antro
antro
(< gr ἄντρον ‘cova’)
-
s
m
Lugar misterioso ou oculto. OBS: É un termo moi utilizado en literatura.
Sinónimos: caverna, cova. -
s
m
Espacio ou lugar que presenta un aspecto desagradable ou no que resulta repelente estar.
Ex: Deixou de traballar naquel antro porque non lle gustaba tratar con aquela xente.
Confrontacións: tugurio. -
s
m
[ANAT]
Cavidade ou espacio, especialmente dentro dun óso.
-
[ANAT]
Caixa do tímpano.
-
[PAT]
Dilatación anormal do esófago preto do estómago.
-
[ANAT]
No ser humano, cavidade do maxilar superior que comunica co nariz.
-
[ANAT]
No ser humano, cavidade na apófise mastoide que comunica coa caixa do tímpano.
-
[ANAT]
Fondo do estómago situado por debaixo do píloro.
Frases feitas
-
Antro de perdición. Lugar de depravación. Ex: Os meus pais pensan que as fins de semana imos a antros de perdición.