"Obre" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta. Caracterizouse pola suavidade e a melancolía dos seus versos. Publicou en París a primeira edición do seu principal libro, Só (1892). Postumamente apareceron Despedidas (1902) e Primeiros versos (1921).

MONTES

Monte situado na parroquia de Cereixedo (Cervantes). O seu cumio acada os 1.526 m de altitude.

1. Calidade de nobre.

2. Estrato social máis alto da sociedade durante o Antigo Réxime. Os seus membros gozaban de certos privilexios por dereito hereditario (nobreza de sangue ou de natureza), por concesión do soberano (nobreza de privilexio) ou polo exercicio de determinados cargos públicos (nobreza civil ou de cargo). Na Baixa Idade Media, tivo un marcado carácter señorial, estreitamente vinculado á terra, sen cuxa posesión  non era posible a condición de nobre. En xeral, durante a época de expansión territorial, desde o s XIII ao XVI, estiveron fielmente ao servizo da monarquía e ocuparon os altos cargos nas empresas militares, ás que axudaron tamén economicamente. A partir do s XV o seu número aumentou considerablemente por privilexio real, pero a súa importancia política minguou. Gozaban de certos privilexios. Estaban suxeitos só á xurisdición do rei, non estaban obrigados a seguir ao exército real fóra do territorio do seu domicilio, os seus bens non podían se alleados por débedas, e non podían ser encarcerados...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Paderne baixo a advocación de santo André.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Noia baixo a advocación de santa Mariña.

PERSOEIRO

Compositor holandés. Mestre de capela da catedral de Cambrai (1484) e de Anveres, a súa música caracterizouse pola fantasía e a variedade. Realizou 26 misas, 32 motetes, varios himnos e cancións profanas.

PERSOEIRO

Político mexicano. Pequeno terratenente, uniuse aos revolucionarios e foi presidente da república (1920-1924). Relanzou o proceso revolucionario e limitou a reforma agraria e respectou os intereses estadounidenses. Foi reelixido presidente da república, e ao cabo dunha semana morreu asasinado.

PERSOEIRO

Pintor. Naturalizado colombiano, formouse en Boston (1939-1940), en Barcelona e en diversas capitais europeas. Chegou a Colombia en 1946 e foi decano da Escuela de Bellas Artes de Bogotá e da de Barranquilla. Influído polo expresionismo abstracto, evolucionou cara a un decorativismo colorista. Da súa obra destaca Cóndores y Mojarras (1959).

1. Réxime económico baseado no predominio do traballo obreiro como un elemento de produción e creador de riqueza.

2. Clase social constituída polo conxunto dos obreiros.

3. Doutrina social que propugna a mellora das condicións de vida dos obreiros.

1. Relativo ou pertencente ao obreirismo.

2. Partidario do obreirismo.

1. Relativo ou pertencente aos obreiros.

2. 1. Que ou quen traballa nun oficio manual en calidade de asalariado.

   2. obreiro cualificado

      Obreiro que, despois de pasar un período de proba previsto ou regulamentario, executa unha tarefa para a que precisa un certificado de aptitude profesional semellante á que se require para o coñecemento dun oficio.

   3. obreiro especializado/especialista

      Obreiro que executa nun taller operacións que non requiren o coñecemento do oficio, pero si un período de prácticas e de adaptación.

3. Persoa que tiña ao seu cargo a administración ou a obra dunha parroquia, unha confraría ou outra institución relixiosa ou benéfica. Os obreiros de parroquia eran escollidos polas universidades e estaban presididos por un cóengo, ata que no s XVIII comezaron a ser nomeados polos bispos. Algúns concellos atribuíronse a continuidade das antigas universidades e seguiron nomeando obreiros ata o Concilio Vaticano II.

DINASTIAS

Dinastía serbia fundada en 1815 por Miloš I de Serbia. Expulsada do trono polos Karadjordjević (1842), ocupou de novo o poder (1858) ata o asasinato de Alexandre I de Serbia (1903). Ademais, foron membros destacados dela Miguel III de Serbia e Milan I de Serbia.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Vigo a partir de 1928. De tendencia socialista, foi dirixido por Xosé Gómez Osorio. Funcionou como voceiro dos ferroviarios afiliados á UGT.

SEMANARIOS

Semanario publicado na Coruña a partir do 6 de maio de 1866. Cesou o 14 de xullo dese ano. Subtitulado “Periódico semanal de Literatura, Ciencias y Artes”, foi fundado e dirixido por Feliciano Salgado. Na súa redacción colaboraron Froilán de Salazar e Eduardo de Zalbidea. Incluíu contos, crónica local, divulgación científica ou poesía. O seu obxectivo era o de educar, instruír e moralizar as clases obreiras, publicando artigos doutrinais e literatura.