"cc" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto. Alumno de F. Juvara, para Filipe V realizou a fachada oriental do Palacio de La Granja de San Ildefonso e parte do Palacio Real de Madrid, ambos os dous de estilo barroco con trazos clasicistas.

PERSOEIRO

Humanista italiano. Coñecido como Il Platina, escribiu In Bessarionis laudem, o diálogo De flosculis quibusdam linguae latine ad Laelium e o discurso De laudibus bonorum artium ad Pium II P. M. (1464). Rebelouse contra Paulo II e foi encarcerado. Obtida a liberdade, cambiou a súa posición co discurso Ad Paulum II P. M. de pace Italiae componenda atque de bello Turcis inducendo e co diálogo De optimo cive e Liber de vita Christi ac omnium pontificum (1474).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Discípulo de Albani e influído pola escola dos Carracci, evolucionou cara ao rafaelesco, sobre todo na súa perfección no debuxo. A pesar da súa afiliación barroca, manifestou unha inclinación polas formas suaves e simples, propias do clasicismo patético. Da súa obra destacan os frescos La Divina Saviesa’ (1629?-1633) no Palazzo Barberini de Roma.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Coñecido como Il Pordenone, formouse con G. Bellini e Giorgione. Destacado representante do manierismo, traballou na catedral de Cremona (1521-1522), na igrexa da Madonna di Campagna en Piacenza (1528), na catedral de Pordenone, onde realizou Madonna della Misericordia (1515) e na catedral de Treviso (1520).

PERSOEIRO

Arquitecto italiano. Venceu no concurso para a construción en Roma do Monumento Nazionale a Vittorio Emanuele II, Il Vittoriano, que iniciou en 1885.

TERRITORIOS

Territorio do NO de África, correspondente á parte occidental do Sáhara, con fachada atlántica. Os recursos minerais son extraordinarios, en particular os fosfatos e o ferro. Semella que os primeiros habitantes foron pobos de raza negra que foron expulsados cara ao S a causa do avance dos bérberes norteafricanos nos ss VIII e IX. Entre as numeroras tribos en que estes se organizaron, a que conseguiu un poder político más considerable foi a dos lamtunes, do grupo sanhaja, que na primeira metade do s XI iniciou un proceso de expansión que deu lugar ao imperio almorábide. Tras caer este baixo o impulso dos masmudes (almohades) a zona foi controlada polos saditas de Marrocos. A mediados do s XIX diversos comisarios españois visitaron o Sáhara Occidental sen resultados prácticos. O temor a unha colonización inglesa provocou que en 1884-1885 unha expedición española organizada pola Sociedad Española de Africanistas y Colonistas tomara posesión do territorio e fundara dúas bases pesqueiras. En...

DISTRITOS

Distrito de Surinam (3.636 km2; 12.320 h [estim 1992]). A capital é Groningen (2.300 h [1996]).

1. Acción e efecto de satisfacer ou satisfacerse.

2. Gusto ou sentimento de benestar que se sente ante unha cousa boa.

3. 1. Acto polo que se obtén a reparación dun agravio ou ofensa.

   2. Reparación dunha acción inxusta ou punible cumprindo as obrigas que pesan sobre o debedor.

   3. Reparación feita a Deus da pena merecida polo pecado. O termo xurídico foi aplicado por Anselmo da Canterbury á redención, no sentido de que a morte de Xesús Cristo era unha satisfacción vicaria suficiente e plena (de condigno) debida á xustiza divina. A teoría foi rexeitada pola Reforma.

FILOSOFOS

Filósofo italiano. Evolucionou desde o idealismo de Gentile ata un espiritualismo cristián. Fundou o Giornale di metafisica (1946) e fixo estudos sobre Platón, a historia da filosofía e a filosofía italiana e contemporánea, e publicou L’interiorità oggetiva (1951), Atto ed essere (1956) e Dall’attalismo allo spiritualismo critico (1931-1938) (1961).

PERSOEIRO

Astrónomo italiano. Sacerdote xesuíta, foi director do observatorio astronómico do colexio de Roma (1849). Analizou cun espectroscopio a luz das estrelas, elaborou un catálogo coas características espectrais de 538 estrelas e clasificounas en catro tipos distintos. Dedicouse tamén aos estudos solares e da cromosfera. Descubriu unhas formacións rectilíneas no planeta Marte, que denominou canais.