"Bol" (Contén)

Paso da serra Kirthar, no Baluchistán, Paquistán occidental (1.770 m); comunica as chairas do Paquistán coas montañas de Afganistán e de Irán.

Membro dunha sociedade científica formada por xesuítas belgas que desde 1643 se dedicou á publicación da Acta Sanctorum e que leva o nome do seu iniciador, o xesuíta flamengo Jean Bolland (1596 - 1665), iniciador da publicación de documentos haxiográficos.

Arciprestado da diocese de Lugo que abrangue as parroquias de Barreiros, Bolaño, O Camiño, Cellán de Calvos, Cellán de Mosteiro, Cuvelas, A Frairía, Furís, Masoucos, Miranda, Mirandela, Montecubeiro, Pena, Pereirama, A Pumarega, Rebordaos, Riomol, Seres, Uriz, Vilabade, Vilalle e Vilariño, todas do concello de Castroverde.

Liñaxe que fundou casa na fortaleza da Barreira, na ribeira do río Neira, e que está moi vinculada á casta dos Ribadeneira. Dende Lugo pasou ás restantes provincias galegas, a Asturias e Castela. As súas armas levan escudo mantelado: primeiro, en campo de ouro, unha cruz de Calatrava de goles, cargada de cinco veneras de prata, e en punta ondas de azul e prata (armas dos Ribadeneira); segundo, en campo de goles, un león rampante ao natural; terceiro, en campo de sinople, un cordeiro de prata sobre un bolo de ouro. Algunhas ramas levan escudo acuartelado: primeiro e cuarto cuarteis, en campo de prata, cunha cruz de Calatrava de goles, cargada de cinco veneras de ouro; segundo cuartel, en campo de sinople, cun león rampante de ouro; terceiro cuartel, en campo de sinople, un cordeiro de prata cebado dun bolo de ouro. Recóllese tamén escudo: en campo de sinople, cun cordeiro pasante, superado dun bolo de ouro. Os de Asturias traen, en campo de sinople, un cordeiro de prata...

Mosteiro situado na parroquia de Bolaño (Castroverde). Aparece citado tan só nun documento considerado falso pola crítica, enumerado entre as posesións que Afonso III confirma á Igrexa de Lugo no ano 897. Da primitiva igrexa soamente se conserva a ábsida. No s XV converteuse nun hospital de peregrinos.

Liñaxe galega que pasou a Andalucía, fundando casa en Sevilla. As súas armas levan, en campo de prata, unha flor de lis de azul, acompañada de cinco roeis de goles, dous no xefe e tres en punta; bordo de goles. Outra variante trae, en campo de sinople, unha aguia bicéfala, voante, de sable, coroadas as dúas cabezas con coroa real e con outra coroa igual entre as poutas; bordo de azul, con oito lises, de ouro.

bita.

Boliña que se forma nun líquido cando calla ou cando recibe calquera materia sólida de difícil disolución, sobre todo cando é fariña ou algo semellante.

Facción do movemento socialista ruso, dirixida por Lenin, que en 1903 conseguiu o control do Partido Obreiro Socialdemócrata de Rusia. No segundo congreso do partido, celebrado en Bruxelas e en Londres (xullo-agosto de 1903), enfrontáronse dúas concepcións contrapostas: Lenin quería un partido reducido e disciplinado de revolucionarios profesionais (a vangarda do proletariado); Martov e Pavel Aksel’rod avogaban por un partido de base ampla segundo o modelo dos partidos socialdemócratas europeos. Lenin foi o derrotado no referente aos estatutos. O seu grupo, sen embargo, obtivo a maioría na designación dos cargos do partido. De aquí vén o nome de bolxeviques (maioritarios) para os partidarios de Lenin e o nome de menxeviques (minoritarios) para os de Martov. Os dous grupos separáronse na Conferencia de Praga (1912). En 1914 pronunciáronse contra a Primeira Guerra mundial. Os bolxeviques constituíronse en partido independente e, en maio, publicaron o seu periódico Pravda....

Alcaloide que se extrae das follas do boldo. Emprégase como diurético e en enfermidades do fígado.

Árbore que acada os 8 m de altura, de follas persistentes, opostas, ovadas e pilosas, moi aromáticas, ao igual que a cortiza e as flores, que son dioicas e están reunidas en cimas terminais. Vive en bosques esclerófilos de Chile. As follas ricas en esencias e en boldina, empréganse para combater as afeccións hepáticas, e como tónico, estimulante e dixestivo enérxico; tamén se usan como condimento.

Sinal ou marca que aparece na pel adoptando unha cor diferente, orixinada por diversas causas, entre elas, queimaduras ou rozaduras do calzado.

Lingua afroasiática chádica occidental. Calcúlase que falan este idioma unhas 32.000 persoas en Nixeria.