"To" (Contén)

1. Plataforma que hai nas igrexas para predicar o eclesiástico desde ela. Consiste nunha especie de balcón, provisto frecuentemente dun facistol, colocado a certa altura sobre os fieis, e accesible por unha escaleira. Derivada do ambón, adoita estar acaroada á parede ou sostida por un pedestal. Pode ser de pedra ou de madeira, e converteuse nun elemento de gran riqueza artística.

2. Proscenio e muro vertical que o eleva sobre a orquestra no teatro clásico.

1. Que está formado por po.

2. Que se pode reducir a po.

3. 1. Que ten pelos, glándulas ou escamas semellantes a po, que recobren a superficie dalgúns órganos.

   2. Aplícase ao pole constituído por grans soltos.

1. Sinal ou marca visible de pequeno tamaño e forma redonda que destaca sobre unha superficie.

2. 1. Posición determinada sobre unha superficie, liña, mapa ou lugar.

   2. Lugar determinado no espazo, onde se localiza algo.

   3. Pequena área que se toma de referencia para situar un órgano.

   4. Elemento do espazo que non ten extensión, só posición.

   5. Cada unha das superficies elementais en que está dividida a imaxe mediante a exploración. A sucesión de puntos horizontalmente constitúe unha liña.

   6. punto adherente

      Punto x tal que, dado un conxunto A dun espazo topolóxico, calquera contorno de x contén algún punto de A.

   7. punto alveolar

      Punto central do arco alveolar superior.

   8. punto apendicular

      Calquera dos puntos dolorosos á presión na parede abdominal na apendicite, como os puntos de Lanz, de Morris ou de Mac Burney.

   9. ...

1. Lugar ou estado de expiación temporal, segundo a teoloxía católica, en que as ánimas dos xustos, mortos en estado de graza, pero non ben limpas aínda das culpas veniais ou das penas por culpas mortais xa perdoadas, se purgan antes de ser admitidas definitivamente no ceo. Xunto co ceo e o inferno, é un dos reinos da ultratumba católica. As ánimas que alí se atopan poden ser axudadas polas pregarias dos fieis e especialmente polo sacrificio da misa. Tertuliano, Oríxenes, Cebrián, Lactancio, Ambrosio, Gregorio de Nisa, Agustín e Gregorio I o Magno sostiveron a existencia do purgatorio, pero a súa doutrina non recibiu a formulación dogmática ata o Concilio de Trento. Os reformadores protestantes, sobre todo Calvino e Zwingli, proscribiron a crenza no purgatorio.

2. Taboado, moi espectacular e monumental, que se montaba en moitas igrexas parroquiais durante o novenario das ánimas que se celebra ao comezar novembro, con sermóns, cantos penitenciais e absolventes, na Confraría das Ánimas do Purgatorio.

1. Que contén pus.

2. pioide.

MONTES

Monte situado na parroquia de Xesta (A Lama). O seu cumio acada os 1.007 m de altitude.

1. Cualificación de desprezo.

2. prostituto.

MACIZO

Macizo do altiplano de Siberia Central, o máis alto e máis fortemente desmembrado, situado no curso superior do P’asina, Rusia. A súa máxima altitude acada os 1.702 m.

1. Loita deportiva na que dous contendentes intentan golpearse cos puños. Na Antigüidade clásica foi considerado dun gran valor educativo e saudable. A técnica comportaba o uso do caestus (armadura feita de tiras de coiro e pezas de chumbo que protexían mans e antebrazos) e a suxeición a algunhas regras (era castigada a morte premeditada). OBS: O deporte moderno denomínase boxeo.

2. Loita, rivalidade ou discusión violenta ou obstinada.

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Abelenda (Avión) e Xesta (A Lama). O seu cumio acada os 1.027 m de altitude.

PERSOEIRO

Escritor italiano. É autor de narracións (I nostri simili, 1932) e de novelas (La rosa rossa, 1937; Le trincee, 1942; L’onda dell’incrociatore, 1947; Amor militare, 1955; Il cavallo Tripoli, 1956; La calda vita, 1958; e I giochi di Norma, 1964). Postumamente publicouse a compilación poética A sole e al vento (1970).