"RC" (Contén)

1. Acción de circular. Ex: Ten mala circulación sanguínea. Cando viñamos vimos un terrible accidente de circulación.

2. Conxunto de vehículos que circulan.

3. 1. Movemento dun fluído no interior dun organismo que se efectúa xeralmente a través de condutos. Nos vertebrados distínguese entre circulación sanguínea e circulación linfática. A primeira vén dada grazas á actividade do corazón, que lle imprime un movemento á masa líquida; a segunda obedece principalmente a determinados factores mecánicos que actúan directamente ou indirectamente sobre os vasos linfáticos. Hai dous tipos principais de circulación: a pechada e a aberta ou lacunar. A circulación pechada é aquela na que o líquido circulatorio se move a través dunha serie de vasos (veas, arterias, capilares) perfectamente pechados. Na circulación aberta ou lacunar, o líquido circulante non se move sempre a través de vasos, de xeito que, en determinadas partes, se forman lagoas de fluído. A existencia de pulmóns implica a aparición de dúas circulacións: a maior ou xeral e a menor ou pulmonar; entón fálase de circulación dobre...

   2. Nas plantas vasculares, transporte de líquidos absorbidos cara aos diversos órganos da planta (sobre todo follas), e de substancias sintetizadas nos órganos asimiladores cara ao resto da planta (sobre todo aos órganos de reserva). Os líquidos transportados constitúen o zume. O zume bruto, o líquido absorbido a partir do solo, contén sobre todo ións minerais e circula polo xilema, movido pola transpiración que ten lugar nas follas. O zume elaborado contén glícidos, aminoácidos, etc, e circula polo floema, movido principalmente por forzas osmóticas. Polo floema circulan tamén as fitohormonas.

   3. circulación colateral

      Desviación do sangue por vasos secundarios a consecuencia da obstrución dun tronco sanguíneo. Cando unha arteria permanece obstruída, a porción de tecido que tería que quedar sen sangue non queda desta maneira, grazas á circulación colateral que conduce o sangue dunha arteria veciña non obstruída.

   4. circulación extracorpórea

      Derivación, por fóra do corpo humano, dunha parte ou da totalidade da circulación sanguínea. Esta técnica emprégase en cirurxía cardíaca para substituír o sistema cardiopulmonar do paciente por un aparato de corazón-pulmón artificial. Emprégase tamén nos aparatos de ril artificial. Tamén se coñece como bypass extracorpóreo.

   5. circulación portal

      Circulación na que o sangue, procedente das arterias de circulación xeral, despois de bañar as vísceras abdominais e de proverse dos produtos da dixestión, é recollido pola vea porta que o leva cara ao fígado. Neste órgano, o sangue distribúese polos sinusoides (onde teñen lugar as reaccións metabólicas). A través da vea cava inferior, volve saír á circulación xeral. Hai tamén unha circulación portal hipotálamo-hipofisaria mediante a que o hipotálamo manda á hipófise diferentes factores de liberación que estimulan a produción de determinadas hormonas.

4. Número que representa a tiraxe dunha publicación. Os prezos referidos á publicidade varían segundo o número de exemplares editados. Enténdese por circulación bruta a que representa unha cifra total de exemplares que chegan ao lector, neta á que se lle resta os exemplares gratuítos e restrinxida se a publicación se distribúe segundo unha subscrición.

5. 1. ...

1. de circular.

2. Aplícase ao tonel ou cubo que ten os seus aros de diferente cor ou metal ca o resto da peza.

PUBLICACIÓNS

Publicación que comezou a súa edición en Pontevedra en decembro de 1845, baixo a dirección de Xoán Cuveiro Piñol, co subtítulo de “Periódico de literatura e anuncios”. Imprimíase nos establecementos tipográficos da viúva de Pintos e adquiríase por medio dunha subscrición na librería Nueva. Incluíu “Contos da aldea”, versos en lingua galega escritos por un anónimo. É posible que este periódico tivese unha nova e breve etapa a partir de 1851.

1. Que circula ou que está en circulación. Ex: Fixeron un estudo sobre o capital circulante nesta zona.

2. Conxunto de moeda que circula nun país. O circulante nútrese principalmente da moeda de curso legal, pero tamén pode nutrirse de efectivo exterior, admitido ou non polo poder público, pero aceptado polo mercado.

1. Moverse nunha dirección, especialmente por unha vía de comunicación. Ex: Os ciclomotores non circulan pola autoestrada. Abre a xanela para que circule o aire. Paramos para prestar axuda no accidente, pero o garda civil obrigounos a seguir circulando.

