"ISM" (Contén)

Doutrina moral que considera a felicidade o ben supremo. Intégrase dentro do que I. Kant chamou éticas materiais, dado que propón un obxectivo que se pretende conseguir na vida (a felicidade), a diferenza das éticas formais que estarían baleiras de contido. A felicidade pode ser o pracer, como mantiña Epicuro, a vida contemplativa, como dicía Aristóteles, ou calquera outra cousa que se considere ben supremo. Considera imposible a incompatibilidade entre a felicidade e o ben, e define a felicidade como o premio ao exercicio da virtude e da acción moralmente boa. As doutrinas opostas manteñen que a virtude é boa en si mesma, independentemente de que leve asociada ou non a felicidade.

Estilo literario propio dos escritores da época isabelina de Inglaterra, correspondente ao culteranismo e ao marinismo. Caracterízase pola abundancia de aliteracións, alusións mitolóxicas, antíteses e interrogacións retóricas. O seu nome procede da obra Euphues (1578), de John Lyly.

Síndrome producida por unha deficiencia na actividade endócrina das glándulas sexuais. As alteracións morfolóxicas e funcionais son: un grande aumento da estatura, cranio pequeno, mans longas, deficiente desenvolvemento dos caracteres sexuais secundarios e infantilismo psíquico. No home, voz de neno, distribución tipicamente feminina do tecido adiposo e pouco desenvolvemento dos órganos xenitais. Na muller, o esqueleto ten a forma masculina, os peitos están pouco desenvolvidos e son frecuentes os trastornos menstruais.

Tendencia que considera a Europa como protagonista da historia e centro da civilización, utilizando as manifestacións culturais europeas como parámetros para medir o grao de civilización ou barbarie das demais culturas. Tomouse como base para xustificar a invasión europea dos países colonizados.

Corrente xurdida a mediados da década dos sesenta do s XX entre os partidos comunistas da Europa mediterránea. Defendía a necesidade dunha nova estratexia de instauración do comunismo, adaptada ao capitalismo avanzado, na que o predominio da clase media non permitise aplicar os esquemas clásicos do marxismo, a loita de clases e a toma revolucionaria do poder. Renunciaba á ditadura do proletariado, aceptaba o pluralismo democrático, o pacto con outras forzas progresistas e a independencia respecto á URSS. Difundírono sobre todo Enrico Berlinguer e Santiago Carrillo.

Actitude ou tendencia euroescéptica.

ariación do nivel dos océanos por diversas causas xeolóxicas. O aumento ou transgresión do nivel dos océanos débese á acumulación gradual de sedimentos no fondo, á fusión dos glaciares, á elevación do fondo debido a movementos tectónicos suboceánicos, ou á isostase. O descenso e regresión está orixinado polo afundimento da cubeta de sedimentación de orixe tectónica ou pola formación de glaciares.

Doutrina dos euxenistas.

Sistema filosófico relixioso iniciado por Evemero de Messene que considera os personaxes mitolóxicos e as divindades como seres humanos idealizados polos pobos. Foi difundido no mundo romano por Q. Ennio e pouco despois Platón de Biblos, Beroso, Diodoro de Sicilia e Luciano aplicáronllelo ás divindades orientais. Santo Agostiño, Lactancio e Arnabio utilizárono para demostrar a futilidade do paganismo. No s XVIII, o abade A. Banier na súa obra Explication historique des fables, ou l’on decouvre leur origine & leur conformité avec l’histoire ancienne (Explicación histórica das fábulas, descubrimentos das súas orixes e a súa conformidade coa historia antiga, 1715) aplicoullo á historia da antiga Grecia. Desde comezos do s XIX a súa influencia circunscribiuse ao eido da mitoloxía aplicada.

Doutrina que, nun sentido amplo, concibe o universo como un sistema en evolución, e, nun sentido máis restrinxido, a vida como un proceso evolutivo.

Adhesión esaxerada a unha persoa ou a unha cousa con exclusión doutra.

Exercicio e práctica consistente en facer excursións. Xurdido no s XVIII como manifestación das ideas filosóficas que preconizaban o contacto coa natureza, desenvolveuse especialmente como actividade deportiva a finais do s XIX, combinando a finalidade lúdica co interese científico e artístico.

Proceso de recristalización progresiva, producida polo contacto ou proximidade con rochas endóxenas, que non produce ningunha variación na súa composición. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

esconxuro.