"AN" (Contén)

1. Cesto pequeno feito de vimbios que leva por riba un aro que serve de asa.

2. Trampa utilizada para cazar paxaros.

1. Cesto grande con dúas asas, redondo e de boca estreita.

2. Hórreo de pequeno tamaño construído con varas entretecidas. OBS: Tamén se utiliza este termo nalgunhas zonas de Galicia para designar o hórreo en xeral.

ENSEADAS

Enseada da beira oriental da ría da Coruña, situada no límite entre as parroquias de Dexo e Serantes, do concello de Oleiros, ao S do Seixo Branco.

PRAIAS

Praia da beira setentrional da ría de Vigo, que fai de límite entre as parroquias de Coiro, no concello de Cangas, e Tirán, no concello de Moaña.

GALICIA

Parroquia do concello de Sober. baixo a advocación de San pedro.

1. canavela.

2. Lugar onde abunda a cana.

3. Cana ou vara de castiñeiro utilizada para repasar a urda antes de pasar os lizos.

1. Planta herbácea da familia das poáceas pertencente ao xénero Arundo, de talos grosos e circulares que poden acadar ata os 5 m de altura.

2. Talo groso e oco dalgunha desas plantas desprovisto de follas e raíz.

3. Tubo formado por unha porción de cana inserido no punto polo que deita auga unha fonte ou unha poza, para crear un chorro e facilitar a recollida do líquido.

4. Tubo do foguete que contén a pólvora, constituído tradicionalmente por unha cana e substituídoposteriormente por material plástico.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Cáceres, Extremadura, situado nun terreo escarpado, á beira do río Juan Cid, afluente do Tajo, no punto onde este forma o pantano de Alcántara (1.593 h [1996]). A principal actividade económica é a agricultura, con cultivos de laranxas, limóns e oliveiras. Teñen importancia as granxas dedicadas á avicultura.

CABOS

Cabo da costa oriental da península de Florida, nos EE UU, no que se localiza o John Fitzgerald Kennedy Space Center, a principal base de lanzamento de naves espaciais da NASA, inaugurado en 1947 como base de probas de mísiles de longo alcance. Recibiu o nome de Cape Kennedy de 1963 a 1973.

CAPITAIS

Capital federal de Australia, que forma un estado propio, situada nunha chaira nos contrafortes dos Alpes Australianos, á beira do río Molonglo (2.400 km2; 332.100 h [1995]). O territorio da cidade e o distrito federal foron cedidos á federación polo estado de Nova Gales do Sur. En 1908 elixiuse a súa localización e en 1913 iniciouse a construción, paralizada durante a Primeira Guerra Mundial. En 1927 foron trasladados alí os organismos administrativos desde Melbourne. O deseño da cidade é un exemplo de plano urbano semicircular, obra do arquitecto Walter Griffin, formado por dúas partes: nunha sitúase o centro político e administrativo, e na outra o centro comercial.

1. Argola de metal, suxeita na superficie dunha embarcación, da que se amarran cabos ou aparellos.

2. Centola macho.

3. Que ten aspecto enfermizo ou feble.

4. Aplícase á persoa ou ao animal vello e de mala saúde do que apenas se pode tirar proveito.

1. Herbácea perenne do xénero Primula. De ata 30 cm de altura, presenta pelos glandulares, follas ovadas na base, flores con cáliz tubular de cinco dentes, corola con tubo longo cilíndrico de pétalos amarelos ou brancos, normalmente heteroestílicas, e froito en cápsula. En Galicia están presentes as especies: P. elatior, de flores en umbela e froito máis longo ca o cáliz, que se atopa nos prados e bosques de montaña do sueste do país; P. veris, de flores en umbela e froito máis curto ca o cáliz, propia dos prados e bosques abertos da metade norte; e P. vulgaris, de flores independentes dende o centro da roseta, común en lugares húmidos e sombrizos de toda Galicia.

2. Centola macho.

1. Lugar onde se gardan ou se pechan os cans.

2. Lugar onde se pechan os cans perdidos ou abandonados.

1. Pequena porta formada por unha grade de táboas que se coloca nun portelo para dar acceso a unha propiedade ou un camiño.

2. Porta baixa formada por unha reixa de metal ou táboas que se coloca na entrada dunha casa para impedir o acceso.

PUNTA

Punta do litoral da parroquia de Oseiro, no concello de Arteixo, situada ao N da praia de Alba ou de Sabón.

1. Apelido de orixe toponímica que se formou a partir da forma romance cancelo. Documéntase no s XVII: “Domingo Cancela” (doc ano 1692 en E. Rivas Quintas Onomástica persoal do noroeste hispano, 1991, p 537).

2. Liñaxe galega que leva como armas, en campo de azul, un castelo de ouro; bordo de goles con catro escudiños de ouro, cargados cada un deles de cinco bandas de azul.