"cc" (Contén)

1. Transporte da calor e do vapor de auga por medio do movemento horizontal da masa de aire.

2. Movemento dunha masa de aire en dirección horizontal. A advección modifica os límites das zonas climáticas transportando a calor e o vapor de auga das latitudes baixas ás altas, do mar quente á terra fría, etc.

1. Alteración morbosa dalgún elemento ou función do organismo humano.

2. Inclinación, amor, afecto cara a alguén ou a algunha cousa, que se manifesta cun interese prolongado.

3. Modificación ou alteración producida nunha cousa por outra.

4. Conxunto de seguidores e partidarios dun deporte, dun equipo ou de calquera outra actividade.

1. de afeccionar.

2. Que ou quen ten afección a unha arte, a unha ciencia, a un deporte ou a outra actividade, e en xeral, que lle gusta asistir a presencialo.

3. Quen practica un deporte, que cultiva unha arte, unha ciencia por pracer e non profesionalmente.

4. Actividade teatral desenvolvida sen afán lucrativo. Os ámbitos nos que se sitúa o teatro afeccionado son diversos, desde os centros educativos ás aulas da terceira idade, se ben aquel que rexistra un maior pulo é o das asociacións culturais e veciñais. Ata finais da década de 1970 todo o teatro galego era afeccionado, pois non existían estruturas profesionais de produción, que principiaron a desenvolverse coa implantación da administración autonómica. O teatro afeccionado cumpriu un papel fundamental na configuración dun espacio cultural nacional, na defensa e promoción da lingua galega, na normalización cultural e no desenvolvemento do teatro profesional. Na actualidade constitúe un dos piares fundamentais do tecido teatral galego. Xunto ao traballo desenvolvido en moitos centros educativos, desde que Ricardo Carballo Calero traballara no Colexio Fingoi de Lugo, hai que salientar o labor de agrupacións históricas como o Grupo Airiños, de Asados (Rianxo), Cantigas e Agarimos...

1. Facer que alguén comece a ter gusto por unha cousa determinada.

2. Adquirir certa afección, gusto ou hábito.

3. Collerlle cariño a alguén ou algo.

CAPITAIS

Capital do departamento francés de Córsega do Sur e da rexión da illa de Córsega (58.315 h [1990]). Situada no golfo do seu nome é un importante centro comercial, turístico e administrativo ao S da illa. O seu porto é o principal da illa. Ten unha catedral do s XVI. A cidade antiga, chamada Adiacium, situada a uns 1.500 m da actual, aparece documentada dende o ano 601. A cidade actual foi construída polos xenoveses en 1492. Os franceses ocupárona do 1553 ao 1559 e fortificaron o porto. Volveu ao poder dos franceses en 1768.

GALICIA

Cursou estudos de maxisterio, profesión que exerce no colexio de Panxón (Nigrán), ademais de se dedicar á literatura e ás artes plásticas, faceta na que se pode citar a súa participación nas exposicións colectivas da Praza da Princesa de Vigo (1972-1973). Colaborador habitual nos xornais galegos e distintas revistas (Faro de Vigo, La Voz de Galicia, A Nosa Terra, Xo!, etc), recibiu en 1991 o Premio Especial á Comunicación do Museo de Fene. Guionista do programa infantil da TVG Tarde Taina (1990-1991), é membro do Consello de redacción da revista satírica Xo!, e membro das Fundacións Álvaro Cunqueiro e Inés Ollero.
No tocante á súa actividade literaria comezou escribindo literatura infantil. En 1985 mereceu o primeiro premio do XVIII Concurso Nacional de Contos Infantís O Facho por Historia...

GALICIA

Pintora. Considerada por algúns críticos como post-atlantista, esta viguesa, procedente de familia de escritores e intelectuais, posúe unha formación de carácter internacionalista, vinculada aos seus estudos na escola de Belas Artes de Barcelona. Nos anos oitenta participou en diversas exposicións individuais e colectivas, tanto en Galicia como no resto de España. Gañadora de varios premios e bolsas -no ano 1987 obtén a bolsa Manuel Colmeiro-, é profesora na facultade de Belas Artes de Pontevedra. A súa obra está presente no Centro Galego de Arte Contemporánea, no Museo de Pontevedra e en coleccións particulares, como a da Unión Fenosa da Coruña. En 2017 recibiu o Premio Cultura Galega das Artes Plásticas.

GALICIA

Sociolingüista. Profesor de Lingüística na Universidade da Coruña, actividade que compaxina coa literatura. Realizou en 1992 a súa tese de doutoramento na Universidade de California sobre La institucionalización de Galicia, práctica lingüística, poder e ideología en el discurso público. Publicou numerosos traballos especializados en sociolingüística, lingua, poder e ideoloxías, ortografías e diversidade lingüística en Galicia, tanto en revistas galegas como internacionais (Agália, Nós. Revista internacional galego-portuguesa de cultura, A Trabe de Ouro, Diario 16 de Galicia, A Nosa Terra, etc). Escribiu o poemario Os Distantes (1995) e outros contos e poemas soltos. Edita tamén na Internet a revista electrónica Çopyright-pensamento, crítica e criação.

GALICIA

Poeta. Licenciado en Filoloxía Románica na Universidade de Santiago de Compostela e Catedrático de Literatura nun Instituto de Vigo. Dedícase tamén ás artes plásticas na modalidade de poesía visual e obxectual, actividades que mostrou en varias exposicións nas galerías Ad Hoc (Vigo), Citania (Santiago) e Liceum (Porriño).
Colabora frecuentemente en revistas e xornais con poemas e traballos de crítica. Neste sentido coordinou a revista Nó e formou parte do consello de redacción do suplemento de literatura do xornal Diario 16 de Galicia, “Galicia Literaria”, e do suplemento “Faro das Letras”, do Faro de Vigo. Ademais é un dos membros do equipo directivo da Asociación de Escritores en Lingua Galega.
A súa actividade literaria máis ampla é a poética, na que destaca pola súa...

REXIÓNS

Rexión de Turquía (77.031 km2; 3.906.600 h [1990]).

PERSOEIRO

Poeta italiano. Autor dun cancioneiro de sonetos nos que, de xeito realista, reflicte os ideais burgueses da época.

1. Que actúa contra as infeccións.

2. Fármaco que combate as infeccións.