"Múnic" (Contén)

Museo municipal de Vigo situado no pazo de Castrelos e inaugurado en 1937. A súa colección abrangue achados arqueolóxicos que van do Paleolítico ata a romanización, mobiliario e decoracion da época de construción do edificio, unha exposición permanente de pintura europea dos ss XVII-XVIII doada por Policarpo Sanz e unha importante mostra plástica de autores galegos do s XX, como Castelao, Colmeiro, Silveiro Rivas, Acisclo Manzano, Laxeiro e Urbano Lugrís. Ademais, conta cunha sala dedicada ao castro de Vigo e outra sobre a romanización da comarca. Pertence ao Consello Galego de Museos. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1962.

Museo de titularidade municipal situado en Lalín. Dedicado ao sacerdote e astrónomo Ramón María Aller Ulloa, os seus fondos están formados polo conxunto dos seus documentos, fotografías, instrumentos e libros. Acolle tamén unha colección de obras de Xosé Otero Abeledo, Laxeiro. Organiza a Bienal Laxeiro, exposicións temporais e outras actividades.

Parque de 22.000 m2 situado no concello de Vigo, en que se inclúen o pazo de Castrelos, rodeado de xardíns, o Museo Municipal Quiñones de León e un auditorio ao aire libre. O recinto está atravesado polo río Lagares e posúe árbores autóctonas como freixos, bidueiros e amieiros, e foráneas como araucarias e castiñeiros da India. Tamén hai piñeiros, salgueiros, magnolios e eucaliptos, entre outras moitas especies. Foi declarado BIC, xunto co pazo de Castrelos, en 1955.

Instrumento de ordenamento integral do territorio que ten como obxectivo, no solo urbano, a regulación detallada do uso dos terreos e da edificación. Establece un modelo de ordenamento da estrutura xeral e orgánica do territorio, que consiste na fixación dos distintos usos do solo mediante a zonificación e os sistemas xerais. As determinacións básicas son: a clasificación e a cualificación do solo; a definición detallada dos sistemas xerais; a ordenación do solo urbano; a determinación precisa das operacións de renovación que deben realizarse, ademais dos programas e medidas concretas que se pretenden levar a cabo; a ordenación do solo urbanizable, fixando os programas de desenvolvemento a curto e medio prazo por medio de actuacións públicas e privadas; e o ordenamento do solo non urbanizable, establecendo medidas para a conservación dos espazos naturais.

Premio anual de comunicación que concede a Consellería da Presidencia, Relacións Institucionais e Administración Pública a través da Secretaría Xeral para as Relacións cos Medios Informativos, desde 1985, co fin de promocionar todo o que contribúa a profundar na realidade galega e recompensar o labor dos profesionais, institucións e empresas da comunicación que traballen neste sentido. Desde 1990 os premios divídense nos campos de comunicación en medios informativos, en medios impresos, en xornalismo gráfico, en medios radiofónicos, en televisión e á mellor empresa ou institución de comunicación, todos eles da Comunidade Autónoma de Galicia.

Inmunidade a unha enfermidade xa padecida.

Parque Municipal Quiñones de León.

Telecomunicación feita a través de ondas radioeléctricas mediante a radiotécnica. Forman parte dela a radiotelegrafía, a radiotelefonía, a radiodifusión ou a televisión.

Telecomunicación que se realiza mediante o emprego da radio.

Estadio municipal de fútbol situado na Coruña e inaugurado o 28 de outubro de 1944, aínda que a inauguración oficial foi no encontro España-Portugal do 6 de maio de 1945. Proxectado polo arquitecto Santiago Rey Pedreira en 1939, é o escenario dos partidos que o Real Club Deportivo de La Coruña disputa como local. O terreo adquiriuno o concello por 300.000 pesetas e a construción do complexo deportivo para a práctica de fútbol, hóckey e atletismo, superou os cinco millóns de pesetas. Destaca polo monumentalismo ilustrado, cun deseño típico da arquitectura monumentalista alemá de entreguerras. Cunha capacidade para 34.600 espectadores, foi escenario de varios encontros internacionais da selección española e nas súas instalacións acolle tamén o museo do Real Club Deportivo da Coruña.

Colectivo poético formado por Alberto Avendaño, Antón Reixa, Manuel M. Romón, Facurro Sesto e Camilo Valdeorras en Vigo (1975), ao que se uniu nun principio Alfonso Pexegueiro. Influenciados polo dadaísmo, o surrealismo e a pop-art, practicaron a escrita automática en galego e buscaron a provocación en cada unha das súas propostas. Publicaron de forma conxunta o primeiro libro en 1978, titulado Silabario da Turbina, ao que seguiron Fóra as vosas sucias mans de Manoel Antonio (1979) e, na serie “Tres tristes tigres” (1979), As ladillas do travesti, de A. Reixa; Facer pulgarcitos tres, de A. Avendaño; e Galletas kokoschka non, de M. Romón. Baixo o selo de Rompente tamén saíron á luz dous volumes significativos da poesía galega, Con pólvora e magnolias (1976), de Méndez Ferrín, e Seraogna (1976), de Alfonso Pexegueiro. En 1983 presentaron o seu último proxecto en común, A dama que fala, acompañado dun espectáculo.

Artefacto explosivo que, lanzado desde un avión de ataque ou mediante mísiles de cruceiro subcónicos, cae desde baixa altura ao abrirse a carcasa que os contén, espallándose sobre un obxectivo. As submunicións máis pesadas autodiríxense e caen con paracaídas.

Edificio situado en Lugo. Construíuse baixo a iniciativa de Buenaventura Miguel Pla en 1844, seguindo o modelo do Teatro Principal de Santiago de Compostela. Demoleuse en 1892.

Rama da enxeñaría que trata da transmisión de información a distancia. Claude Shannon, enxeñeiro estadounidense, foi o primeiro en tratar matematicamente os problemas das telecomunicacións, e ao resolver en 1948 os problemas básicos da comunicación, sentou tamén as bases da Teoría da Información. Esta teoría non se interesa polo aspecto semántico da información, senón por aspectos como a cantidade de información contida nunha serie de mensaxes e os requirimentos para transmitilos. Shannon estudou o problema de enviar unha mensaxe desde a fonte de información ao seu destino a través dun medio afectado por ruído. Esta mensaxe, ben pode ser voz (sinal analóxico), ou ben unha ringleira de caracteres (sinal dixital). Os sistemas de telecomunicación modernos normalmente dixitalizan a información antes de transmitila. Unha característica importante da mensaxe é a cantidade de información que contén, medida en bits, diferentes dos “bits” ou “binits” (binary digits, díxitos binarios) empregados...

Institución creada en 1932 en Madrid pola fusión da Unión Telegráfica Internacional e a Unión Radiotelegráfica Internacional, creadas en 1865 e en 1906, respectivamente. Depende da ONU desde 1947. Ten a súa sede central en Xenebra, e inclúe un comité permanente, o International Frequency Registration Board (IFRB), encargado de asignar as frecuencias para as estacións. As normas técnicas son revisadas cada catro anos polo Comité Consultivo Internacional das Radiocomunicacións (CCIR) e polo Comité Consultivo Internacional Telegráfico e Telefónico (CCITT).