"Alón" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 299.
-
GALICIA
Profesor de Filoloxía inglesa na Universidade de Santiago de Compostela. Na súa Tese de Doutoramento, lida en 1974, investigou as Relaciones atlánticas prehistóricas entre Galicia y las Islas Británicas y medios de navegación baseándose principalmente no estudo do petroglifo de Borna e nas investigacións sobre as antigas embarcacións de coiro empregadas durante a Prehistoria para navegar polas costas atlánticas europeas. Realizou unha xira por Francia e Suíza en compañía do circo da Ciudad de los muchachos, experiencia á que dedicou un libro. É autor dos estudios Santos e barcos de pedra. Para unha interpretación da Galicia atlántica (1991), O camiño de Fisterra (1993), Creencias y tradiciones de los pescadores gallegos, británicos y bretones (1996), Navegantes, monjes y piratas de las costas atlánticas en la Alta Edad Media (1997). Foi colaborador de Zephyrus, Cuadernos de Estudios Gallegos, Gallaecia, Boletín...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Autor da música da popular “Cántiga”, sobre texto do primeiro poema escrito de Curros Enríquez en 1869, cando compartían ambos unha pensión madrileña na época en que Curros estudiaba Dereito na Universidade Central de Madrid. Alonso Salgado non coñecía a grafía musical, pero interpretou a melodía coa guitarra. Foi Chané quen posteriormente fixo a transcrición ao pentagrama, circunstancia que xerou confusión na posteridade, chegando a atribuír a Chané a autoría da famosa peza. Cesáreo Alonso deuna a coñecer en Trives, a súa terra natal, e máis tarde, entre os estudiantes de Compostela. Aquela popular cántiga pasou con todos os honores á posteridade, sendo poucas as xuntanzas festivas nas que non sexa interpretada co título de Unha noite na eira do trigo. Dáse o fenómeno de que chegou a eclipsar a homónima de Xoán Montes, unha das seis fermosas baladas do compositor lugués.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor e notario. Colaborou nos xornais lucenses A Monteira e O Labrego con artigos dedicados a temas agrarios. É autor de dous relatos costumistas, publicados en A Monteira, co título “O chufón” (1889) e “Unha boda” (1890). En 1908 participou na enquisa realizada polo Faro de Vigo sobre a redención de foros. En 1914 circulou pola prensa pontevedresa da época a súa Memoria sobre foros y subforos y medios de proceder equitativamente a su desaparición.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Publicou Ortigueira: crónica gráfica de la Villa Condal (1987).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Publicou colaboracións en Brigantium, Cuadernos de Estudios Gallegos e Estudios mindonienses.
-
GALICIA
Capitán Xeneral do Exército e Ministro da Gobernación. En 1907 ingresou na Academia de Infantería de Toledo. Participou na campaña de Marrocos e recibiu a Medalla ao Merito Militar Individual. Permaneceu na Academia Militar de Zaragoza na época en que estivo dirixida por Francisco Franco Bahamonde ata que foi pechada polo Goberno da República. Durante a Revolución de Asturias do 1934 asumiu o mando do Cuartel de Santa Clara, obtendo a proposta de ascenso a Tenente Coronel e o mando do Batallón de Flandes en Gasteiz. Ao estoupar a Guerra Civil, sumouse ás tropas sublevadas en África e chegou a ocupar o territorio de Araba. O Xeneral Franco encomendoulle o mando da 4ª Brigada de Navarra e tras participar en todas as frontes do Norte e na de Madrid viu confirmado o ascenso a Coronel. Despois interveu na Batalla de Brunete e continuou a campaña de Santander, Asturias e Aragón. Tomou Chert, feito que habería dividir a España republicana en dúas, valéndolle o ascenso a Xeneral de Brigada. Participou...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Tipógrafo e periodista compostelán, de ideario republicano. Nos anos de 1880 foi redactor da Gaceta de Galicia e El País Gallego, principais periódicos liberais da localidade, ata que tivo imprenta propia por algún tempo. En 1891, á calor dos actos do 1º de Maio, participou na fundación dun precursor Centro Obrero e, un ano despois, vai dirixir La Voz del Pueblo, decano da prensa obreirista de Santiago. Próximo daquela ao socialismo, Alonso foi un dos precursores do societarismo proletario compostelán e, como tal, sufriu cadea e proceso logo da violenta folga xeral que viviu a cidade en 1898. Agora como simpatizante do republicanismo radical de Lerroux, reapareceu co novo século en Moaña onde tivo unha importante presenza nas axitacións agrarias e mariñeiras do Morrazo, de xeito que, en 1917, a conxunción republicano-socialista-agraria de Pontevedra promoveuno como candidato á Deputación. Máis adiante, disconforme coa radicalidade das loitas sociais na alborada...