"CIA" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación editada na Coruña a partir de 1856. Fundouna e dirixiuna Francisco Mª de la Iglesia González.

DIARIOS

Diario en castelán publicado en València entre xullo de 1790 e maio de 1835. Fundado por Joseph de la Croix, barón de La Bruère, e Pasqual Marín, incluía noticias xerais, artigos científicos, políticos e filosóficos e interesábase pola lingua autóctona. Durante a guerra contra os franceses animou á defensa da cidade. Despois dun período de inestabilidade (1812-1813), volveu saír en xullo de 1813. Foi suprimido polos absolutistas e reeditado posteriormente durante o Trienio Liberal (1820-1823). A reacción absolutista, os novos problemas políticos e a aparición de novos xornais fixérono desaparecer.

DIARIOS

Diario en castelán publicado en València entre marzo de 1911 e xullo de 1936. Fundado por Manuel Simó i Marín, funcionou como órgano carlista e como voceiro da Dereita Rexional Valenciana a partir da fundación deste partido en 1930. Na primeira época, a sección de información rexional apareceu redactada en catalán. Durante a Guerra Civil a Fronte Popular encargouse do xornal. Rematou a súa edición cando finalizou a contenda civil.

PUBLICACIÓNS

Publicación oficial da Xunta de Galicia que apareceu o 22 de xaneiro de 1982 en Santiago de Compostela. Editada inicialmente pola secretaría xeral da Xunta, co tempo pasou a ser responsabilidade da consellería da Presidencia e Administración Pública. Sae diariamente agás sábados e domingos, e inclúe información referida ás distintas administracións de Galicia. Consta das seccións “Disposicións Xerais”, “Autoridades e Persoal”, onde se inclúen os capítulos de Cesamentos, Nomeamentos e Substitucións, “Outras Disposicións”, “Oposicións e Concursos”, “Administración de Xustiza” e “Anuncios”, dividida nos apartados Da Administración Autonómica, Da Administración Local e Outros Anuncios. En cada unha destas seccións e apartados, as diferentes ordes, correccións, decretos e resolucións van agrupadas segundo a consellería ou organismo ao que se refiran.

PUBLICACIÓNS

Publicación bilingüe aparecida a partir de decembro de 1978 en Santiago de Compostela. Editada pola secretaría xeral da Xunta, tiña unha periodicidade mensual. Constaba das seccións “Disposiciones generales”, “Autoridades y personal” e “Otras disposiciones y acuerdos”. O texto organizábase en dúas columnas.

GALICIA

Poeta. Correspondente de Faro de Vigo, publicou El Jardín de los romances (1947). Foi membro correspondente da Real Academia Galega desde 1953.

PERSOEIRO

Xornalista. Estudiou na Escola de Enxeñeiros Técnicos de Vigo, licenciouse na Escuela Oficial de Madrid e rematou a carreira de xornalismo na Universidad Complutense. Comezou a súa actividade periodística no Faro de Vigo. En 1967 pasou a dirixir a delegación de La Voz de Galicia en Vigo e en 1977 foi nomeado director deste xornal na Coruña. Exerceu tamén como director de Antena 3 Radio, da Biblioteca Gallega e de Vídeo-Voz TV. En 1998 foi elixido secretario da Fundación Caixa Galicia e no mesmo ano pasou a dirixir El Ideal Gallego. Coa súa chegada ao xornal comezou un proceso de consolidación e expansión da Editorial La Capital coa adquisición de Deporte Campeón e de sete cabeceiras comarcais, ademais da creación de Diario de Ferrol e Diario de Arousa. Fundador da revista Nuestra Lucha, colaborou con diversos xornais e axencias informativas, como La Vanguardia, Informaciones, Diario de Barcelona, Associated Press, United...

