"AN" (Contén)

Que presenta dez estames.

Hidrocarburo da serie dos alcanos presente no petróleo. É un líquido incoloro que funde a -30°C e ferve a 174°C. Emprégase en espectroscopia e en cromatografía como substancia de referencia.

Sólido cristalino e branco, que funde a 31,5°C. Os seus ésteres empréganse na fabricación de perfumes e aromatizantes alimentarios.

Aparato ou instalación empregados para decantar un líquido e separalo da materia sólida que leva en suspensión. O funcionamento pode ser continuo ou intermitente. Poden ser mecánicos, cando dispoñen dun sistema lento de axitación, ou non mecánicos, cando lles falta ese dispositivo; nos dous casos, o líquido entra de xeito continuo dentro dun tanque, as partículas tenden a pousarse no fondo e o líquido claro sae polas beiras.

Altiplano da India que se estende por case toda a área peninsular, que historicamente deu nome a todas as terras ao S de Narmada. É un altiplano inclinado de O a L, de beiras abruptas: os Ghats orientais e occidentais. O seu interior está sucado por aliñacións de outeiros e atravesado polos ríos que nacen no golfo de Bengala. A poboación está composta por unha multitude de etnias diferentes, aínda que predominan as dravídicas. Alternan as grandes extensións de estepas usadas para pastos cos campos de algodón e cereais. No NL, o arroz constitúe o cultivo principal e nas montañas aparecen gradualmente as plantacións de té, café e caucho. A explotación dos bosques baséase nas apreciadas madeiras de teca e sándalo. Entre os ss XVII e XIX foi sede da Confederación Mahratta e do estado do nizam de Hyderabad. Independizouse do Imperio Mongol (1724) e foi sometido polos británicos en 1768.

Que decepciona.

Manifesto galicano redactado por Bossuet, aprobado por unha asemblea eclesiástica (1682) e imposto por Luís XIV ao clero. Establecía a non submisión do rei a ningunha potestade eclesiástica, a superioridade do concilio ante o Papa, o exercicio das liberdades da igrexa galiana e a aprobación das decisións pontificias por parte da Igrexa. Ante a oposición do Papa Inocencio XII, o monarca retirouna. O Emperador Napoleón I restaurouna en 1801.

Texto votado pola Asemblea Constituínte francesa do 17 ao 26 de agosto de 1789, que se compoñía de 17 artigos e un preámbulo. A súa redacción recollía a influencia da Declaración de Independencia dos EE UU (1776) e do pensamento dos enciclopedistas do s XVIII. Proclamaba a igualdade de todos os homes e os seus dereitos naturais e inalienables: a liberdade individual, de pensamento, de prensa e de credo, limitada no seu exercicio pola liberdade do resto da sociedade; recoñecíase a propiedade privada como dereito inviolable, o dereito á resistencia, a igualdade ante a lei, ante a xustiza e a facenda. Instaurou a liberdade de opinión e estableceu a transferencia da soberanía do rei á nación e a separación de poderes.

Texto composto de 35 artigos que precedeu á Constitución francesa de 1793, votada pola Convención o 24 de xuño dese mesmo ano. Era máis progresista e democrática ca a de 1789. Prohibiu a escravitude, proclamou a liberdade económica e recoñeceu os dereitos á educación, ao traballo e á asistencia pública.

Texto que precedía á Constitución francesa do ano III (1795). Dun ton moito máis moderado ca as declaracións de 1789 e de 1793, eliminou os dereitos suficientes para poder instaurar unha república censataria e protexer con garantías os intereses da clase dominante. A igualdade de todos os homes quedaba reducida á igualdade ante a lei, confirmaba a liberdade económica e condenaba a escravitude.

Texto adoptado pola Liga Internacional dos Dereitos do Animal e as Ligas Nacionais afiliadas, trala terceira reunión sobre os dereitos do animal celebrada en Londres do 21 ao 23 de septembro de 1977. A declaración proclamada o 15 de octubro de 1978 pola Liga Internacional, as Ligas Nacionais e as persoas físicas asociadas a elas, foi aprobada pola Organización das Nacións Unidas para a Educación a Ciencia e a Cultura (UNESCO), e posteriormente pola Organización das Nacións Unidas (ONU).

Declaración aprobada pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas o 10 de decembro de 1948. Os seus principais antecedentes históricos foron a Declaración francesa dos Dereitos do Home e do Cidadán (1789) e a declaración americana de Dereitos do Bo Pobo de Virxinia (1776). O documento consta dun preámbulo e trinta artigos que enumeran unha serie de dereitos de carácter civil e político, entre os que sobresaen os dereitos á liberdade, á igualdade, á dignidade, á vida e á seguridade, á xustiza e aos dereitos con ela relacionados (presunción de inocencia, habeas corpus, etc), á nacionalidade, á liberdade de pensamento, ideoloxía e relixión, á liberdade de opinión e expresión, á liberdade de reunión e asociación, á liberdade de participación, ao non sometemento á tortura ou á escravitude etc; e unha serie de dereitos sociais, económicos e culturais, como son o dereito ao traballo, á folga, á sindicación, á seguridade social, á saúde, á educación, á cultura, á arte e á ciencia, etc. O contido...

Que ou quen declara, particularmente, o que o fai perante un xuíz ou unha autoridade competente.