"ICE" (Contén)

PERSOEIRO

Actriz. Estudiou Interpretación na Universidade de Pennsylvania. Comezou traballando como modelo publicitaria. Casou en 1980 co cineasta Louis Malle. Foi nominada ao Oscar como mellor actriz secundaria por Starting Over (Comezar de novo, 1979). Recibiu numerosos premios polo seu traballo na serie televisiva Murphy Brown. Outros traballos seus son: The Group (O grupo, 1965), Soldier Blue (Soldado Azul, 1970), The Hunting Party (Caza implacable, 1971), Rich and Famous (Ricas e afamadas, 1980) e Stick (Xogar duro, 1985).

PERSOEIRO

Bailarín e coreógrafo coñecido co nome de Maurice Béjart. Foi director dos Ballets de l’Etoile (1954-1957), posteriormente nomeados Ballete Théâtre de Maurice Béjart (1957-1959) e Ballets du XXème Siècle (1959) e do Théâtre Royal de la Monnaie, de Bruxelas (1960). En 1970 fundou en Bruxelas a escola Mudra de danza e acción corporal. En 1987 creou e dirixiu o Béjar Ballet Lausanne.

1. Que ten dúas cabezas.

2. Animal, xeralmente unha aguia, con dúas cabezas e dous pescozos.

1. Que ten dous séculos.

2. Conmemoración dos douscentos anos de existencia.

PERSOEIRO

Novelista, ensaísta e crítico literario. É autor de novelas como Aminadab (1942), Le Très-Haut (O altísimo, 1948), Le dernier homme (O derradeiro home, 1957); de obras de crítica literaria e ensaios: Comment la littérature est-elle possible? (Como é posible a literatura?, 1942), La part du feu (A parte do lume, 1949), L’espace littéraire (O espazo literario, 1955), Le livre à venir (O libro que vén 1959), L’entretien infini (O entretemento infinito, 1969), L’amitié (A amizade, 1971), L’écriture du désastre (A escrita do desastre, 1980) e Critique de la critique (Crítica da crítica, 1984), entre outras.

GALICIA

Poeta. Publicou os poemarios en castelán La noche clara (1922) e La escondida senda (1941).

GALICIA

Artista plástico. Realizou estudios na Facultade de Belas Artes de Pontevedra e participou dende o ano 1995 en diversos talleres, dirixidos por artistas como Ricardo Catania, Antoni Muntadas o Jannis Kounellis. As novas tecnoloxías están presentes nas estratexias simulacionistas das súas obras. En Serie de paisaxes (1997) constrúe a paisaxe a partir de maquetas de teatro que fotografa, crea espacios inexistentes que propón como reais e incide na simulación como práctica artística.

PERSOEIRO

Escritor e político. Licenciado en Dereito pola Universitat de València (1888). Mantivo unha grande actividade como orador e xornalista, fundando en 1894 o xornal El Pueblo no que comezou a publicar Arroz y tartana. A súa vinculación á Renaixença foi breve e basicamente decidida pola influencia de Constantí Llombart; despois da morte deste (1893), converteuse en inimigo do grupo valencianista de Teodor Llorente. En 1887 publicou Fantasías, leyendas y tradiciones, que respondía a unha estética romántica e a unha temática historicista. Dende moi novo comprometeuse coa política republicana de Pi i Margall; foi deputado a Cortes tres veces consecutivas e a súa acción política alcanzou unha forte repercusión popular, sendo o blasquismo o sector máis dinámico do republicanismo valenciano. Enfrontouse politicamente coa disidencia do seu colaborador Rodrigo Soriano, que provocou incidentes de extrema violencia; finalmente, en 1908 abandonou a política....

1. Relativo ou pertencente ao fungo da orde das blastomicetais.

2. Fungo da orde das blastomicetais.

3. Orde de deuteromicetos constituída por fungos xeralmente unicelulares, que non teñen un auténtico micelio, que perderon a capacidade de formar ascos ou que nunca a tiveron, e que se multiplican por xemación. Pertencen a este grupo os xéneros Candida, Cryptococcus, Histoplasma, Malassezia, Rhodosporidium e Sporobolomyces.

PERSOEIRO

Investigador e crítico literario. Publicou numerosos artigos sobre a lírica do Século de Ouro castelán e novelas de cabalerías. É autor de En el texto de Garcilaso (1970) e La transmisión textual en “El conde Lucanor” (1980).

PERSOEIRO

Escritor bizantino. Tivo unha grande influencia na corte de Nicea e foi representante de Xoán III Vatatzes nas negociacións cos latinos. Da súa obra salienta o Compendio de lóxica e o Compendio de física.

PERSOEIRO

Antropólogo social. Formouse en Francia e no Reino Unido, onde se doutorou na Universidade de Cambridge. Foi profesor de Antropoloxía nas universidades de Berkeley, Göteborg e na London Scholl of Economics. A súa obra caracterízase por ser unha síntese entre a Antropoloxía marxista francesa e a funcionalista británica. Realizou traballos de campo en Madagascar entre 1964 e 1966, e de novo en 1971, onde se interesou pola relación entre os modos de produción e as estruturas de parentesco. Publicou, entre outras obras, Placing the dead: tombs, ancestral villages and kinship organization in Madagascar (Clasificación da morte: tumbas, vilas ancestrais e organización de parentesco en Madagascar, 1971), Marxism and anthropology: the history of a relationship (Marxismo e antropoloxía: a historia do parentesco, 1983), Ritual, history and power (Ritual, historia e poder, 1989) e How we think they think: anthropological approaches to cognition, memory, and literacy...

PERSOEIRO

Filósofo. Licenciado en Letras e Dereito pola Universidade de Dijon. Ensinou Filosofía en Lille (1895) e dende 1896 en Aix-en-Provence. A noción de acción, tomada metafisicamente, impúxose como un principio suprafenomenal que reúne as características de eficacia e de finalidade, definida por iso como creación; engloba as dicotomías de pensamento e de realidade, todo constituído nun nexo de unión, sendo incluso a entrada e a afirmación da vida espiritual. A partir desta reflexión que fai comprensible a multiplicidade e a necesaria xerarquización, a filosofía convértese nunha filosofía da contemplación, na que Deus é a significación máis elevada. É autor de L’Action, essai d’une critique de la vie et d’une science de la pratique (A acción, ensaio dunha crítica da vida e dunha ciencia da práctica, 1893), La pensée (O pensamento, 1934), L’Être et les êtres (O Ser e os seres, 1935), L’action (A acción, 1936-1937) e La philosophie et l’esprit chrétien...

PERSOEIRO

Zoólogo. Estudiou Medicina na Universidade de Coimbra. En 1849 entrou na Escola Politécnica de Lisboa como profesor de Zooloxía e reorganizou e desenvolveu o Museo Nacional de Lisboa (Museo Bocage), onde estableceu importantes coleccións científicas e dende onde organizou o ensino e a investigación no eido da Zooloxía en Portugal. En 1863 foi nomeado membro estranxeiro da Zoological Society de Londres. En 1865 describiu a esponxa Hyalonema lusitanica, recollida fronte ás costas portuguesas, que constituíu a primeira proba aceptada pola comunidade científica da existencia de vida abisal. Describiu máis de 200 especies animais novas, entre as que se atopa a salamántiga endémica galega Chioglosa lusitanica (1864), aínda que a maioría pertencían ás colonias portuguesas, particularmente ás africanas. Entre as súas numerosas publicacións, cómpre destacar Memoria sobre a cabra montez da Serra do Gerez (1857), Liste des mammifères et Reptiles observés en Portugal...