"Ede" (Contén)

MONTES

Monte situado no extremo S da parroquia de Soutochao (Vilardevós). O seu cumio acada os 700 m de altitude.

PERSOEIRO

Realizador e guionista cinematográfico. Debutou en 1992 coa longametraxe Vacas, galardoada cun Goya ao mellor director novel. Posteriormente, dirixiu La ardilla roja (1992), galardoada en Cannes, Costinesti e Gerardmer; Tierra (1996), Los amantes del Círculo Polar (1998), Lucía y el sexo (2001), galardoada con dous premios Goya; e o documental La pelota vasca, la piel contra la piedra (2003).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Salvaterra de Miño baixo a advocación de santo Adrián.

PERSOEIRO

Político. É doutor en dereito pola Universidade de Leningrado, na que impartiu clase entre 1990 e 1999. A partir tamén de 1990, e durante cinco anos, foi conselleiro do Presidente do Concello Municipal de Leningrado. Compaxinou estas actividades con diversos postos nas empresas forestais máis importantes de Rusia, entre elas Bratsk e na gasística Gazprom. En 1999 trasladouse o Kremlin como protexido de Vladimir Putin, que foi elixido presidente de Rusia no ano seguinte. Medvedev é nomeado xefe da Administración en 2003 e dous anos despois, viceprimeiro ministro responsable de programas sociais. No 2008 Putin retírase e Medvedev gaña con facilidade as eleccións presidenciais e nomea a Putin primeiro ministro do seu goberno.

PUNTA

Punta da marxe dereita da ría de Arousa, na parroquia de Posmarcos (A Pobra do Caramiñal).

PERSOEIRO

Escritor francés. En 1851 comezou a escribir poemas, publicados no recompilatorio Lei Provençalas, e en 1854, xunto a outros poetas, estableceu as bases do felibrismo en Fontsegunho. A guerra de 1879 marcou un cambio político, desde o que Mistral tranquilizou o nacionalismo francés, converténdose no poeta da tradición católica e menosprezando o progreso social. De 1852 a 1859 traballou no poema épico rural Mirèio (1859), a súa obra máis destacada. Tamén publicou La Coumtesso (1866), Calendau (1867), Lis Isclo d’or (1875), que recolle unha produción lírica abundante, Nerto (1884), a traxedia La Rèino Jano (1890) e o Pouèmo dóu Rose (1897). Traballou na recompilación de material para Lou Tresor dóu Felibrige (1878-1886), instrumento para o coñecemento do occitano. Recibiu o Premio Nobel de Literatura (1905), compartido con José Echegaray. Na literatura galega, as influencias de Mistral e da literatura occitana...

1. Estado trofoneurótico que supón a expresión clínica da insuficiencia tiroidal. Caracterízase por unha infiltración do tecido subcutáneo e por unha substancia xelatinosa que produce un edema duro que é máis evidente na cara, o pescozo, a fosa supraclavicular e a porción distal das extremidades.

2. Anormalidade física e intelectual do neno que se produce pola disfunción da glándula tiroide. Existen dous tipos: a conxénita que xa se manifesta no primeiro mes de vida e que se debe a unha ausencia, posiblemente total, do corpo tiroide; e a adquirida, que é consecuencia de lesións infecciosas tiroidais e que presenta unha intelixencia máis esperta, mellor desenvolvemento físico, idiotez menos acentuada e talle máis alto. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

PERSOEIRO

Pintor e escultor italiano. Estudou en Livorno, Florencia e Venecia e en 1906 trasladouse a París, onde recibiu a influencia de Cézanne, Toulouse-Lautrec e Picasso. Viviu en Montparnasse unha vida bohemia de fame e miseria, e morreu tuberculoso. Pintou practicamente só nus, cabezas de muller e retratos dos seus amigos, mediante un trazo lineal que subliñaba as formas, pintadas con temperanza en tons ocres, azuis, brancos e negros. A súa obra escultórica, iniciada co seu amigo C. Brâncuşi (1909), revelou un espírito e unha temática semellantes á súa pintura, como en Testa (1912). Entre os seus cadros destacan Nudo sdraiato a braccia aperte, Lolotte e Ritratto de Jean Cocteau, os tres de 1917.

1. 1. Persoa que fabrica moeda.

   2. Persoa que traballaba na casa da moeda. Inicialmente, a moeda arrendábase a un artesán, xeralmente a un ourive, que a fabricaba. Co tempo organizáronse as casas reais da moeda e foron creados diversos oficios especializados, como o de mestre da casa da moeda, probador, pesador, fundidor, branqueador, cortador de ferros, escribán, garda e moedeiro. Nestes documentos aplícase o nome de moedeiros ás persoas que facían a cuñaxe da moeda. Os funcionarios das casas da moeda obtiveron importantes privilexios, entre eles o de non estar suxeitos á xurisdición civil e criminal do alcalde da cidade, senón á do mestre da casa da moeda.

   3. moedeiro falso NUMIS

      Persoa que fabrica moeda falsa.

2. Bolsa pequena ou carteira de coiro ou outros materiais que se emprega para gardar as moedas.