"cali" (Contén)

Cavidade en forma de copa ou cáliz.

erticilo extrafloral, con aspecto de cáliz, integrado por hipsofilos, que poden ter unha orixe diversa: foliar, como a chaveira, bracteal, como o malvarisco, ou estipular, como a amorodeira.

Características que constitúen a maneira de ser dunha persoa ou dunha cousa e que a definen fronte aos da mesma especie.

1. Cada un dos atributos ou das propiedades, percibidos pola sensibilidade, que distinguen a natureza das cousas. Pódese pasar por transición continua dunha calidade a outra, por máis que sexan opostas (como do frío á calor).

2. Propiedade que determina a natureza dun obxecto. Categoría fundamental do pensamento e da realidade, considerada por Aristóteles como o máis importante dos accidentes xunto coa cantidade e a relación. Para Kant é o segundo dos catro títulos de conceptos puros do pensamento (categorías) que inclúen a realidade, a negación e a limitación. Na gnoseoloxía empírica, Locke e Leibniz, adoptando unha distinción feita xa por Demócrito, distinguen as calidades primarias (propiedades físicas dos obxectos, como a extensión, a forma, a resistencia e o movemento) das calidades secundarias (non esenciais, como o cheiro, o sabor, a cor, etc).

3. Carácter resultante, en lóxica, do feito de ser afirmativa ou negativa unha proposición.

Superioridade de algo polas súas características respecto a un grupo ou conxunto.

Superioridade no seu xénero.

1. Posición social elevada pola liñaxe.

2. Consideración social, civil, política ou cultural dunha persoa para algún emprego ou cargo.

...

Aplícase a climas e a países con altas temperaturas.

Que é acolledor e afectuoso.

Aplícase á pintura que emprega tons quentes como os vermellos e os amarelos, que expanden a luz, en contraposición aos fríos.

Instrumento óptico, inventado por David Brewster en 1817, que consiste nun tubo pechado nun extremo por un vidro esmerilado, e polo outro por un disco furado á maneira dun ocular. No interior do tubo hai dous ou máis espellos planos, formando diedros, paralelos ao eixe; ao fondo, sobre o vidro esmerilado, hai anacos de vidros coloreados; a súa imaxe, ao multiplicarse simetricamente nos espellos, produce unha gran variedade de imaxes por rotación do tubo.

Sucesión de cousas variadas e multicolores, de impresións ou de sensacións que mudan rapidamente.

Relativo ou pertencente ao califa ou ao califato.

Período da arte hispano-musulmana correspondente á época do califato de Córdoba (912-1012). A arquitectura califal presenta unha serie de características que atopan a súa expresión capital na ampliación da mesquita de Córdoba por ‘Abd al-Raḥmān III, al-Hakam II e Almanzor, e na cidade de Medināt al-Zahrā’. En primeiro lugar destaca a determinación dun canon construtivo propio que emprega relacións numéricas baseadas nos tercios dun módulo. Introduciu os arcos lobulados e os arcos cruzados, onde a función estrutural de soporte das bóvedas está disimulada por unha aparencia decorativa por medio de chapas, e a utilización de bóvedas de nervios, de extensa influencia nas artes musulmanas, como na mesquita do Cristo da Luz (Toledo), románica e incluso barroca. As columnas, en xeral, carecen de base e presentan uns capiteis inspirados vagamente nos corintios. O arco máis empregado é o de ferradura coa alzada peraltada no semirradio, lintel adoelado, extradorso descentrado...

Dignidade de califa.

Reinado dun califa ou dunha dinastía califal.

Territorio gobernado polo califa.