"CIA" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Grecia (1913-1917 e 1920-1922), fillo de Xurxo I e de Olga de Rusia. Sucedeu o seu pai e casou coa princesa Sofía de Prusia, irmá de Guillerme II. Durante a Primeira Guerra Mundial declarouse partidario dos Estados Centrais fronte á opinión de E. Venizelos, presidente do consello de ministros, partidario dos aliados e que en 1916 declarou a guerra contra Alemaña. Abdicou en 1917 no seu fillo Alexandre e trala morte deste volveu ao trono en 1920. Despois da derrota das forzas gregas en Esmirna ante os turcos en 1922, abdicou novamente en favor do seu fillo Xurxo e marchou ao exilio.

PERSOEIRO

Rei de Grecia (1964-1973), fillo de Paulo I e de Federica de Brusnwick. Sucedeu o seu pai e en abril de 1967 aceptou o golpe de estado dos coroneis e en decembro dese mesmo ano organizou un contragolpe que fracasou e provocou o seu exilio. Instalouse primeiro en Roma e despois en Londres. Continuou considerándose rei ata que en 1974 un referendo rexeitou a restauración da monarquía en Grecia. Dende ese momento, as súas relacións cos sucesivos gobernos gregos foron moi conflitivas e en 1994 unha lei do Parlamento negoulle a nacionalidade grega e confiscou os bens da familia real.

1. 1. Acción e efecto de conterse ou manter dentro duns límites prudentes a satisfacción dos praceres.

   2. Abstinencia sexual.

2. 1. Capacidade de retención.

   2. Estado dun esfínter que funciona con normalidade.

3. Principio de unidade que debe rexer en todo procedemento entre os seus elementos persoais, materiais e causais para que poida resolverse nunha mesma sentencia e que, no caso de seguirse de xeito separado, poidan procesarse de acordo cos principios de celeridade e economía procesal.

1. 1. Calidade de continxente.

   2. Posibilidade de que algo sexa ou non sexa. Se ese algo se refire a unha proposición, a análise corresponderíalle á lóxica, mentres que se o termo designa un obxecto correspóndelle á ontoloxía. Para Aristóteles, o continxente oponse ao necesario. Na filosofía medieval, é o atributo fundamental dos seres creados, en oposición ao necesario Ser creador. Na filosofía moderna, Leibniz equiparou a distinción entre as verdades de razón e as de feito coa distinción entre o necesario e o continxente.

2. Suceso posible e imprevisto, xeralmente negativo.

3. Táboa de dobre entrada, con I liñas e J columnas, relativa a dous caracteres cualitativos, que poden presentar respectivamente I e J modalidades. A continxencia de cada cuadrícula está definida como a diferenza entre o efectivo observado na cuadrícula e o teórico que lle correspondería na hipótese de independencia dos dous caracteres. Téñense definido diferentes coeficientes que miden o grao de dependencia entre dous caracteres cualitativos, como os de Pearson e o de Čuprov.

1. Calidade de contumaz.

2. Feito de non presentarse alguén a xuízo cando é citado ou estado de quen escapa da acción da xustiza.

1. Estado dunha persoa que recobra gradualmente o vigor e a saúde despois dunha enfermidade.

2. Período entre o final dunha enfermidade e a completa restauración da saúde.

1. Calidade de conveniente.

2. Cousa ou situación conveniente para alguén.

1. 1. Acción e efecto de converxer.

   2. Lugar ou punto no que converxen dúas cousas.

2. Nunha sucesión de funcións, segundo a topoloxía dada ao conxunto de funcións consideradas, pódese falar de converxencia puntual e converxencia uniforme. Unha sucesión f n converxe puntualmente a f se, para todo x onde as f n están definidas, f n (x) ten límite f(x). Unha sucesión f n converxe uniformemente a f se, para todo ε>0 existe un N tal que n>N implica |f n (x)-f(x)|<ε, para calquera x do dominio da definición das f n . No caso dunha serie de potencias, fálase de raio de converxencia, que é o raio do círculo no interior do que a serie é converxente.

3. A inversa da distancia focal dun sistema óptico. Mídese en dioptrías e tamén recibe o nome de potencia.

4. Calidade dun feixe de raios que xorden ou se cruzan nun punto determinado.

5. Fenómeno polo que dúas linguas de sistemas non emparentados xenealoxicamente chegan a posuír estruturas semellantes. As linguas converxentes forman áreas continuas sobre os mapas lingüísticos, feito que se explica polo contacto cultural entre zonas próximas.

6. Acumulación de aire nun sector da atmosfera como consecuencia de movementos horizontais. Nos ciclóns é a tendencia do aire a introducirse cara ao mínimo de presión nas capas baixas, como consecuencia do sentido da circulación dos ventos. Practicamente está compensada pola existencia dunha diverxencia nas capas altas da atmosfera. Nos anticiclóns acontece o fenómeno inverso.

7. Dispositivo das rodas dianteiras dun automóbil, converxentes no sentido da marcha. Emprégase nos vehículos de tracción traseira co fin de compensar a abertura das rodas producida pola resistencia ao avance.

8. Proceso de achegamento das economías dos estados membros da Unión Europea para conseguir a súa integración e constituír a unión económica e monetaria de Europa.

9. ...