"AVI" (Contén)

ESPA¥A

Concello da provincia de Barcelona (2.003 h [1996]). Cultivos de secaño e gandería. Industria de fabricación de tecidos de algodón.

1. Acción e efecto de avir ou avirse.

2. 1. Acordo privado, nin xudicial nin arbitral, ao que chegan nalgúns casos as partes dun litixio. Dada a importancia que polo contido do negocio pode chegar a ter, soen documentarse nunha escritura pública, amodo de transacción. Nestes contratos as dúas partes obríganse á prestación de certos servicios a cambio dunha renda ou canon que satisface á parte beneficiada polos servicios. Avinzábanse os clientes co médico, ou os habitantes dunha aldea co concello.

   2. Acordo tomado nun acto de conciliación xudicial, sindical, etc.

3. Cantidade que paga cada ano unha familia ao médico ou ao boticario polos seus servicios.

1. Concertar ou establecer entre dúas partes un acordo ou un determinado servicio.

2. Avirse cun médico para acordar o pagamento dos seus servicios.

1. Acción e efecto de aviar ou aviarse.

2. Aquilo ao que se dedica unha actividade.

3. Acto de arranxar, de facer que funcione o que estaba estragado.

4. Conxunto de cousas necesarias para levar a cabo un labor.

1. Aeronave provista dun grupo propulsor e de planos sustentadores ou ás fixas durante o voo. Os elementos constituíntes do avión son a á, a fuselaxe, o grupo propulsor, as empenaxes de cola e o tren de aterraxe, que soen estar dispostos simetricamente en relación á fuselaxe, agás nalgún caso especial no que a configuración do avión é radicalmente asimétrica (Blohm Voss BV-141). Os movementos dun avión teñen lugar ao redor de tres eixes que pasan polo seu centro de gravidade: o eixe lonxitudinal ou de bambeo, que vai de proa a popa da fuselaxe; o eixe lateral ou de cabeceo, que é perpendicular ao plano de simetría do avión, e o eixe normal ou de guinada, que é perpendicular aos outros dous. Os movementos do avión contrólanse accionando os temóns, que o piloto manipula mediante os mandos de voo. A á é o elemento que permite a sustentación do avión. Un alongamento grande da á aumenta a velocidade ascensional, a duración do voo, o...

2. Avión especialmente acondicionado para transportar mercadorías ou pasaxeiros. Normalmente son aproveitados para efectuar tamén o transporte de carga. Así, o Boeing 747 e o Lockheed L-500 teñen unha capacidade de carga de 100-150 toneladas e poden acadar unha velocidade máxima preto dun número de Mach de 0,8. A utilización do avión reactor altamente subsónico é habitual en todos os países, pois permite voar a maior velocidade e a máis altura. Para voos en distancias curtas ou medias os avións de turbohélice ou, máis limitadamente, de hélice, avantáxano sensiblemente. A tendencia actual no transporte de pasaxeiros vai cara ao avión tipo Airbus para servir en liñas de gran densidade de tránsito. Teñen tamén grande interese as fórmulas VTOL e STOL, pero o ruído crea graves dificultades nas áreas poboadas.

3. Avión especialmente acondicionado para usos militares. Deles hai moi diversos tipos: o avión de bombardeo ou bombardeiro, que está destinado ao bombardeo de obxectivos militares inimigos; o avión de caza, tamén chamado caza ou interceptor, que ten basicamente as misións de interceptar e destruír os bombardeiros inimigos; o avión de caza e bombardeo ou caza-bombardeiro, que reúne características dos dous anteriores; o avión de recoñecemento, que soe ser un avión de caza ou de bombardeo adaptado ao transporte de equipos fotográficos ou doutros aparellos de observación; ou o avión de transporte, xeralmente unha versión militar do avión de transporte civil. A tendencia actual é a de deseñar avións polivalentes que permitan acometer misións de diferente natureza.

