"André" (Contén)

PERSOEIRO

Político demócrata cristián italiano. Foi deputado dende 1945 e ocupou diversos ministerios e cargos parlamentarios, ademais de presidir os gobernos dos anos 1972, 1972-1973, 1976, 1977, 1979-1988 e 1989-1993. Dimitiu, en 1993, polo descubrimento de casos que o relacionaban directamente coa corrupción.

PERSOEIRO

Estudiou Dereito na Universidade de Nápoles e despois entrou na congregación teatina. Morreu aos 87 anos cando se dispoñía a celebrar unha misa. Invócaselle nalgúns exorcismos galegos na compaña de san Bertomeu, santo Agostiño e san Caetano. É avogoso da morte repentina.

PERSOEIRO

Arcebispo de Creta. Foi o primeiro poeta-músico da igrexa grega que cultivou a forma musical chamada canon. A súa festividade celébrase o 4 de xullo.

PERSOEIRO

Historiador aragonés autor, xunto con Diego José de Dormer, de Progresos de la Historia en el reino de Aragón y elogios de Jerónimo Zurita, su primer cronista (1680), única obra sobre Zurita.

PERSOEIRO

Empresario de orixe rioxana instalado en Santiago desde 1756, onde abriu unha tenda e un almacén. A partir dos anos sesenta do s XVIII desenvolveu unha importante actividade comercial con América e con outros puntos de Galicia e España ata converter a súa firma comercial nunha das máis importantes de Galicia.

PERSOEIRO

Poeta valenciano. Caracterizouse por un estilo renovador dentro do seu ámbito. Extraordinariamente prolífica, a súa expresión poética presenta dúas constantes, a morte e o sexo, aludindo con frecuencia á realidade cotiá. Foi autor, entre outras obras, do Llibre de les meravelles (1971), L’hotel París (1973) e Festas llunyanes. Tamén publicou uns volumes de Memòries.

PERSOEIRO

Eclesiástico e erudito valenciano. Escribiu obras científico-filosóficas ou de erudición humanista, como Sagio della filosofia di Galileo (‘Ensaio da filosofía de Galileo’), publicada en 1766. A súa obra capital é Dell’origine, progresi e stato attuale d’ogni letteratura (‘Das orixes, progreso e estado actual de todas as literaturas’), escrita nos anos 1782-1799, na que ofrece unha valoración da cultura grecolatina como base de toda a cultura europea e analiza a influencia dos árabes hispanos na orixe da poesía rimada.

PERSOEIRO

Escritor alemán. Ao final da Segunda Guerra Mundial acadou moita sona por mor da narración curta sobre a Guerra Civil española Wir sind Utopia (‘Somos unha utopía’), escrita en 1943. É autor de varias pezas teatrais e de libros de poesía.

PERSOEIRO

Mestre de obras que traballou en Compostela no último terzo do século XVI. Realizou a sancristía da capela de San Pedro da Cerca, contratou as obras da desaparecida portería do convento de San Francisco de Santiago e rematou a obra dun arco sobre medios piares na capela de San Roque de Santiago.

PERSOEIRO

Poetisa portuguesa. O seu primeiro libro foi Poesia (1944), ao que seguiron Dia do mar (1957), Coral (1950), Mar Novo (1958), O Cristo cigano (1961) e O nome das coisas (1977), entre outros.

PERSOEIRO

Doutor en farmacia e un dos precursores da industria farmacéutica en España. A súa Pasta pectoral, moi exportada a América do Sur, foi un dos primeiros específicos preparados en España. Organizou o laboratorio farmacéutico que leva o seu nome, Doctor Andreu.

PERSOEIRO

Pallaso. En 1920 montou, xunto cos seus curmáns René e Pau (Polo), o famoso número de Andreu-Rivels. Gozou dun amplo prestixio internacional e o número, no que empregaba unha cadeira e unha guitarra, acadou moita sona.

PERSOEIRO

Pintor valenciano. Foi discípulo de Joaquín Sorolla e membro da Academia de San Fernando. Pintou escenas típicas da Comunitat Valenciana e de Galicia.

PERSOEIRO

Aínda que de orixe non galega, desenvolveu en Galicia a maior parte da súa actividade profesional no eido da zootecnia dende a primeira década do s XX ata os anos corenta. Publicou a memoria La mejora de la ganadería (1920), presentada polo Servicio Agronómico Provincial de Pontevedra ao Comité de mellora pecuaria constituído pola Deputación de Pontevedra, coa que colaborou en programas de mellora gandeira. Realizou un traballo máis completo sobre a mellora xenética na obra Sobre la mejora del ganado bovino (1927). Centrou a súa atención en programas de mellora de gando porcino, pondo en práctica unha nova fórmula levada a cabo pola Misión Biolóxica de Galicia, coa que colaborou mentres estivo en Pontevedra e á que apoiou dende o Ministerio.