"CIO" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 4772.

      1. Facer que algo estea supeditado a unha determinada condición para a súa realización.

      2. Constituír algo unha traba ou impedimento.

      1. Determinar o comportamento, o pensamento ou a actitude dun individuo.

      2. Crear novas pautas de comportamento a partir das pautas do suxeito, sexan innatas (instinto) ou aprendidas (reflexo condicional).

    1. Efectuar as operacións necesarias para determinar o grao de humidade, lonxitude, finura, elasticidade, resistencia, etc, das materias téxtiles para clasificalas e proceder á súa avaliación comercial.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción e efecto de condimentar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de condonar.

      1. Remisión ou perdón do cumprimento dunha obriga ou dunha pena.

      2. Acordo entre o acredor e o debedor segundo o que o primeiro, espontaneamente e con ánimo de liberalidade, manifesta a súa vontade de que quede extinguida a obriga e liberada a débeda, sen recibir nada a cambio.

    2. Forma excepcional de extinción da débeda tributaria nos casos previstos na normativa. A condonación automática existía cando unha lei reducía, nalgúns casos, a sanción ao 50%, pero o ordenamento xurídico español xa non a contempla. A condonación graciable existe cando se concede discrecionalmente polo ministerio de Facenda.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Formación de cartilaxe.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de conducir.

    2. Conxunto dos condutos e accesorios que, dispostos adecuadamente, constitúen unha instalación lineal ou unha rede para o transporte e a distribución dun fluído. Segundo a presión que exerce o fluído no conduto, distínguense as conducións libres, nas que unha pendente mínima e constante permite a circulación do fluído por gravidade, e as conducións forzadas, nas que o fluído circula a presión, mediante a acción dunha bomba, ou da gravidade, producida por un forte desnivel.

    3. Nome xenérico dalgúns fenómenos de transporte (de enerxía, carga ou materia) case exclusivos da materia condensada. Os principais fenómenos de condución son a condución térmica, a condución eléctrica e a condución de materia. Como fenómeno de transporte, toda condución caracterízase por un coeficiente de transporte: a condutividade térmica, a condutividade eléctrica e o coeficiente de difusión, respectivamente. A condución térmica (ou difusión térmica) consiste na propagación da calor por contacto e sen desprazamento aparente de materia; enténdese, en termos clásicos, como a transmisión, por colisións mutuas sucesivas, da enerxía cinética de axitación das partículas do medio (axitación térmica) desde as zonas de alta temperatura ás de temperatura menor, ou ben, nalgúns casos, como o transporte de enerxía realizado por partículas portadoras. Nos metais, a condución está causada polo movemento dos electróns da banda de condución e, ao mesmo tempo, polas ondas de...

      1. Propiedade dalgunhas estruturas do organismo de transmitir os estímulos.

      2. conducción cardíaca

        Transmisión dos cambios eléctricos que, orixinados no nódulo do seo auricular, dan lugar ás contraccións cardíacas.

      3. conducción nerviosa

        Transmisión dos impulsos electroquímicos polas células excitables do organismo a través das súas membranas. O impulso transmítese polas fibras nerviosas e musculares en relación cos rápidos cambios de permeabilidade das membranas celulares polos ións sodio e potasio.

      4. conducción ósea

        Transmisión do son a través dos ósos do cranio. A súa medida emprégase para diferenciar as xordeiras nerviosas das xordeiras de condución.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Figura retórica que consiste en repetir a derradeira palabra dunha cláusula ao comezo da seguinte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Militante anarquista. De orixe ourensá, trasladouse a Barcelona e adheriuse ao Sindicato Único de la Construción. En 1929 emigrou a Arxentina, onde continuou coa loita política. Estivo vinculado aos grupos de solidariedade co pobo español e fundou o Patronato Español de Ayuda a las Víctimas del Antifascismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de confabular ou de confabularse.

    2. Creación imaxinaria propia de psicóticos e histéricos. É delirante cando a imaxinación xira ao redor dun tema principal, e amnésica cando inventa lembranzas dun período pasado, no que houbo amnesia lacunar, para encher esa lagoa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de confeccionar algo a partir de diferentes elementos combinados.

      1. Fabricación de pezas de vestir feitas en serie, con medidas estudiadas e tomadas previamente sobre manequíns.

      2. Roupa que non está feita a medida.

      3. Tenda onde se venden pezas de vestir feitas a medida ou taller onde se fabrican.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de confeccionar.

