"ISM" (Contén)

Palabra ou expresión portuguesa que se introduciu noutra lingua.

reintegracionismo.

Palabra ou expresión portuguesa que se introduciu noutra lingua.

Costume característico dos portugueses.

1. Forza de atracción dun imán.

2. Conxunto de fenómenos de atracción e repulsión que producen os imáns ou as correntes eléctricas.

3. Parte da física que estudia as propiedades dos campos magnéticos e as interaccións entre os imáns. O seu obxecto de estudo limítase ao dos imáns desde que en 1819 H. C. Ørsted demostrou que existía unha relación entre os fenómenos eléctricos e os magnéticos. M. Faraday e J. Henry concretaron esta relación, e foi J. C. Maxwell quen o expuso, aínda que as súas ecuacións só describen o comportamento macroscópico das substancias eléctricas e magnéticas. En 1852 W. Weber propuxo que o magnetismo tiña relación coa estrutura íntima da materia, o que foi interpretado despois por P. Langevin e P. Weiss, ata que se admitiu que é unha propiedade de natureza atómica ou subatómica, debido a que os átomos ou ións presentan momentos magnéticos non nulos. Segundo a orientación dos momentos magnéticos, fálase de diamagnetismo, paramagnetismo, ferromagnetismo, ferrimagnetismo e antiferromagnetismo.

4. magnetismo remanente

   Magnetismo que queda nunha substancia magnética ao ser suprimida a excitación magnética.

5. magnetismo terrestre

   Conxunto de fenómenos relacionados co comportamento magnético do globo terrestre.

1. Atracción que unha persoa ou cousa exerce sobre outra.

2. magnetismo animal

   Acción que unha persoa exerce sobre outra nunhas determinadas condicións e que producen fenómenos de suxestión e de hipnotismo.

Arte de facer xogos malabares ou de destreza e habilidade.

Conduta hábil para lidar unha situación difícil.

Doutrina antinatalista que, baseada na teoría da poboación de T. R. Malthus, aconsella a restrición voluntaria da procreación. O destino inevitable da humanidade é a pobreza e hai dous tipos de factores que poden evitar unha densidade de poboación que condene a humanidade á escaseza económica: os factores que aumentan o coeficiente de mortalidade e os que diminúen o coeficiente de natalidade. Desde un punto de vista político e económico, a influencia do malthusianismo xustificou o sistema librecambista, unha política de salarios fundamentada no custo das satisfaccións das necesidades máis estritas e a oposición aos intentos de reforma social e económica.

Diminución voluntaria da produción de bens para evitar que diminúan os prezos drasticamente.

Estilo artístico da arte occidental que se limitou a Europa aproximadamente desde 1520 ata 1600. Este termo foi empregado por G. Vasari ao manifestar que os discípulos de Michelangelo Buonarroti pintaban á maniera do mestre. Sitúase nun momento de loita entre o anticlasicismo e o clasicismo; a forma desintégrase a partir da figura serpentinata, o idealismo concrétase e alcanza un ton fantástico e insólito; hai unha gran predisposición á excentricidade e ao desbaratamento, rómpense os eixes convencionais compositivos e establécese un divorcio entre a función e a forma. Os núcleos manieristas máis importantes foron Roma, cos alumnos de Rafaello, G. Romano, B. Peruzi e Prin del Vaga, e Mantua, onde G. Romano construíu o Palacio do Té, en que se formou F. Primaticio, que con G. B. Roso creou a escola de Fontainebleau, que mantiveron máis tarde J. Bunel de Blois, A. Dubois de Amberes e Martin Fréminet. Praga, coa corte de Rodolfo II, atraeu a G. Arcimboldi, que, xunto con B....

Fenómeno en que, en calquera estilo, se produce un predominio da ostentación da habilidade formal sobre o contido.

1. Doutrina fundada por Mani no s III, baseada na distinción dualista do universo entre o principio do ben, identificado co Pai eterno xudeu-cristián e co espiritual, e o do mal, identificado con Ahrimān ou Satanás e co material. Estableceu unha teoría da salvación en tres fases: a inicial, na que os dous principios permanecían separados; a do tempo medio ou presente, en que se atopaban; e a do tempo final, en que se volvían separar, de xeito que o mundo sairía das tebras e as almas poderían volver á súa orixe: o Paraíso. Como institución, posuía un canon de libros sacros, integrados por sete libros atribuídos a Mani e outros feitos en Turfan, Exipto e Alxeria. A doutrina estendeuse por Persia, India, Tibet, China, Turkestán, Italia, N de África e parte da Península Ibérica. A súa influencia quedou patente en diversas sectas medievais, como a dos paulicianos ou os cátaros.

2. Secta dos maniqueos.

Actitude derivada da convicción de que todas as cousas están divididas en dúas partes, unha completamente boa e aceptable, e outra mala e reprobable.

Teoría política de Maquiavelo.

Actitude do que para conseguir un fin procede con astucia e maldade.