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Poeta, narrador e xornalista, vencellado profesionalmente ao mundo editorial en Edicións Xerais de Galicia. Licenciado en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela. Acadou en 1990 o Premio Curuxa Literaria do Museo do Humor de Fene polo relato “O mañá depende de nós”. Tamén o Premio Xosé Neira Vilas ao mellor libro infantil no 2009, por A araña e mais eu, Premio Premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia no 2012, por A punta de pistola ou Premio ao mellor proxecto literario na rede na I Gala do Libro Galego en 2016, por Poétic@.gal. Participou en diversas antoloxías poéticas. O seu primeiro libro de poemas individual é Persianas, pedramol e outros nervios (1992); posteriormente publica A lúa no...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Publicou en Santiago Pronósticos y observaciones astrológicas perpetuas de Thomas José Moult, astrólogo y filósofo, traducidas del francés al español por Francisco Alonso y Álvarez. Que tendrán su principio en el año 1773 y seguirán hasta el de 2376, y después siguiendo los números solares (como se explicarán) hasta el fin de los siglos (1768). O volume reeditouse na Coruña en 1812.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Realizou o sagrario da capela do Hostal dos Reis Católicos e o Santiago Peregrino de San Bieito do Campo (Santiago).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Alicia Martínez del Hoyo.
-
PERSOEIRO
Lingüista e crítico literario. Discípulo de Menéndez Pidal no Centro de Estudios Históricos de Madrid. Foi director do Instituto de Filoloxía da Universidade de Bos Aires, onde publicou a Revista de Filología Hispánica (1939-1946). Ao pasar á Universidade de Harvard (1946-1952), dirixiu a Nueva Revista de Filología Hispánica (dende 1947), publicada polo Colexio de México. Como lingüista cultivou o campo da fonética (De la pronunciación medieval a la moderna en español, 1955) e a dialectoloxía (Problemas de dialectología hispano-americana, 1930, El problema de la lengua en América 1935). A obra de Alonso, que realizou achegas anovadoras con rigor científico, complétase con traducións de Karl Vossler, Charles Bally, Ferdinand de Saussure e, sobre todo, con estudios como a tese Estrutura de las Sonatas de Valle-Inclán, Poesía y estilo de Pablo Neruda (1955), que abriu novos camiños na estilística científica, Materia y forma...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Monxe cistercense. Ingresou no mosteiro de Carracedo (León) e foi abade do Colexio de San Bernardo de Alcalá de Henares, do de Meira, electo de San Martín de Castañeda (Zamora) e secretario da Congregación, participando entre 1771 e 1775 nas reformas da mesma. Entre os seus traballos atópanse Viaje del mundo de Descartes, que escribió y publicó en Francés el P. Gabriel Daniel de la Compañía de Jesús (Salamanca, 1742); as obras manuscritas, algunhas conservadas no mosteiro de Carracedo, Cuenta y razón de las Constituciones de los Jesuitas dada por Pedro Julio Duton Abogado general del Rey al Parlamento de Burdeos en los días 13 y 14 de mayo de 1762 traducidos a nuestro idioma, Doctrina de Caramuel inextinguible, Catálogo de los abades de Carracedo desde su primer Abad Zacarías, Vida de la Santa Reyna llamada Doña Teresa Gil, y de San Gil de Casayo; e a incompleta Apuntes sobre todos los Monasterios de Monges y Monjas de la Orden, Catedrales,...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Compositor castelán. Viviu en Madrid dende 1910 e cultivou a zarzuela con pezas como La Bejarana, composta en colaboración co mestre Serrano, La calesera e La Parranda. Posteriormente, tamén se dedicou ao mundo da revista, onde destaca a súa Las Leandras (1930).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Doutor en Dereito, deputado por Lugo e cabaleiro da Orde de Carlos III. Colaborou na fundación do xornal santiagués La Joven Galicia no ano 1859. Publicou algúns poemas na prensa e no Álbum de la Caridad figura a súa composición “Una verdad”.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Avogado e notario de Ribadavia. Nos Xogos Florais de Pontevedra do 1905 resultou premiado o seu estudo Ventajas e inconvenientes de los foros gallegos. Publicou, así mesmo, La prescripción de los foros después de promulgado el Código Civil (1899) e na Revista Jurídica (1914) “Redención de foros”.
