"AN" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Principio activo do cánabo indio.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Pneumoconiose provocada pola inhalación de po de cánabo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de herbáceas da familia das cannabáceas ao que pertence o cánabo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Estado producido polo feito de fumar ou inxerir resinas contidas en flores e follas do cánabo, chamadas comunmente haxix ou marihuana, que teñen como un dos principios activos máis importantes o delta-9-tetrahidrocannabinol. Segundo a dose e o estado psíquico do suxeito pódense dar situacións de euforia, alucinacións pracenteiras a miúdo eróticas, sensación da prolongación do tempo, percepción de embriaguez e tamén estados de confusión e ansiedade e, mesmo, delirios e exacerbacións de enfermidades mentais preexistentes como a esquizofrenia. Pódese alterar a coordinación psicomotriz e verse afectada a condución de vehículos e o manexo de máquinas; a memoria diminúe e a aprendizaxe retárdase. Ademais, hai posibilidade de alteracións vexetativas como hipotensión, hipotermia, bradicardia e depresión respiratoria. A intoxicación crónica pode asociarse a cambios de conduta e ocasionar situacións extremas de falta de motivación e apatía. Pode crear dependencia física e, en mulleres...
-
-
Relativo ou pertencente ás cannáceas.
-
Planta da familia das cannáceas.
-
Familia da orde das zinxiberais, constituída por un único xénero, Canna, cunhas 50 especies de plantas herbáceas á que pertence a cana da India.
-
-
PERSOEIRO
Economista. A súa máxima obra, History of the Theories of Prodution and Distribution [...] from 1776 to 1848 (Historia das teorías de produción e distribución [...] do 1776 ao 1848, 1893) é unha análise crítica das concepcións clásicas.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Acción militar que tivo lugar á beira da cidade de Cannas, na rexión italiana de Apulia, no ano 216 a C entre o exército romano, comandado polo cónsul Terencio Varrón e o exército cartaxinés, comandado por Aníbal, no marco da Segunda Guerra Púnica (218-201 a C). Supuxo unha gran derrota para Roma.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Carbón denso, homoxéneo, de fractura concoidal, que ao queimarse produce unha chama moi luminosa e está constituído case exclusivamente por esporas.
-
CIDADES
Cidade da Provenza, no departamento dos Alpes-Maritimes, Francia, á beira do Mar Mediterráneo, no sector coñecido como Costa Azul (68.676 h [1990]). É un importante centro turístico e unha das estacións balnearias máis importantes de Francia. A temperatura media anual é de 16,4°C. Dentro do seu termo hai lugares nos que destaca a súa actividade turística e comercial, como o barrio da Liberdade, onde desembocan as principais rúas da cidade. No seu porto hai unha grande actividade comercial e turística, sobre todo na primavera, cando se celebran as regatas internacionais. Dende o ano 1939 celébrase un prestixioso festival internacional de cine. Fundouna probablemente no s VIII a C unha tribo ligur e, posteriormente, conquistárona e ocupárona os celtas e os romanos. No s IV d C pasou a estar baixo o señorío do mosteiro de Lérins.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Festival cinematográfico internacional que se celebra anualmente na cidade francesa de Cannes dende 1939, organizado por Philippe Erlanguer e Favre Bret. A cerimonia inaugural celebrouse no Grand Hotel de Cannes. A Segunda Guerra Mundial interrompeuno ata o 20 de setembro de 1946, data a partir da que se celebrou regularmente. Entre os filmes seleccionados para o programa de apertura destacan La symphonie pastorale (A sinfonía pastoral), de Jean Delannoy, La bataille du rail (A batalla do ferrocarril), de René Clément, e The lost weekend (A última fin de semana), de Billy Wilder. Ao longo dos anos premiáronse coa Palma de Ouro numerosas longametraxes, entre elas: Viridiana (1961), de Luis Buñuel; Il Gattopardo (1963), de L. Visconti; M.A.S.H. (1970), de Robert Alman; Taxi Driver (1976), de Martin Scorsese e The Mision (A Misión, 1986), de R. Joffé. Amais foron galardoados pola súa interpretación actores como: Anthony...
