"PS" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 561.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de plantas da familia das arecáceas ao que pertence a palmeira anana.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de réptiles da orde dos coristoderios. Presenta un corpo longo e estreito de ata 1,5 m de lonxitude, con patas curtas, cola longa e longas mandíbulas con numerosísimos dentes finos e de pequeno tamaño. Foi unha especie acuática e piscívora que habitou nos ríos e lagoas das actuais Europa e Norteamérica dende finais do Cretáceo ata principios do Terciario.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aquenio formado por máis dun carpelo procedente dun ovario ínfero.
-
-
Relativo ou pertencente aos cipsélidos.
-
Ave da familia dos cipsélidos.
-
Antiga familia de aves que engloba animais que, por converxencia evolutiva, ao alimentarse de insectos durante o voo, presentan o peteiro curto e ancho, ás estreitas e longas, e patas reducidas. Pertencen ás familias dos apódidos e dos caprimúlxidos.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Proceso celular de transporte activo de vacúolos líquidos a través da célula.
-
PERSOEIRO
Músico, poeta e político. En 1845 fundou a agrupación coral La Aurora, transformada en 1850 en La Fraternidad, sociedade de auxilios mutuos e primeira coral peninsular, composta por 40 homes. En 1857 cambiou o nome polo de Euterpe. Fundou e dirixiu a revista musical El Eco de Euterpe (1859) e El Metrónomo (1863). Organizou numerosos actos musicais e festivais corais, e foi autor de zarzuelas, cantatas e cancións populares. Como literato publicou, entre outras obras: Flores de estío (1858), La Revolución (1868) e La Marsellesa (1871).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de fungos pirenomicetos, parasitos de flores, sobre todo das poáceas, nas que determina unha castración parasitaria, ao tempo que o fungo produce conidios que os insectos dispersan. Son ricos en alcaloides (ergotamina, ergobasina) polo que se empregan en medicina.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Instrumento para medir o tempo, baseado nos diferentes niveis acadados pola auga contida nun recipiente ao pasar a outro a través dun pequeno furado. A lectura da hora faise nunha escala horaria uniforme que se fixa ao recipiente receptor. Este instrumento empregárono a partir do 1400 a C os exipcios, os babilonios e os chineses. Logo pasou a Grecia, ao Imperio Romano e a todo Occidente, onde se usou con algunhas modificacións ata o s XIII.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Poemario publicado por Camilo Pessanha en 1920. A primeira edición constaba de 28 poemas, dos que 15 eran sonetos. Trala súa morte, João de Castro Osório realizou unha segunda edición en 1945 que ampliaba o número de textos a 38, e unha terceira en 1969, que incluía 45, e que alteraba a orde fixada polas publicacións anteriores. Trátase da obra máis importante do simbolismo portugués e ten como referentes inmediatos a temática e a teoría das correspondencias de Baudelaire, as imaxes e os símbolos de Mallarmé e Rimbaud, e a concepción musical do verso de Verlaine. A organización da primeira versión suxire unha unidade profunda de inspiración: a consciencia da inutilidade da vida. O desexo de desaparecer e de autoaniquilarse que expresa no primeiro poema, titulado “Inscripção”, confírmase e profundízase no último “Adormecei. Não suspireis. Não respireis”. Na obra, influída polo pesimismo de Schopenhauer, o eu lírico caracterízase pola súa indolencia, malia a dor implícita e desencantada,...
-
-
Producir un colapso a alguén ou a algo. Ex: A insuficiencia circulatoria aguda colapsoulle o corazón. A manifestación dos traballadores colapsou a rúa principal.
-
Diminuír intensamente algunha actividade. Ex: O mal tempo colapsou a visita de turistas.
-
-
-
-
Retracción anormal das paredes dun órgano baleiro, como o corazón, os vasos sanguíneos ou os pulmóns, co conseguinte efecto nas súas funcións.
-
Perda do ton das paredes dos vasos sanguíneos pequenos (arteriolas e vénulas) no curso dunha insuficiencia circulatoria aguda, que se manifesta con hipotensión, diminución do fluxo de sangue circulante e con trastornos cerebrais e da consciencia ocasionados por anoxia cerebral. Representa un estadio inicial de choque.
-
colapso pulmonar
Retracción total ou parcial do pulmón.
-
-
-
Paralización transitoria dunha actividade calquera. Ex: O comercio exterior do país sufriu un colapso e reducíronse as vendas. A cidade sufre un colapso circulatorio que fai imposible moverse en coche.
-
Destrución dalgunha cousa, como un sistema ou organización. Ex: O golpe de estado produciu o colapso do sistema anterior.
