"An" (Contén)

Carbón mineral, o máis antigo pola súa idade xeolóxica e o máis rico en carbono (do 90 ao 97%). Amorfa, fráxil e de fractura irregular. É de cor negra ou gris ferro, de superficies irisadas e opaca, e ten un brillo vítreo con tendencia metálica. Arde ben, sen fume e con chama curta, pero precisa dunha corrente de aire porque contén moi poucas substancias volátiles. É un combustible ideal para a calefacción doméstica.

Relativo ou pertencente á antracita, semellante á antracita.

Proceso de metamorfose que converte o carbón bituminoso en antracita.

Enfermidade de natureza fúnxica que ataca as vides e diversas especies de plantas hortícolas. Maniféstase pola aparición de manchas negroides, que se converten en úlceras. A antracnose da vide producida pola Manginia ampelina é especialmente importante. Os tratamentos máis eficaces son os preventivos de inverno, con sulfato ferroso e ácido sulfúrico. Son tratamentos curativos as pulverizacións con mestura de xofre e cal viva.

División obsoleta do Paleozoico superior, que agrupaba os sistemas Carbonífero e Pérmico.

Relativo ou pertencente ao Antracolítico.

Técnica de estudo dos restos de madeira e vexetais carbonizados recuperados nos depósitos arqueolóxicos e xeolóxicos. Mediante a análise microscópica pódese identificar o xénero e en ocasións a especie vexetal, o que pode achegar información sobre as actividades económicas dos grupos humanos e animais, e sobre o medio ambiente que rodea o depósito.

ariedade de pneumoconiose causada pola inhalación de pos de carbón.

Intermediario na fabricación de colorantes, de produtos farmacéuticos e perfumes, e na biosíntese do triptofano. Obtense tratando a ftalimida cunha solución alcalina de hipobromito.

Colorante que, mesturado coa alumina, proporciona un matiz escarlata. O seu diacetato utilizouse na medicina como laxante.

Composto preparado orixinariamente pola oxidación do antraceno, que na actualidade se obtén pola reacción de Friedel e Crafts entre o anhídrido ftálico e o benzol, e por condensación da 1,4 naftoquinona co butadieno (por exemplo, a alitzarina) e por nitración (entre outras, a 1-nitroantraquinona), que se emprega na síntese de colorantes. Úsase tamén no tratamento dos xermolos destinados á semente, como repelente de aves.

Produto de redución de alitzarina, chamado tamén leucoalitzarina. Emprégase como parasiticida.

Composto preparado tratando a antraquinona con trióxido de xofre en presenza de ácido bórico. Emprégase na síntese de colorantes.

Extirpación cirúrxica das paredes dun antro, especialmente do mastoide ou do antro do estómago.

Composto utilizado para a determinación do boro e do silicio por absorciometría.

Inflamación dun antro, especialmente os mastoides, como consecuencia dunha otite media.