"Rey" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 205.
-
GALICIA
Escultor. Membro dunha familia de canteiros e carpinteiros, estudou na Escola de Artes de Oficios de Santiago de Compostela e foi alumno libre da Escuela de Bellas Artes de San Fernando. Das súas obras destacan a fonte pública da praza de Alfredo Brañas en Cambados (1925), O guerreiro celta (1928) e San Ero de Armenteira (1929).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Comezou os estudos de dereito, pero deixounos para dedicarse principalmente á literatura e ao periodismo. Colaborou en periódicos como El Ciclón, El Cínife, Faro de Vigo, Galicia e Villagarcía-Carril, e en El Eco de Galicia de Bos Aires onde publicou unha serie de “Cróneca(s)” de actualidade e algunhas narracións. Na súa faceta como escritor adoitaba asinar as obras como Farruco Porto Rey. Publicou varias obras bilingües como Las mil y una composiciones (1894) e Pisto (1894). En galego escribiu os poemarios Papel e tinta (1901), o diálogo en verso O alalá (1906) e Cascarrabias ou o filósofo das carqueixas (1912), a novela costumista Fermosinda (1918) e a comedia teatral A tola de Sobrán (1927), estreada polo Cadro de Declamación da Irmandade da Fala da Coruña en 1920. Escribiu ademais Dicionario gallego-castellano, que publicou en fascículos ata o 17 de...
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Cádiz, Andalucía, situado no val do Guadalete, ao L do pantano de Bornos (5.801 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura de secaño, con predominio de oliveiras.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Khêt de Camboxa (4.883 km2; 946.042 h [1998]). A súa capital é Prey Vêng (8.847 h [1968]).
-
PERSOEIRO
Matemático estadounidense. Formouse na Harvard University, e creou a denominada teoría alxébrica K, que, por medio de cálculos xeométricos e topolóxicos, axudou a resolver importantes problemas alxebraicos. Recibiu a Medalla Fields (1978).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Cuenca, Castela-A Mancha, situado ao N de Albacete e drenado polo Valdemembra (6.575 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e as industrias derivadas.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político e xurista, neto de Enrique Rajoy Leloup. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e rexistrador da propiedade, foi deputado no Parlamento Galego por Alianza Popular (1981-1985), concelleiro de Pontevedra (1983), presidente da Deputación de Pontevedra (1986), vicepresidente da Xunta de Galicia (1986-1987) e presidente de AP en Pontevedra (1987-1991). Deputado no Congreso desde 1989, foi ministro de Administracións Públicas (1996-1999), ministro de Educación e Cultura (1999-2000), vicepresidente primeiro do goberno e ministro de Interior (2001-2002) e vicepresidente primeiro do goberno, ministro Portavoz e ministro da Presidencia (2002-2003). Membro do comité executivo do PP desde 1989, foi secretario xeral do partido (2003-2004) e en 2004 elixírono presidente nacional. Foi candidato á presidencia do goberno en 2004. Escribiu Administración única (1993).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Empresa dedicada á fabricación e comercialización de máquinas de coser domésticas e industriais. Presentou o seu primeiro produto en 1944 na Feria de Muestras de Vigo. Ademais do mercado español, distribuía gran parte dos seus produtos en Europa, Hispanoamérica, África e algúns países asiáticos. Despois de sufrir unha importante crise económica en 1992, converteuse en Sociedade Anónima Laboral e adoptou o nome de Macofrey, mantendo a patente Refrey. O 20 de maio de 2005 cesou oficalmente a súa actividade.
-
PERSOEIRO
Eclesiástico. Foi abade mitrado de Villafranca del Bierzo e bispo de Lleida entre 1819 e 1824. Opúxose ao sistema constitucional e, detido como represalia pola invasión dos Cen Mil Fillos de San Luís (1823), foi desterrado a Málaga e despois a Tortosa. Unha vez restablecido o absolutismo, reuniu nun volume os seus escritos anticonstitucionais. En 1824 foi nomeado arcebispo de Santiago de Compostela.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Apelido que trae por armas, en campo de azul, unha espada de prata gornecida de ouro, alta e posta en banda, acompañada no alto de catro crecentes de prata tornados, colocados en dúas faixas de dous, e no baixo de catro flores de lis de ouro, colocadas en dúas faixas de dúas. Presenta a variante Rei.