2. Desprazarse por condutos destinados a este fin e, xeralmente, cun percorrido que regresa ao punto de partida. Ex: O sangue circula polas arterias e polas veas. Podes cambiar o cable tranquilo porque xa non circula corrente en toda a instalación.

3. Espallarse unha información ou un rumor.

4. Pasar algunha mercadoría ou outra cousa semellante dunhas mans a outras. Ex: Xa circula a nova moeda.

1. Relativo ou pertencente ao círculo. Ex: O problema consistía en calcular unha superficie circular.

2. Que ten forma de círculo ou de circunferencia.

3. 1. Carta con copias dirixidas a diferentes persoas e cunha mesma redacción.

   2. Forma externa que reviste a resolución ou disposición administrativa ditada por calquera órgano da administración xerarquicamente inferior ao ministro e, nas comunidades autónomas, inferior ao conselleiro. O seu obxectivo é a organización interna e o funcionamento dos servicios dependentes.

4. Autobús urbano que realiza un traxecto semellante a unha circunferencia.

5. Anomalía da posición do cordón umbilical que consiste nun enrolamento do cordón arredor dunha parte do corpo fetal, como o pescozo ou un membro, no momento do parto.

1. Relativo ou pertencente á circulación. Ex: O sangue circula polo aparato circulatorio. O caos circulatorio desta cidade é constante.

2. Conxunto de condutos ou vasos, órganos impelentes, etc, polos que circula o sangue. Na maioría dos invertebrados consta dunha serie de vasos contráctiles: un deles, dorsal, actúa como órgano impelente do sangue; o conxunto non forma un sistema pechado, senón que os vasos van parar a lagoas, nas que bañan os órganos. Dentro dos invertebrados só os anélidos teñen un aparato circulatorio pechado, cun vaso dorsal polo que o sangue circula cara a adiante e outro ventral polo que circula cara a atrás; estes dous vasos están comunicados por vasos transversais. Nos vertebrados, o órgano impelente chámase corazón, os condutos ou vasos que alí converxen, veas e vénulas, os que se afastan, arterias e arteríolas, e os de pequena sección, nos que desembocan todos a nivel de tecido, capilares; todo o conxunto forma un sistema perfectamente pechado. Nos vertebrados acuáticos con respiración branquial (peixes, larvas de anfibios), o corazón, ventral,...

1. 1. Conxunto de todos os puntos dun plano que cumpren que a distancia a un punto fixo é menor ou igual a un segmento dado, denominado radio.

   2. círculo goniométrico

      Circunferencia de radio unidade na que o centro é a orixe dun sistema de coordenadas cartesianas. Emprégase para definir as razóns trigonométricas dun ángulo como o seno, o coseno ou a tanxente.

   3. círculo máximo dunha esfera

      Círculo determinado pola intersección dunha esfera cun plano que pasa polo seu centro.

   4. círculo menor dunha esfera

      Círculo determinado pola intersección dunha esfera cun plano calquera que non pase polo seu centro.

   5. círculo de curvatura/círculo osculador

      Círculo no que o seu centro e o seu radio son o centro e o radio de curvatura dunha curva nun punto dado.

   6. cuadratura do círculo

      Determinación da superficie dun cadrado equivalente á dun círculo dado; demostrouse a imposibilidade de establecela.

2. 1. Liña curvada en forma de circunferencia ou aproximada a unha circunferencia.

   2. Conxunto de persoas ou de cousas colocadas ao redor dun centro, que fan unha liña curva. Ex: As pedras estaban dispostas en círculo.

3. ...

PUBLICACIÓNS

Publicación empresarial que apareceu na Coruña en abril de 1998, editada por Antonio Díaz Díaz. Dirixida por Carmen Díaz Méndez e Susana Pérez Pedreda, conta coas colaboracións de Xosé M. Carril, Antonio Erias Rey, Domingo Bello Janeiro, Isabel Perelló, Pablo Gallego, Enrique Orts Berenguer, Alfonso Villagómez e Elisa Madarro, entre outros. Trátase dunha revista en cor con numerosas fotografías ilustrativas que acompañan os textos. Entre as seccións máis destacadas están: “Editorial”, “Opinión”, “Subastas de Arte”, “Breves”, “Pintura” e “Gastronomía”, amais de diversas reportaxes e entrevistas a persoeiros do mundo empresarial, cultural e político de Galicia e do resto do Estado. A partir de xaneiro do ano 2001 modificou a súa estrutura e presentación.