"ILi" (Contén)

1. Dignidade e emprego de edil.

2. Tempo que dura o cargo de edil.

3. Conxunto dos edís dun concello.

PERSOEIRO

Director de escena ruso. Comezou a súa andaina no teatro infantil como responsable dunha compañía estatal de teatro para a infancia e a mocidade entre 1954 e 1963. Continuador das tendencias innovadoras de Vsevolod Meyerhold, os seus espectáculos destacan pola potenciación da dimensión física da interpretación, explorando a dimensión expresiva do xesto, do movemento ou do son, e pola revisión permanente das posibilidades de escenificación de autores clásicos e contemporáneos de relevancia. Esta escolla estética foi a causa dunha difícil relación cos responsables culturais da Unión Soviética que nos anos sesenta e setenta apostaban pola dimensión ideolóxica dos espectáculos fronte ás tentacións esteticistas. Entre as súas propostas máis innovadoras cómpre salientar As tres irmás (1967), sobre o texto homónimo de Čekhov; Romeo e Xulieta (1970), na que parte da obra de William Shakespeare; ou o Tartufo (1981) e o Misántropo (1986), segundo os textos...

1. Aplícase á reacción na que un electrófilo ataca a un composto nucleofílico ou nucleófilo.

2. Aplícase ao reactante que gaña electróns nas reaccións químicas.

REXIÓNS

Rexión histórica da Italia setentrional que, xunto coa Liguria, formou unha provincia romana ata o s IV. A súa denominación derivou da Via Aemilia, construída no 187 a C baixo o consulado de Marco Emilio Lepido, que conquistou a rexión. Trala caída do Imperio Romano foi sometida polos lombardos. A rexión situada ao L de Panaro pasou a depender do exarcado de Ravenna dende o 568 e máis tarde Pipino outorgoulla á Igrexa. A doazón converteuse en definitiva con Otón. Na Idade Media, o poder político fragmentouse en estados e señoríos, entre outros, os ducados de Parma, Piacenza, Modena, Reggio e Ferrara e os Estados Pontificios. No s XVIII a rexión dividiuse e Parma e Piacenza sometéronse á autoridade dos Borbóns españois. Conquistada por Napoleón I (1796), constituíu a República Emiliana, pero o Congreso de Viena (1815) desmembrouna. Reunificada baixo L. Farini (1859), anexionouse ao Reino de Italia o 18 de marzo de 1860. Como rexión administrativa unida á Romaña constitúe a Emilia-Romaña.

REXIÓNS

Rexión de Italia setentrional que comprende as provincias de Boloña, Ferrara, Forlì-Cesana, Modena, Parma, Piacenza, Ravenna, Rimini e a rexión da Emilia (22.124 km2; 3.902.411 h [estim 2000]). É a fusión das antigas rexións da Emilia e a Romaña. A capital é Boloña. Sitúase ao S do río Po e limita ao N con Lombardia e Veneto, co Piemonte ao O, coa Toscana e as Marcas ao S e co Mar Adriático ao L. Morfoloxicamente, o territorio está constituído pola vertente oriental dos Apeninos toscanos; ao seu pé está a chaira aluvial do Po. O poboamento é disperso e acumúlase ao longo da antiga Via Aemilia. Máis da metade da poboación dedícase á agricultura e á gandería, base da súa economía. Os principais recursos minerais son o petróleo, o xofre, a turba e o cemento. Na industria destaca a produción de electricidade, a mecánica de precisión e o sector conserveiro. O turismo e a pesca son tamén importantes fontes económicas.

1. Relativo ou pertencente a Emilia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Emilia.

3. Dialecto italiano setentrional, galoitaliano, que se fala na rexión de Emilia, Italia.

PERSOEIRO

Emperador romano (252-254). Gobernador de Mesia, despois de vencer os godos, as súas lexións nomeárono emperador a cambio dunha indemnización (252). En febreiro de 254 derrotou a Treboniano Galo en Terni e o Senado recoñeceuno, pero os seus soldados asasinárono ao non cumprir o acordo.

PERSOEIRO

Mártir. Foi martirizado xunto con Casto baixo o goberno de Septimio Severo, segundo san Cipriano, foron queimados vivos. A súa festividade celébrase o 22 de maio.

PERSOEIRO

Predicou contra o Islam; foi encarcerado e decapitado por orde de ‘Abd al-Ra ḥ mān II. A súa festividade celébrase o 15 de setembro.

PERSOEIRO

Xeneral e cónsul romano, pai de Escipión Emiliano. Coñecido como o Macedonio, foi edil curul (192 a C). Pretor da Hispania Ulterior (191 a C), enfrontouse aos lusitanos (191-190 a C) e malia sufrir unha derrota en Lico, venceunos na Bética. Conseguiu un triunfo fronte aos ligures no seu primeiro consulado (182 a C). Nun segundo consulado conquistou Macedonia (168 a C) e conseguiu un abundante botín como procónsul de Macedonia (167 a C). Volveu exercer a censura no 164 a C.

PERSOEIRO

Xeneral romano. Enfrontouse á sublevación dos cántabros e dos astures como gobernador da Tarraconense (24 a C). Conseguiu dominalos temporalmente pero despois dun novo alzamento foi substiuído por Agripa (19 a C).