ILLAS

Illa do Océano Índico baixo soberanía británica, incluída no Territorio Británico do Océano Índico (27 km2). A illa, a maior do arquipélago de Chagos, é un atol de coral vivo, cun gran lago no seu interior. Descuberta polo navegante luso Diego Garcia a principios do s XVI, os portugueses non estableceron ningunha factoría e a illa quedou á marxe das rutas comerciais. A principios do s XVIII os franceses tomaron posesión dela. Tralas guerras napoleónicas (1814) pasou a soberanía británica. En 1965 foi adscrita á xurisdición do gobernador británico das Seychelles, baixo a que permaneceu ata a independencia destas en 1976. En 1966 os gobernos británico e estadounidense acordaron a militarización da illa, que se converteu en base aeronaval conxunta das súas respectivas forzas armadas. Por mor da apertura da base en 1971, a poboación nativa da illa foi deportada. A base de Diego García empregouse como lanzadeira dos bombardeiros aliados na Guerra do Golfo de 1991 e na ofensiva antiterrorista...

1. 1. Calidade pola que unha persoa ou cousa se distingue doutra.

   2. diferencia específica

      Calidade ou conxunto de notas que na definición dun concepto o distinguen doutros correspondentes ao mesmo xénero.

2. Falta de acordo, causa de disensión ou materia de controversia entre dúas ou máis persoas. OBS: Emprégase normalmente en plural.

3. 1. Magnitude ou cantidade que resulta da substracción entre dúas magnitudes ou cantidades da mesma natureza.

   2. cálculo de diferencias

      Estudio das propiedades dunha función da que só se coñece un conxunto finito de valores f(x 0 ), f(x 1 ),..., f(x n ), que corresponden aos argumentos x 0 , x 1 ,..., x n , os que, habitualmente, se collen en progresión aritmética x r =x 0 +r w . Defínese o operador diferenza D mediante a expresión Df(x)=f(x+ω)-f(x), e o operador incremental E, definido por E w f(x)=f(x+ω)+f(x)+Df(x), de maneira que E=1+D. Tamén se estableceron unha gran cantidade de fórmulas para determinar os resultados da integración numérica de funcións.

   3. diferencia de conxuntos

      Dados dous conxuntos A e B, conxunto formado polos elementos do primeiro conxunto A que non pertencen ao segundo B, é dicir, A«B’.

   4. diferencia dividida

      Dado un conxunto de n argumentos, x0,...,xn, dunha función f(x), cada unha das cantidades empregadas no cálculo de diferencias, que teñen como forma xeral (de orde j) a representada por [x0 x1...xj]. O seu valor é
      
      
      FORMULA
      
      

   5. diferencia simétrica

      Entre dous conxuntos A e B, conxunto ADB = (A∪B) - (A3B).

4. ...

1. Que se pode diferenciar.

2. Aplícase á función que ten diferencial.

1. Acción e efecto de diferenciar ou diferenciarse.

2. Aplicación que fai corresponder a cada función diferenciable, nun certo conxunto aberto, a súa función diferencial no conxunto mencionado.

3. Proceso mediante o que as células, os tecidos e os órganos cambian de estrutura e de forma, desde a máis simple á máis complexa, para efectuar funcións específicas. O concepto aplícase especialmente á diferenciación celular. Esta ten lugar durante o desenvolvemento embrionario ou en procesos de rexeneración, e dá lugar a grupos de células funcional e morfoloxicamente distintas. A diferenciación celular pode ser profunda e definitiva desde os primeiros estadios, como no caso das células nerviosas, ou ben ser mínima, como no caso dos histiocitos, que conservan a totipotencia e isto permítelles intervir en procesos de rexeneración. As células xerminativas son absolutamente indiferenciadas e poden converterse en calquera clase de célula.

4. 1. Fenómeno que consiste en que dous fonemas contiguos tenden a aumentar as súas diferencias articulatorias, ou ben un fonema, durante a súa emisión, tende a distinguir diversos matices articulatorios.

   2. posición de diferenciación máxima

      Contexto fonolóxico que permite a maior distinción posible na realización dun fonema.

