"An" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor italiano. Rematou Turandot (1925) de Pucini. Tamén escribiu música sinfónica, ballets, música de cámara, obras vocais e algunhas pezas para piano.

1. Dise do tipo de código no que os signos son letras e cifras.

2. Aplícase aos teclados de maquinas que conteñen signos alfabéticos e numéricos.

3. Dise da combinación de letras e cifras e ás veces doutros signos que se empregan en informática, para ser utilizada como nome dun documento ou formar unha clave de acceso.

PERSOEIRO

Escultor. Inicialmente estivo relacionado co Grupo Parpalló (1957) e, baixo a influencia de Oleiza, Brâncusi e Pevner, recolleu as experiencias informalistas do momento, como manifestan as súas estruturas metálicas retortas. Afastado desta liña, en 1961, concretou a ligazón entre a arte e a comunidade social (La veu d’un poble 1964-65, Monument a l’amor 1965-67, My black brother 1966), reduciu a complexidade da escultura e empregou unha linguaxe pragmática. Ao final dos sesenta, iniciou unha recoñecida fase de experimentación con elementos metálicos; realizou obras cinéticas a partir de materiais comúns (Catalán power 1976) e comezou a facer esculturas de gran formato e monumentos (Monument als Països Catalans, Tárrega 1981). Ao redor de 1980 experimentou con arame. En 1981 concedéuselle o Premio Nacional...

GALICIA

Escritora coñecida polo seu pseudónimo An Alfaya. Realizou os estudios de maxisterio, criminoloxía e detective privado. Cultiva a narrativa curta, o teatro, o relato e a poesía. Participa na fundación do Teatro Avento de Vigo e no 1989 recibe un accéssit na Mostra de Teatro Infantil Xeración Nós pola súa obra Bua-bua-requetebua, para gañar no 1991 o primeiro premio deste certame con O maquinista Antón, xunto co segundo premio no certame Meigas e Trasgos con Noite de meigallos. En castelán gañou dous accéssit nos premios Ciudad de San Sebastián e ASEJE, coas pezas para adultos El uno y el otro (1991) e La danza del paraguas (1995), respectivamente. No eido da novela infantil publicou en galego O caderno azul (1996) e Sireno, Sireno! (Premio Merlín 1997); en castelán publicou Tita (1997). En galego ten os contos Os morcegos, Auga varrida, O escondedoiro, e en castelán Querer es...

PERSOEIRO

Historiador e arqueólogo estadounidense de orixe húngara. As súas obras estiveron dedicadas á crise do Baixo Imperio, en Studies in the World Crisis of Third Century A&D (1934-1935), ás provincias romanas dos Balcáns, Daci et Romain in Transilvania (1940) e a outros temas, fundamentalmente en relación coa historia antiga de Roma, como a History of the Primitive Rome (1974).

PERSOEIRO

Rei de Wessex (871-899). Fillo de Etelwulf e de Osburga. Foi adoptado polo Papa León IV (853), quen se encargou da súa educación. Subiu ao trono á morte do seu irmán Etelred I (871). Loitou contra os dinamarqueses (893) e logrou ser recoñecido polos anglosaxóns; a partir dese momento restableceu a autoridade real e a unidade inglesa. Reformou a administración e o exército, redactou un código de leis, fundou unha escola palatina, e fomentou a cultura facendo traducir ao saxón as obras latinas máis importantes. A súa festa celébrase o 28 de outubro.

PERSOEIRO

Eclesiástico holandés. Especialista en estudios bíblicos, foi catedrático de eséxese bíblica na universidade de Nimega (1945), Arcebispo-coadxutor (1951) e Arcebispo residencial de Utrecht (1955). Nomeado Cardeal por Xoán XXIII (1960), impulsou a aplicación das directrices conciliares mediante De Niewe Katechismus (O novo catecismo), e a plena e activa participación de diversos estamentos da Igrexa dos Países Baixos. Renunciu á súa sede no 1975.

PERSOEIRO

Físico sueco. Entre os anos 1930 e 1940, tentando explicar a dinámica das manchas solares, estudiou a interacción dun campo electromagnético cun plasma, a magnetosfera terrestre, as auroras polares e as tempestades magnéticas. Postulou (1942) a propagación de ondas electromagnéticas nos plasmas, as nomeadas ondas Alfvén. No 1970 foille outorgado o Premio Nobel xunto con Luis Néel.

PERSOEIRO

Escultor italiano. Foi discípulo de debuxo de Ludovico Carracci. Restaurou obras clásicas en Roma (1625). Autor da Tomba del Cardenal Mellini (Santa Maria del Popolo, Roma). Foi un clásico académico que reaccionou contra o barroquismo de Bernini.

PERSOEIRO

Poeta e ensaísta italiano, expoñente do cosmopolitismo cultural do s XVIII. Viaxou por Europa e fixo amizade con Voltaire. Combateu a literatura tradicional, e empregou unha lingua áxil e clara, sobre todo no ensaio Newtonianismo per le dame (1737), exemplo de poesía filosófica onde tratou temas de arte e de literatura. Escribiu unha notable obra crítica musical que repercutiu na reforma do xénero operístico.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Granada, Andalucía, na bisbarra de Tierra de Alhama, (5.983 h [1996]). Termas árabes (s XII) de augas sulfocarbonatadas en explotación balnearia na actualidade. Igrexa (s XVI).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, na bisbarra da Hoya de Málaga, atravesada polo ría Fahala (16.859 h [1996]). Ten agricultura mediterránea e árbores froiteiras.

1. Relativo ou pertencente á Alianza Atlántica (OTAN), ou a algún organismo ou institución co nome de “alianza”.

2. Partidario da Alianza Atlántica, ou dalgún organismo ou institución co nome de “alianza”.