"ERS" (Contén)

Aparello empregado nas instalacións de rego por aspersión que serve para esparexer, en forma de chuvia, a auga que lle chega a unha certa presión orixinada por unha instalación de bombeo ou ben por un dispositivo nun nivel máis alto. Un aspersor fixo constitúese, esencialmente, por unha embocadura que lanza o chorro cara a arriba e unha peza cónica, sobre a que incide, e que dispersa a auga en todas as direccións. Os aspersores xiratorios poden ser de rotación rápida e de rotación lenta. No aspersor xiratorio de rotación rápida, esta prodúcese pola reacción que orixina un cambio de dirección da auga; tanto estes como os fixos son aplicados só en xardinería. O aspersor xiratorio de rotación lenta permitiu a grande expansión do rego por aspersión na agricultura. Constitúese, esencialmente, dun cano, dunha lonxitude que varía entre 2 cm e 50 cm, acabado nunha embocadura que lanza a auga coa inclinación axeitada e que aproveita a enerxía da auga para facela xirar respecto a un eixe vertical....

Instrumento para esparexer a auga bendita.

Obradoiros Nacionais.

Familia feudal de Carniola, orixinaria do castelo do mesmo nome, que apareceu por vez primeira no 1220 con Errandus de Owersperch. Os seus membros foron grandes camarlengos (1407), mariscais hereditarios de Carniola (1643), baróns (1550) e despois condes (1630) do Sacro Imperio. En 1641 compraron o señorío de Gottschee. Dende 1653 os cabezas de familia foron Príncipes do Sacro Imperio, título que se estendeu á totalidade da familia no 1791, ano no que tamén recibiron o ducado de Gottschee. Acadaron os ducados de Münsterberg e de Frankenstein (Silesia) en 1654, territorio vendido a Prusia en 1791.

Acción librada simultaneamente á batalla de Jena (14 de outubro de 1806) na vila de Auerstedt, Turinxia, na que os prusianos comandados polo duque Carlos de Brunsvic foron derrotados polas forzas napoleónicas comandadas por Davout.

Nome dado a diversas agrupacións escénicas de Galicia que teñen na universidade o seu ámbito privilexiado de desenvolvemento. As primeiras experiencias foron promovidas polo profesor Armando Cotarelo Valledor, promotor do Cadro Dramático da Universidade de Compostela, co que estreou diversas pezas da súa autoría entre 1922 e 1924. Na década de 1950 Rodolfo López-Veiga Ponte dirixiu diversos espectáculos a partir de textos de Arthur Miller, Samuel Beckett e Eugène Ionesco. En Galicia o movemento teatral universitario practicamente non existiu fronte ao resto do Estado, onde tivo especial relevo no nacemento do teatro independente e na loita contra a ditadura. O período de maior actividade teatral na universidade galega comezou en 1976 cando se creou unha estrutura específica de apoio e desenvolvemento da actividade teatral, baixo a coordinación do profesor Miguel Angel Gómez Segade. Esta estrutura desenvolveu actividades moi diversas ata 1981, desde a programación de ciclos de teatro á organización...

Control en diversos aparellos electrónicos e informáticos que permite volver a un punto anterior nunha gravación.

Relativo ou pertencente ao Auversiano.

Parte inferior do Eoceno superior na bacía de París. Termo de valor moi local que equivalería ao Bartoniano.

Que provoca aversión.

Filme producido en Francia no ano 1968 e dirixido por François Truffaut. Foi interpretado por Jean Pierre Léaud, Delphine Seyrig, Claude Jade e Michel Lonsdale. Trátase dunha comedia cargada de elementos autobiográficos e cotiáns onde se produce unha identificación entre o autor e o protagonista masculino, non exenta de certa nostalxia. Antoine logra que o expulsen do exército e namórase de Christine, quen o rexeita. Despois de fracasar no traballo e sufrir unha traumática relación, atopará novamente a Christine que, desta vez, si se namorará da soidade e inocencia de Antoine.

Entidade bancaria fundada no ano 1964 con domicilio social en Santiago de Compostela. Anteriormente, recibía o nome de Banco Hijos de Olimpio Pérez (1847), que modificou logo de absorber o Banco de Crédito e Inversión, que tiña a súa sede social en Barcelona e unha sucursal en Madrid. Foi o primeiro banco galego que contaba cunha estrutura territorial en Catalunya. En 1988 pasou a denominarse Banco Gallego; dende 1997 pertence á Caixa de Aforros de Vigo, actualmente no grupo Caixavigo e Ourense.

Entidade bancaria creada en 1988, denominada antigamente Banco de Huesca. Foi adquirido polo Hypovereinsbank o 29 de xaneiro de 2000 adoitando o nome de Banco Inversión Hypovereinsbank.