-
GALICIA
Profesor e escritor. Catedrático de Literatura Española na Universidade de Santiago de Compostela, especializouse na literatura do Século de Ouro e contemporánea, centrando os seus estudos nas obras de Francisco de Quevedo, Luis Martín-Santos e Miguel Delibes. Desde 1996 dirixe un equipo de investigación da USC, en que colaboran 22 quevedistas, para publicar unha nova edición das Obras Completas en prosa de Francisco de Quevedo, con criterios ecdóticos modernos. Dos seus estudos destacan La originalidad novelística de Delibes (1975), Construción y sentido de “Tiempo de silencio” (1977), a edición crítica de Virtud militante contra las cuatro pestes del mundo, inuidia, ingratitud, soberbia, avarizia (1985), Quevedo y la poesía moral española (1995), Francisco de Quevedo. Poesía moral (Polimnia) (1999), “Tiempo de silencio”, edición crítica y anotada (2000), e as novelas Imitación compuesta (1996) e El escándalo de Julia (2005).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor. Correspondente e colaborador en varios xornais, escribiu D. Rafael M. de Labra: estudo biográfico (1911), Año Santo de 1920. El jubileo plenísimo del apóstol Santiago y las peregrinaciones arciprestales (1920), Compostela y su Año Santo. Programa de las fiestas patronales (1920), El arma de caballería española y su patrono el apóstol Santiago (1935) e El Jubileo jacobeo: su institución y desenvolvimiento hasta hoy: monografía (1937). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Guerrilleiro. Coñecido como Moncho, despois da Guerra Civil Española permaneceu encarcerado por un delito de traizón ao pasar as filas republicanas. Ingresou no Partido Comunista (PC) en 1941. Dirixiu a IV Agrupación (1947-1951) e o PC, ao desmantelar as guerrillas, decidiu envialo a Francia, onde despregou unha intensa actividade partidaria, foi delegado do V Congreso do PCE que se realizou en Praga (1952) e, en 1964, trasladouse a La Habana. O seu compromiso coa revolución cubana levouno a participar nos Comités de Defensa da Revolución.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Médico e poeta. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu nos servizos de emigración e trasladouse a Bos Aires. Foi médico da Asociación Española de Socorros Mutuos (1915-1955). Presidiu a Irmandade Galeguista e foi director de A Nosa Terra. Publicou o libro de poelas A gaita a falare (1939).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Historiadora. Doutora en Xeografía e Historia e catedrática de Historia Moderna na Universidade de Santiago de Compostela, foi correspondente en España da Commission Internationale de Démographie Historique e dirixiu a revista Obradoiro de Historia Moderna. Colaborou en distintas publicacións e das súas obras destacan, entre outras, Aproximación a la historia rural de la comarca de la Ulla (1981), La Crisis de las rentas eclesiásticas en España: el ejemplo del Voto de Santiago (1986), Poder y privilegios en la Europa del siglo XVIII (1992), A Galicia clásica e barroca (1998), Libros y lectura en Galicia: siglos XVI-XIX (2003) e Cuatro textos, cuatro contextos: ensayos de historia cultural de Galicia (2004), que coordinou.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Historiadora. Doutora en Historia e profesora na Universidade de Santiago de Compostela, especializouse en prehistoria. Os seus estudos centráronse na cultura castrexa e a arte rupestre. Colaborou en varias publicacións e das súas obras destacan Guía de los petroglifos de Muros (1984) e Avances sobre a tipoloxía da cerámica castreña, as xerras (1982), escritas en colaboración, e Yacimientos castreños de la vertiente atlántica: Análisis de la cerámica indígena (1992).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Profesor. Licenciado en Filosofía e Ciencias da Educación. Formou parte en 1974 dun grupo de renovación pedagóxica que promovería a creación do Movemento Cooperativo da Escola popular Galega, xerme do Movemento de Renovación Pedagóxica de Galicia. Pertenceu ao Consello Escolar de Galicia e ao Equipo de Formadores en Didácticas Específicas que elaborou o Plan Galego de Formación Continuada do Profesorado de Niveis non Universitarios, e foi director do Centro de Formación Continuada do Profesorado de Santiago de Compostela. Entre as súas obras, enfocadas cara á programación didáctica e de formación docente, destacan, A planificación da formación do profesorado en Galicia (1992), A Reforma educativa: contribución a un debate, claves para unha análise da reforma educativa (1991), Guías para a elaboración de proxectos curriculares de Educación Primaria e Educación Secundaria Obrigatoria (1994) e La Función directiva en los centros educativos en el marco de la LODE,...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e naturalista. Foi conselleiro de Agricultura, Gandería e Montes (1982-1983) e de Agricultura, Pesca e Alimentación (1983-1984). Presidente da Xunta Reitora do Parque Natural do Complexo Dunar de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixán e coordinador de suplemento do medio ambiental Ozono publicado por El Correo Gallego, foi secretario de ADENA-WWF en Galicia e presidente da Asociación Nacional Frisona. Recibiu, entre outros galardóns, o Premio Xunta de Galicia de Medio Ambiente e Conservación da Natureza e Premio Bandera Europea do Medio Ambiente.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Compañía profesional de danza fundada na Coruña en 1949 por X. M. Rey de Viana. Desde os seus comezos promoveu espectáculos baseados na cultura tradicional galega e coidou moito a estética nas súas actuacións. En 1971, o seu fundador e director cedeu a titularidade do ballet á Deputación Provincial da Coruña, que en 1991 traspasou a xestión do mesmo ao Instituto Galego das Artes Escénicas e Musicais (IGAEM). X. M. Rey de Viana foi o director e coreógrafo da compañía desde a súa creación ata a súa morte en 1995, data en que se fixo cargo da compañía a súa muller, Victoria Canedo, ata ese momento subdirectora. En 1999 o ballet iniciou unha nova etapa caracterizada pola estrea anual dun grande espectáculo baseado na cultura tradicional galega, coa participación dun amplo equipo técnico (iluminación, escenografía e vestiario) do IGAEM, acompañado polo Grupo de Música Tradicional deste mesmo organismo. Realizou máis de cincuenta montaxes coreográficas, das que destacan Danzade, Ultreia...
-
GALICIA
Bailarín e coreógrafo. Formouse como bailarín nas máis prestixiosas escolas de danza centroeuropeas con importantes mestres como Kurt Jooss ou Aurel Millos. En 1949 fundou o Ballet Galego Rey de Viana, do que foi director e coreógrafo ata a súa morte. En 1971 cedeulle a titularidade do mesmo á Deputación Provincial da Coruña e posteriormente pasou a depender do Instituto Galego das Artes Escénicas e Musicais (IGAEM). Foi galardoado coa medalla de ouro da Cidade da Coruña, co Pedrón de Ouro (1966) e coa orde civil de Alfonso X El Sabio.
VER O DETALLE DO TERMO