"To" (Contén)

1. Profesional da Arquitectura. Combinando técnica e arte, ten ao seu cargo a concepción e proxecto da obra, o deseño dos planos, a elección dos materiais máis indicados, a supervisión da construción e o seguimento da mesma unha vez rematada. Para exercer a profesión esíxese o título académico da Escola Técnica Superior correspondente e a calidade de membro dun colexio oficial. Na Idade Media denominábase cos nomes de mestre de obras, mestre construtor ou mestre de mazonería. No Renacemento distínguese entre o mestre de obras como executor das mesmas e o arquitecto ou autor do deseño do edificio.

2. Profesional da rama da construción encargado de aparellar e de comprobar a correcta execución dunha obra. Tamén resolve problemas de execución e revisa a boa calidade dos materiais, as medidas, os prezos unitarios e as facturas do construtor para autorizar o seu cobramento. Pode actuar en calidade de perito para sinalar límites de posesión, aforar caudais de auga, valorar obras, terreos, etc.

1. Ciencia da Arquitectura, conxunto das regras da Arquitectura.

2. 1. Segundo Aristóteles, ciencia principal con relación a outra que ten as finalidades subordinadas a esta.

   2. Se-gundo Kant, arte de construír un sistema, é dicir, a teoría do que hai de científico no coñecemento humano en xeral.

1. Acción e efecto de arquivar.

2. Resolución xudicial que pecha definitivamente unhas actuacións e ordena a súa conservación no arquivo do xulgado ou tribunal.

1. Acción e efecto de arraigar ou arraigarse.

2. Relación profunda dunha persoa ou dun costume cun lugar, por tradición, propiedades ou lazos afectivos.

3. 1. Acción que asegura as responsabilidades derivadas dun proceso xudicial.

   2. fianza de arraigamento

      Obriga de prestar fianza que teñen os demandantes estranxeiros para interpoñer calquera demanda, co obxecto de garantir o pagamento dos custos do xuízo en caso de non obter unha sentenza favorable.

PERSOEIRO

Poeta e novelista venezolano. Co libro de poemas Áspero (1925) introduciu no seu país as técnicas de vangarda. A súa novela Dámaso Velázquez (1943) ofrece unha visión amarga da vida dos pescadores no Caribe.

1. Axitación repentina causada por unha emoción violenta, que provoca a perda de control sobre os propios actos.

2. Estado do que se sente atraído de forma irresistible por algo ou alguén.

3. 1. Estado psicolóxico que produce un ofuscamento momentáneo da intelixencia e un debilitamento da vontade, inclinando a persoa ao delito; por esa razón, considérase, xunto coa obcecación, circunstancia atenuante da responsabilidade criminal no dereito penal.

   2. arrebato e obcecación

      Termo empregado para designar unha circunstancia atenuante da responsabilidade criminal.

1. Acción e efecto de arredondar.

2. 1. Fenómeno particular, da chamada labialización, que consiste nunha prominencia activa dos beizos na realización de certos fonemas, propiamente arredondados, ou doutros non arredondados por influencia inmediata dun que si o é.

   2. arredondamento dos beizos

      Proxección cara a fóra dos beizos que determina a formación dunha cavidade particular de resonancia diante dos incisivos e o peche do orificio de saída da emisión do aire, que modifica o efecto acústico de determinados fonemas.

1. Acción e efecto de arrendar.

2. Contrato entre dúas partes, o arrendador ou propietario, e o arrendatario, polo cal o primeiro traspasa ao segundo unha propiedade a cambio dunha renda periódica mensual ou anual para que faga uso e obteña beneficio dela.

3. Arrendamentos dos pastos dun predio mediante a percepción dun canon en metálico ou dunha parte da produción.

4. Contrato de utilización dun barco por tempo determinado a cambio dunha retribución periódica. Caracterízase pola cesión do control ao fletador, que adquire a condición de navieiro e asume todos os riscos da navegación e da explotación económica do barco.

5. Contrato en que unha das partes se encarga de facer unha obra, poñendo ou non os materiais, por un prezo determinado.

6. Arrendamento de terras de cultivo.

7. Contrato de cesión do uso dunha vivenda ou local de negocio por un prezo e un tempo determinados.

8. Contrato polo que unha das partes obriga a prestar o seu traballo durante un tempo indefinido ou marcado para a realización dunha obra determinada a cambio dun prezo fixado.

9. Técnica de financiamento para o uso ou adquisición de maquinaria ou bens de equipo que resulta dunha combinación do arrendamento coa compra-venda. O arrendador comprométese a fornecer ao arrendatario o ben en cuestión por un tempo determinado e a cambio dun prezo. Finalizado o contrato, o arrendatario pode revocalo ou exercer a opción de compra que xeralmente o acompaña.

10. En Galicia os arrendamentos rústicos son os de maior repercusión histórica. A importancia do arrendamento vén dada pola estrutura minifundista do noso agro, que determinou a existencia dun gran número de pequenos propietarios, e polo maior arraigo do contrato de parcería, moi similar ao de arrendamento, pero no que hai unha aceptación íntegra dos riscos por ambas partes, aproximándose deste xeito a unha asociación de capital e traballo. Ambos contratantes sufrían polo tanto as oscilacións da produción e, no seu caso, dos prezos. O arrendamento rústico é un modo de explotación da terra mediante un contrato de curta duración no que o propietario ou arrendador cede a súa utilización ao arrendatario por un tempo e un canon determinados, sendo precisamente estes elementos os que marcan a evolución deste tipo de contrato. O canon a pagar varía xeográfica e cronoloxicamente en función da ratio (relación entre superficie e renda), que depende do tipo, cantidade e calidade da produción das colleitas....

1. Acción e efecto de arrepentirse.

2. Sentimento de mágoa ou tristeza que experimenta unha persoa por ter feito ou deixar de facer algunha cousa.