4. Tipo de avión proxectado para efectuar as manobras de despegue e aterraxe cunha lonxitude de pista moi curta. As manobras non se fan seguindo traxectorias perfectamente verticais.

5. Tipo de avión deseñado para efectuar as manobras de despegue e aterraxe sen case ningunha lonxitude de pista. As manobras efectúanse verticalmente.

PARROQUIA

Parroquia do concello homónimo baixo a advocación dos santos Xusto e Pastor.

GALICIA

Concello da comarca do Ribeiro, situado na provincia de Ourense no S da Comunidade Autónoma (42° 22’ de latitude N e 8° 14’ de lonxitude O). Limita ao N cos concellos de Beariz e Boborás (comarca do Carballiño), ao L cos de Leiro e Carballeda de Avia, ao S cos do Covelo (A Paradanta) e Melón e ao O cos de Fornelos de Montes (Vigo) e A Lama (Pontevedra). Abrangue 120,52 km2cunha poboación total de 2.693 (2007), distribuída nas parroquias de Abelenda, Amiudal, Avión, Baíste, Barroso, Córcores, Cortegazas, Couso e Nieva. A capital está na parroquia de Avión. Dista 55 km de Ourense e 131 de Santiago de Compostela. Está adscrito ao partido xudicial de Ribadavia e á diocese de Ourense.
Xeografía física
O termo municipal de Avión atópase no dominio climático oceánico de montaña. Situado a sotavento das serras meridionais da dorsal occidental galega, os rexistros pluviométricos vense matizados por este factor, acadando valores medios situados ao redor dos...

1. Electrónica aplicada á aviación. A aviónica ten como obxectivos principais facer máis segura e máis sinxela a navegación aérea simplificando a pilotaxe. O conxunto de instrumentos dunha aeronave debe permitir coñecer en todo momento a súa localización xeográfica (altitude, latitude e lonxitude), a información de previsións (datos meteorolóxicos, aeroportos de emerxencia), así como asegurar as comunicacións e manter o control dos parámetros de todos os mecanismos do avión. Da primitiva navegación por observación directa do horizonte pasouse aos complicados cadros de mando dos reactores, que tenden a ser substituídos actualmente por ordenadores de acceso por pantalla (como no Airbus A-320). Os xiroscopios son substituídos por xiroláseres ou por xirómetros de fibra óptica, moito máis precisos. Os sistemas de navegación por satélite (Navstar) permiten determinar por triangulación a posición exacta da aeronave.

2. Equipamento electrónico dunha aeronave.

1. Conseguir que desapareza algún tipo de desacordo entre dúas ou máis persoas.

2. Deixar de discrepar, de estar en discordia ou recuperar a amizade.

3. Mostrarse de acordo.

4. Conformarse ou comprometerse a facer unha cousa. OBS: Este verbo ten dous participios: avido e avindo.

PERSOEIRO

Liberal e guerrilleiro e conspirador, célebre polas obras que lle dedicou Pío Baroja, parente afastado seu. Loitou do lado do cura Merino durante a guerra contra Napoleón e, na súa contra, durante o Trienio Constitucional, baixo as ordes do guerrilleiro Juan Martín Díaz, o Teimudo (el Empecinado). Interveu nos feitos do 1835 e nas guerras carlistas.

1. de avisar.

2. Que ten ou actúa con bo criterio debido á prudencia e á experiencia.

1. Que avisa.

2. Aparello, dispositivo ou mecanismo capaz de emitir sinais ou avisos visuais, auditivos ou de calquera outra natureza, co fin de atraer a atención sobre unha indicación concreta, sobre unha situación que cómpre modificar ou sobre un perigo.

SEMANARIOS

Semanario bilingüe publicado en Cienfuegos (Cuba) o 3 de febreiro de 1878 e que cesou o 2 de novembro dese mesmo ano. Dirixido por Domingo Devesa Naveiro e Xosé Porrúa Valdivieso, actuou como voceiro da Sociedad de Beneficencia de los Naturales de Galicia. Pode considerarse como a publicación decana da prensa galega en América.