"GR" (Contén)

GALICIA

Concello cabeceira da comarca homónima, situado na provincia de Lugo no extremo oriental da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N cos concellos da Pontenova (A Mariña Oriental) e Taramundi (Principado de Asturias), ao L con Santa Eulalia de Oscos (Principado de Asturias) e Negueira de Muñiz (A Fonsagrada), ao S con Navia de Suarna (Os Ancares) e Baleira (A Fonsagrada), e ao O con Ribeira de Piquín (Meira) e Baleira. É o concello máis extenso de Galicia, pois abrangue unha superficie de 438,4 km 2 , cunha poboación de 4.748 h (2007), distribuídos nas parroquias da Allonca, A Bastida, Bruicedo, Carballido, Cereixido, Cuíñas, Fonfría, A Fonsagrada, Freixo, Lamas de Campos, Lamas de Moreira, Maderne, Monteseiro, Pacios, O Padrón, Paradavella, Piñeira, A Proba de Burón, San Martín de Arroxo, San Martín de Suarna, San Pedro de Neiro, San Pedro de Río, Santo André de Logares, A Trapa, O Trobo, A Veiga de Logares, Vieiro, Vilabol de Suarna e O Vilar da Cuíña. A capital municipal...

GALICIA

Comarca do extremo oriental da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N coa comarca da Mariña Oriental e o Principado de Asturias, ao S coa comarca dos Ancares, ao L co Principado de Asturias e ao O coas comarcas de Meira e Lugo. Abrangue unha superficie de 679,5 km2nos que acolle unha poboación de 7.175 h (2001), distribuídos nos concellos de Baleira (168,8 km2; 1.834 h), A Fonsagrada (438,4 km2; 5.082 h) e Negueira de Muñiz (72,3 km2; 259 h). O núcleo reitor indiscutible é a vila de A Fonsagrada, importante centro comercial e de servicios xa dende o s XVII, que ademais é cabeza de partido xudicial, do que dependen xunto cos tres concellos que forman a comarca, os de Ribeira de Piquín e Meira. A Fonsagrada e Negueira de Muñiz presenta unha cohesión moi forte e un total grao de integración funcional. En cambio, Baleira, malia que mantén vinculacións administrativas e comerciais coa cabeceira comarcal, depende funcionalmente en boa medida de...

1. Relativo ou pertencente á Fonsagrada ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante da Fonsagrada.

1. Obter a imaxe de algo por medio da fotografía.

2. Describir algo ou alguén con gran precisión e exactitude.

1. 1. Arte e técnica de obter, por medio da luz ou doutras radiacións electromagnéticas, e de substancias químicas, imaxes permanentes dun obxecto, sobre superficies convenientemente preparadas. Estas imaxes permanentes, chámanse, por extensión, fotografías. Os elementos imprescindibles para realizar unha fotografía son, esencialmente, o material sensible, a cámara fotográfica e o laboratorio fotográfico, que presentan características bastante variables. Segundo que o material sensible empregado permita a obtención de imaxes en cor ou simplemente en branco e negro, pódese falar de fotografía en cor e de fotografía en branco e negro, respectivamente. Unha toma de vista correcta, que ofrece unha imaxe clara e nítida, esixe unha serie de requisitos. Primeiramente, a elección dun material sensible adecuado aos resultados desexados; pódese escoller a presentación do material sensible (película, placa, disco, etc), o tipo de emulsión (película de branco e negro, de cor, instantánea), o tipo de película...

   2. Artigos fotográficos.

2. Reprodución dunha imaxe mediante o procedemento da fotografía, especialmente a copia ou positivo. OBS: Nesta acepción adóitase empregar a forma foto.

3. Representación ou descrición de algo ou alguén que semella unha fotografía.

4. Fotografía vertical ou oblicua da superficie terrestre que se obtén dende un avión ou nave espacial. Tómase en bandas ou pasadas paralelas que se sobrepoñen para crear despois un mosaico.

1. Relativo ou pertencente á fotografía.

2. Que se obtén mediante a fotografía.

3. Que serve para a fotografía.

4. Aplícase á memoria que lembra unha imaxe coa precisión propia dunha fotografía.

1. Cada unha das exposicións dunha película.

2. Cada unha das imaxes que compoñen unha película cinematográfica.

3. Imaxe que se obtén colocando un obxecto directamente sobre papel sensible e expoñéndoo.

1. de fotogravar.

2. Conxunto de procedementos fotográficos empregados para reproducir ilustracións, sexan de trazo negro ben marcado (pluma) ou ben de fotografías (directo). A técnica utilizada en tipografía consiste en obter un negativo do orixinal, o cal é aplicado a unha prancha metálica sensibilizada. Ambos os dous son expostos (insolación) á acción dunha luz moi forte (arco voltaico, xenon, de mercurio, etc) que a impresiona. Unha vez impresionada a prancha ponse dentro duns ácidos que atacan as partes que non estiveron resgardadas. Se a reprodución ten que ser dunha fotografía, pode interpoñerse entre a placa sensible e o obxectivo unha trama, que descompón a imaxe en pequenos puntos de luz, feito que permite a obtención dos tons medianos.

3. Reprodución obtida por ese procedemento.