5. 1. diferenciación magmática

      Proceso mediante o que, a partir dun magma común, se orixinan diversos tipos de rochas ígneas, que poden formar parte, ou non, da mesma masa. Cando o magma arrefría, comezan a cristalizar os minerais que teñen o punto de fusión máis alto. A cristalización do magma é, polo tanto, fraccionada. Coma os primeiros minerais que se separan adoitan ser os ferromagnéticos, como a olivina e os piroxenos, as rochas formadas ao fondo das masas plutónicas son máis básicas, pola súa gran densidade, ca as superficiais. A diferenciación dun magma tamén se pode traducir por fenómenos de compresión, xa que a fracción fluída pode escapar máis facilmente ás zonas de menor presión, mentres os cristais forman un tipo de malla ou esponxa que se concentra no mesmo lugar onde se orixinara.

   2. diferenciación metamórfica

      Conxunto de procesos mediante os que, durante o metamorfismo, se orixinan asociacións minerais diferentes a partir dunha roca nai inicialmente uniforme.

6. Caracterización dun produto que se presenta aos consumidores como distinto doutros que o poderían substituír. Refírese á apreciación subxectiva que fan os consumidores, condicionada, entre outros aspectos, pola publicidade, pola presentación ou polas condicións de venda.

7. ...

1. de diferenciar ou diferenciarse.

2. Aplícase ao tecido embrionario que está nun estadio do seu desenvolvemento no que só se pode diferenciar nunha determinada dirección, sen posibilidade de distinguirse en calquera outra.

1. Que diferencia.

2. Dispositivo ou circuíto que dá un sinal de saída proporcional á derivada, é dicir, á velocidade de variación do sinal de entrada.

1. 1. Relativo ou pertencente á diferencia.

   2. Que indica ou constitúe diferencia.

2. Aplícase aos circuítos e dispositivos electrónicos, entre outros, os que tanto o seu funcionamento como a resposta dada dependen da diferenza entre dous sinais de entrada.

3. Aplícase aos instrumentos que serven para medir a diferenza entre dúas magnitudes, pero non os seus valores absolutos. Un exemplo sería o barómetro diferencial.

4. 1. Incremento infinitamente pequeno dunha cantidade variable.

   2. diferencial dunha función nun punto

      Aplicación lineal de On en O tanxente a f no sentido que
      
      
      FORMULA
      
      
      dada f: U DO, U aberta de On. En coordenadas escríbese
      
      
      FORMULA2
      
      
      
      onde dxiÎ (On, O) é sacar a coordenada i. Dise que f é diferenciable se ten diferencial en calquera punto de U. A diferencial dá información para o estudo local dunha función como, por exemplo, no cálculo de extremos.

5. Mecanismo que se monta nos automóbiles para transmitir o movemento ás rodas motrices e que permite que, nas curvas, xiren á velocidade adecuada, é dicir, que a roda exterior xire máis rápido ca a roda interior. Un diferencial consta dunha roda con dentado cónico que se denomina coroa, no que engrena o piñón de ataque do eixe do motor. Dentro da caixa do diferencial hai montados catro piñóns, chamados satélites, que poden xirar libremente. Sobre estes piñóns, e en puntos diametralmente opostos, dúas coroas fixas, chamadas planetarios, engrenan con cada un dos semieixes aos que se suxeitan as rodas. Cando estas xiran a velocidades iguais, o conxunto móvese solidariamente, pero se unha das rodas se retarda, os piñóns comezan a xirar e a coroa unida á outra roda xira máis rápido. Nos diferenciais autobloqueadores, por medio duns discos de freo, todo o conxunto tende a comportarse como ríxido. En vehículos todoterreo móntanse diferenciais de bloqueo total, que dispoñen dun sistema de encravamento...

6. Diferencia que hai entre dous valores dunha mesma ou de dúas variables económicas, nun momento ou durante un breve período. Existen, entre outros, diferenciais dunha taxa de cambio, dunha taxa de interese entre dous mercados, dunhas rendas e da inflación.

7. ...

1. Percibir a diferencia entre dúas ou máis cousas ou persoas.

2. Ser algo o que discirne dúas persoas ou dúas cousas.

3. Calcular a diferencial dunha función.

4. Amosarse, unha cousa ou persoa, diferente doutra.

5. Facerse alguén relevante ou famoso por ter feito algo ou polas súas calidades.