-
PERSOEIRO
Escritor. Descendente de pais galegos, foi membro na década dos cincuenta do grupo promotor da revista arxentina de vangarda, Poesía Buenos Aires. Ten publicado multitude de obras poéticas e ensaísticas en castelán. Entre os seus principais títulos destacan: Salud o nada (1954), Buenos vientos (1956), El músico en la máquina (1958), Duro mundo (1959), El jardín de aclimatación (1959), Gran Bebé (1960), Entre dientes (1963), Amores (1963), Hablar claro (1964, Premio Fondo Nacional das Artes), Palabras (1965), Relaciones (1968), Seis fuegos (1968), Hago el amor (1969), Guitarrón (1975), Señora Vida (1979), Cien poemas escogidos 1952-1977 (1980), Sol o sombra (1981), Poesía: lengua viva (1982, Mención Especial no Premio Nacional de Ensaio e Crítica Literaria), Alrededores (1983), Las hojas cantan con el viento...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
frei (s XVII) Monxe beneditino destacado polo seu labor como mestre de obras. A súa actividade céntrase en Santiago, onde se encargará da reforma da fachada principal do Hospital de Real (1678). Probablemente en colaboración con Domingo de Andrade tamén levará a cabo a construción da Casa da Parra (1683). Pero a súa gran obra será a dirección das obras do convento de San Martiño Pinario entre os anos 1677-1686, onde incorpora a súa concepción plasticista na ornamentación dalgunhas partes da fachada, na escaleira do refectorio ou na torre-campanario. Tamén ditaminou sobre as obras de construción da torre das campás da Catedral de Ourense en 1684. A súa linguaxe ornamental gusta de mesturas entre formas vexetais e a figura humana, acadando ás veces formas fantasiosas.
-
PERSOEIRO
Avogado. Estudiou Filosofía e Dereito na Universidade de Salamanca. Foi subsecretario da Gobernación e, despois da revolución do 1868, Presidente do Consello de Estado. En Madrid fundou o xornal El Guirigay e colaborou no Semanario Pintoresco. Ademais de numerosos traballos xurídicos, no 1834 publica o libro Poesías (1834), onde recolle composicións en castelán de estética neoclásica.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Debuxante e pintor. Aos 13 anos emigrou á Arxentina e instalouse en Bos Aires. Alí comezou a colaborar na revista Caras y Caretas da que chegou a ser caricaturista, faceta na que acadou éxito, sendo recoñecido como un dos principais debuxantes políticos de Bos Aires. No 1919 pasou a dirixir a revista e máis tarde foi fundador e director de Plus Ultra. Ademais de prestixiado pintor, pertenceu á Academia Real, foi Membro Correspondente da Real Academia Galega e Presidente da Comisión de Escuelas de la Provincia de Bos Aires.
VER O DETALLE DO TERMO