    2. Que se elaborou sen medidas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen confecciona.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Elaborar ou preparar algo, especialmente o que está constituído por varios elementos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen se dedica á fabricación ou á venda de pezas de confección.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción de confederar ou confederarse.

    2. Agrupación de persoas, colectividades, organismos ou estados para a defensa de intereses comúns. Diferénciase da federación no feito de que a soberanía dos membros ten máis importancia có vínculo federativo. OBS: Normalmente, emprégase nas denominacións destas agrupacións.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Unión de provincias arxentinas, agás Bos Aires, que se agruparon entre os anos 1852 e 1861. Naceu tralo enfrontamento entre Juan Manuel de Rosas, gobernador de Bos Aires, e o xeneral Urquizo, gobernador de Entre Ríos. En 1853, o Congreso de Santa Fe dotouna dunha Constitución e elixiu a Urquizo presidente. Bos Aires incorporouse trala Batalla de Cepeda (1859); sen embargo, a vitoria de Bos Aires en Pavón (1861) provocou a disolución da Confederación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Unión de cidades gregas promovida por Atenas (378-338 a C) para refacer a Liga ou Confederación de Delos e atacar a hexemonía de Esparta. Na Convención de Quíos (377 a C) reuníronse os representantes de Mitilene, Metimma, Rodas, Calcis, Tebas e Bizancio. Mentres, Atenas exercía a hexemonía militar e respectaba inicialmente a autonomía dos integrantes da Confederación. Despois das vitorias de Cabrias e de Timoteo (375 a C) a Confederación chegou a contar con máis de setenta membros, pero a derrota diante de Corinto e a firma da Paz de Calías con Esparta, unida aos posteriores triunfos de Tebas (371 a C), levou ao abandono de numerosos aliados. A falta de recursos económicos obrigou ao restablecemento do tributo en Samos e Sestos, e emprendeuse unha durísima represión. Os aliados rebeláronse seguindo o exemplo de Quíos, que culminou coa derrota de Atenas en Embata (356 a C); posteriormente, esta recoñeceu a independencia das illas do Exeo oriental. As intrigas dos tebanos e dos persas destruíron...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Organización, fundada en 1929, que agrupa a algunhas asociacións de pais de alumnos (APAs) dos centros privados de ensino, especialmente os de ensino confesional, ademais dalgunhas do sector público. Está representada no Consejo Escolar del Estado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Unión política que agrupou os estados alemáns setentrionais entre 1867 e 1871, e que substituíu a Confederación Xermánica trala derrota de Austria por Prusia na Batalla de Sadova (1866). A creación desta nova Confederación por Bismarck illaba a Austria do conxunto de estados alemáns e consagraba a hexemonía prusiana. Formada por 22 estados, a súa Constitución dotouna dunha estrutura federal e centralista. Guillerme I de Prusia detentaba o poder executivo e Bismarck era o seu chanceler federal. O poder lexislativo articulábase en dúas cámaras: o Reichstag ou parlamento, elixido por sufraxio universal pero con poderes limitados, e o Bundesrat ou consello federal, formado polos representantes dos estados. O goberno común controlaba as forzas armadas, as comunicacións, as aduanas e dirixía o comercio e a política exterior. Os soberanos locais tiñan autonomía administrativa, xudicial e financeira. Os catro estados de Alemaña do Sur (Baden, Baviera, Hessen-Darmstadt e Württemberg) mantivéronse...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Organización empresarial que agrupa as federacións provinciais de empresarios galegos. Constituíuse en 1981 por acordo das federacións provinciais. Os obxectivos eran fomentar e defender o sistema de iniciativa privada e a economía de mercado, promover a unidade empresarial e defender os intereses do empresariado fronte aos demais axentes económicos. Integrada na CEOE e na CEPYME dende a súa constitución, agrupa máis de 50.000 empresas e 290 asociacións empresariais. Ten representantes en diversas comisións e consellos da administración, así como nos consellos sociais das tres universidades de Galicia e na Fundación Empresa-Universidade de Galicia (FEUGA). O seu primeiro presidente foi Antonio Ramilo, quen dimitiu no ano 2000 logo de que se detectasen graves irregularidades contables na entidade. A partir do 1 de marzo de 2001 pasou a ocupar a presidencia o empresario Antonio Fontenla Ramil.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Organización sindical xurdida en 1977 ao abeiro do Partido del Trabajo de España (PTE). Nas primeiras eleccións sindicais de 1978 acadaron 17 representantes nas principais empresas galegas: oito en Megasa, sete en Astano e dous en Barreras.

    VER O DETALLE DO TERMO