-
-
Contracción da materia dun obxecto celeste, e o correspondente aumento da súa densidade, que se produce cando a atracción gravitacional de toda a masa cara ao centro supera todas as outras forzas presentes. Un colapso deste tipo pódese producir nunha nube de materia interestelar, co que constitúe a primeira etapa da xénese dunha estrela; neste caso, o colapso realízase dunha maneira relativamente lenta e detense cando a presión cara a fóra aumenta, a medida que o gas interestelar se quenta ao comprimirse e iguala a forza da gravitación cara ao centro da nube. Outro colapso moito máis brusco é o que se produce durante a explosión dunha supernova; xa que logo, as rexións centrais dunha estrela afúndense en poucas horas e dan lugar a un corpo superdenso, unha estrela de neutróns na que a forza da gravidade se ve compensada por unha presión de orixe mecánico-cuántica. Finalmente, cando a masa que se condensa é tan grande que non hai ningunha forza que poida superar a atracción cara ao centro,...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Agrupación política nacida en 1977 no seo do Partido Socialista Galego (PSG). Os seus integrantes, entre os que figuraban Xosé Luís Rodríguez Pardo, Ceferino Díaz e Fernando González Laxe, postulaban un achegamento entre os socialistas galegos e españois para, deste xeito, acadar a unidade da esquerda en Galicia. Como consecuencia desa proposta, foron expulsados do PSG e moitos deles ingresaron no PSOE galego.
-
PERSOEIRO
Pedagogo e antropólogo físico e indixenista. Foi inspector de primeiro ensino de Lugo (1928-1932) e entre 1928 e 1930 trasladouse a Xenebra para ampliar estudios na Escola Universitaria de Ciencias da Educación (antes Instituto J. J. Rousseau). Alí asistiu a cursos e realizou traballos de pedagoxía e psicoloxía experimental, didáctica pedagóxica, organización escolar, etc, baixo a dirección de, entre outros, Bovet, Piaget, Claparède, Dottrens, Dubois e M. Pitard. Produto destas experiencias foi o amplo labor desenvolvido no campo do primeiro ensino durante a Segunda República. Ao longo da súa estadía en Lugo e Xenebra colaborou en Vida Escolar, onde publicou varios artigos nos que recollía as súas investigacións sobre escolas novas, a reforma escolar austríaca, a educación para a paz, as granxas escolares e outros temas. En 1938 exerceu como secretario xeral do ministerio de Instrución da República. Trala Guerra Civil española exiliouse a México, onde se especializou en antropoloxía...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Apocalipse.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de dinosauros da familia dos compsognátidos. De ata 60 cm de lonxitude e con menos de 4 kg de peso, presenta o pescozo e a cola longos, as patas dianteiras moi curtas, con dous dedos, e as patas traseiras longas, rematadas en tres dedos con garras e cun cuarto dedo reducido e orientado cara a atrás. Eran cazadores veloces de finais do Xurásico, dos que se conservan restos fósiles en xacementos de Alemaña.
-
-
Relativo ou pertencente aos compsognátidos.
-
Dinosauro da familia dos compsognátidos.
-
Familia de dinosauros da infraorde dos celurosauros ao que pertence o xénero Compsognathus.
-
-
-
Relativo ou pertencente ás coniferópsidas.
-
Árbore da clase das coniferópsidas.
-
Clase da división das pinófitas que abrangue as ordes das coniferais, cordaitais, taxais e voltziais.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de fungos con cogomelos en forma de maza, de ata 8 cm de alto. A parte superior máis ancha é de cor laranxa, e nela están presentes os ascos protexidos dentro dun receptáculo. En Galicia aparecen as especies C. capitata, parasita de cogomelos hipoxeos, e C. militaris, que frutifica sobre as crisálidas subterráneas de bolboretas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de herbas da familia das asteráceas, de follas pinnatisectas e capítulos heterógamos. Orixinarias de América do Norte, cultívanse como plantas ornamentais.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Adaptación dun animal ao seu medio habitual pola que se fai dificilmente visible, xa que adopta a coloración ou copia as estruturas que alí existen ou mesmo adquire pautas de comportamento que permiten que pase inadvertido. A adaptación da cor á tonalidade que predomina no medio é un mecanismo de cripse de uso xeral. Non obstante , existen estruturas crípticas máis especializadas, propias de especies concretas, como o insecto pau que modificou a súa estrutura externa de tal xeito que adopta a aparencia das pólas sobre as que vive. Polo xeral, os mecanismos de cripse empréganse como camuflaxe e defensa, pero tamén poden usarse polo depredador para pasar desapercibido e poder atacar a víctima sen ser visto.