-
PERSOEIRO
Político. En 1793 foi elixido deputado tory. Foi ministro de Asuntos Exteriores (1807-1809 e 1822-1827), desde onde propugnou a intervención inglesa na Península Ibérica contra Napoleón. Opúxose ao intervencionismo antiliberal da Santa Alianza e evitou tamén a intervención española contra os constitucionalistas de Portugal. En 1827 nomeárono primeiro ministro co apoio dos whigs, e favoreceu os católicos de Irlanda e a independencia de Grecia. O seu fillo, Charles John Cannig (Londres 1812-1862), foi gobernador xeral e primeiro vicerrei da India.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Dismutación dos aldehidos non aldolizables, sen hidróxeno en α, en ácidos e alcois de idéntica lonxitude de cadea, nun medio fortemente alcalino. É unha reacción característica dos aldehidos aromáticos, descuberta en 1853 por S. Cannizzaro ao obter alcol bencílico e ácido benzoico a partir do benzaldehido. Cando se empregan dous aldehidos diferentes ten lugar a reacción de Canizzaro cruzada, como, por exemplo, a oxidación do formaldehido polo benzaldehido.
-
PERSOEIRO
Químico italiano. Foi profesor de química en Alessandria (1851), catedrático nas universidades de Xénova (1855), Palermo (1861) e Roma (1871), e tamén senador (1871). Descubriu a reacción que leva o seu nome, desenvolveu métodos precisos de determinación de pesos moleculares e atómicos baseados na lei de Avogadro, e conseguiu a unificación dos criterios de formulación dos compostos químicos. Demostrou, ademais, que a química inorgánica e a orgánica se rexen por uns mesmos principios.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Astrónoma norteamericana. Adscrita ao observatorio de Harvard, estableceu a clase espectral das estrelas do catálogo Henry Draper (HD). Descubriu máis de 300 estrelas variables e 5 novas.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Fisiólogo norteamericano. Foi un dos primeiros en aplicar a exploración radiolóxica ao estudo da fisioloxía dixestiva (1898). Realizou ademais investigacións básicas sobre a fisiopatoloxía da glándula suprarrenal e foi o introdutor do concepto de homeostase.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Conduto de forma tubular destinado ao transporte de fluídos e, eventualmente, de materias granulares e pulverulentas. Os materiais empregados na fabricación son moi variados: chumbo, aceiro, ferro coado, cobre, aluminio, aliaxes metálicas, formigón, materiais cerámicos, caucho, materiais plásticos, etc. Os canos están formados por tubos e pezas accesorias, como cóbados, derivacións en forma de T, de cruz, etc, unidas aos primeiros mediante roscas ou soldaduras. A sección depende basicamente do caudal que debe transportar, e o grosor das paredes, dos esforzos que debe soportar para un material e un diámetro determinado.
-
Canle artificial, estreita e pouco profunda, pola que corren líquidos.
-
Condución de sección circular ou cadrada dunha cheminea que conduce os fumes da cociña, da lareira ou da caldeira, ao exterior do edificio por riba do tellado.
-
Conduto oco de forma cilíndrica e alongada utilizado para a condución de líquidos ou gases.
-
Talo das plantas, especialmente das herbáceas.
-
Parte basal da pluma das aves que se caracteriza por ser baleira, transparente, sen barbas e que vai inserida no corpo do animal.
-
larinxe.
-
Conduto por onde saen os ouriños.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Apelido que ten a súa orixe nun alcume aplicado a un individuo caracterizado por ter canas. Documéntase no s XII: “Pelagio Cano” (doc ano 1165 en P. Loscertales de García de Valdeavellano Tumbos del monasterio de Sobrado de los Monjes, II, 1976, p 46). Nalgún caso este apelido pode ter orixe toponímica, xa que son moitos os topónimos Cano espallados polo territorio galego que remiten á existencia no lugar dunha fonte
-
VER O DETALLE DO TERMO
Palla miúda que queda na eira logo de mallar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
2canto.
-
-
Que ten branco todo ou gran parte do pelo, barba ou bigote.
-
Que ten canas.
-