindo ordes dos Malatesta, polo que foi denominada Tempio Malatestiano.

PERSOEIRO

Compositor ruso. Estudou música e asistiu á Escola de Mariña, onde coñeceu a obra de destacados compositores. Influído por M. A. Balakirev, en 1861 pasou a formar parte do Grupo dos Cinco. Posteriormente foi catedrático de Composición do conservatorio de Peterburgo (1871). Actuou por Europa como director de orquestra e estreou en Rusia óperas como A noite de maio (1880), Sadko (1898) e O galo de ouro (1909). Das súas obras orquestrais destacan Capricho español (1887), Scherezade (1888), A gran pascua rusa (1888) e tres sinfonías. Orquestrou óperas de Mussorgsky e Borodin, e publicou diversas obras didácticas.

PERSOEIRO

Escritor. Licenciado en Dereito pola Universidad de Salamanca e en Filosofía e Letras pola Universidad de Madrid, en 1920 trasladouse a EE UU para desempeñar unha cátedra de Literatura Española do s XIX na Cornell University Ithaca (Nova York). En 1932 converteuse en catedrático de Xeografía e Historia no instituto de Lugo. Experto en mitoloxía e astroloxía, e lector de Rubén Darío, Verlaine e Baudelaire, influíu intelectualmente nos membros da Xeración Nós, especialmente en R. Otero Pedrayo, cos que compartiu algúns parladoiros e conferencias no Ateneo ourensán. Colaborador de La Centuria co nome de Beta Herculis, escribiu Las mesetas ideales (1910), Escenas de gigantomaquia (1923) e Errores de la actual división provincial de España y fundamentos geográficos para una nueva división en provincias (1925). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Estadista xaponés. Viceministro de guerra, opúxose á invasión de Corea (1873) e dirixiu a de Taiwán (1874). Durante a revolta dos samurais de 1877, permaneceu fiel ao goberno imperial e foi ministro de Instrución Pública e de Guerra en 1879. Ocupou diversos ministerios ata 1900.

MONTES

Monte situado na parroquia de Pradorramisquedo (Viana do Bolo) no límite coa provincia de Zamora. O seu cumio acada os 1.505 m de altitude.