"Gad" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de santa María que dá nome ao concello de Cortegada.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sarreaus baixo a advocación de san Xoán.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Silleda baixo a advocación de santa María.

GALICIA

Concello da comarca do Ribeiro, situado na provincia de Ourense no S da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N cos concellos da Arnoia e Ribadavia, ao L co de Gomesende (Terra de Celanova), ao S co de Pontedeva (Terra de Celanova) e ao O co de Crecente (A Paradanta). Abrangue unha superficie de 26,9 km 2 cunha poboación de 1.328 h (2007), distribuídos nas parroquias de Cortegada, Louredo, Meréns, Rabiño, Refoxos, Valongo e Zaparín. A capital municipal é o lugar de Cortegada, na parroquia homónima, situada a 42° 12’ de latitude N e 8° 10’ de lonxitude O, 130 km ao SL de Santiago de Compostela e 43 km ao SO de Ourense. Está adscrito ao partido xudicial de Ribadavia e á provincia e diocese de Ourense.
Xeografía física
O termo municipal de Cortegada encádrase nunha área de transición entre os dominios climáticos oceánicos: húmido das Rías Baixas, mediterráneo da beira do Miño e continental da Terra de Celanova. Situado no val do río Miño, xa preto...

ILLAS

Illa da costa nororiental da ría de Arousa, no litoral da parroquia do Carril (concello de Vilagarcía de Arousa). Litoloxicamente, componse de xistos e paragneises do precámbrico-silúrico e granitos hercinianos, pertencentes ao denominado “complexo de Noia”, que se prolonga ao N e ao S en dirección NO-SL. A súa máxima cota son os 25 m de altitude, que se acadan no S da illa. A distancia coa liña de costa é de 175 m; neste espazo aséntanse varios parques para o cultivo da ameixa. Entre as peculiaridades naturais máis interesantes, cómpre mencionar a presenza do bosque de loureiros máis meridional do continente europeo, circunstancia que xustifica a demanda de elaboración e aplicación dunha normativa e de medidas especifícas para a súa conservación. En agosto de 1907, a corporación municipal do Carril fixo doazón da illa ao Rei Afonso XIII para que construíse nela unha residencia real.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Sarreaus. De estilo románico, destaca a portada principal formada por tres arquivoltas apoiadas sobre pares de columnas e rematada nunha espadana de dous corpos, engadida na época barroca. No exterior sobresae tamén a colección de canzorros.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Cortegada. Construíuse en 1898 en estilo neogótico, seguindo a traza de Daniel Vázquez Gulías. No interior destacan os retablos neogóticos. Financiouna o indiano Guillermo Álvarez Pérez.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Silleda. De orixe medieval, pertenceu probablemente ao mosteiro de San Lourenzo de Carboeiro no ano 910. Do primitivo templo románico, construído a finais do s XII, só se conservan os muros laterais da nave: no lado sur destaca unha estreita fiestra e os canzorros, e no norte dúas seteiras e canzorros decorados cun carneiro, unha aguia, un can con dúas volutas e un home collendo os xeonllos, todo deteriorado. A igrexa reedificouse no s XVII, nun lugar próximo á súa situación orixinal.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en 1972 editada por Ediciós do Castro. Inclúe diversos traballos sobre cultura material en Galicia e sobre arte e industria. No seu número 88, de xuño de 2001, realizouse unha homenaxe á figura de Lois Tobío.

1. de delegar.

2. 1. Persoa na que se delega unha facultade ou poder.

   2. delegado de persoal

      Órgano extrasindical ao que lle corresponde a representación mancomunada dos intereses dos traballadores nas empresas ou centros de traballo que teñan máis de dez traballadores fixos e menos de cincuenta, ou naquelas que, contando entre seis e dez traballadores, así o decidiran estes por maioría. Teñen as mesmas competencias ca os comités de empresa, e están obrigados a gardar idénticas normas sobre o sixilo profesional.

   3. delegado de prevención

      Delegado dos traballadores con funcións específicas en materia de prevención de riscos no traballo.

   4. delegado do goberno

      Cargo político e administrativo encargado de dirixir e coordinar a administración do Estado no ámbito territorial dunha comunidade autónoma e de coordinala, cando sexa procedente, coa administración autonómica. Noméao por decreto o consello de ministros a proposta do presidente. A sede da delegación do goberno establécese na cidade onde estea o consello do goberno da comunidade autónoma, agás que o consello de ministros ou o estatuto de autonomía decidan outra cousa.

   5. delegado sindical

      Delegado dun sindicato ou central sindical con presenza no comité de empresa, naquelas empresas que superan os douscentos cincuenta traballadores. Os compoñentes das seccións sindicais poden elixir un número de delegados sindicais variable en relación á porcentaxe de votos obtidos nas eleccións do comité de empresa e ao número de traballadores desta.

CABOS

Cabo do NL de Moçambique, no Océano Índico, situado preto da fronteira con Tanzania.

1. 1. Que ten pouco grosor.

   2. Que ou quen ten pouca carne.

2. Parte dos extremos da proa e da popa dun barco na que se estreita o pantoque.

GALICIA

Político e avogado. Foi secretario adxunto da Cámara Oficial de Comercio e Industria de Ourense e secretario da Fundación de Feiras e Exposicións da mesma cidade. Foi deputado do PP por Ourense na quinta lexislatura (1997-2001), nela ocupou tamén a vicepresidencia 1ª da mesa do Parlamento. Ademais de numerosos artigos en revistas especializadas publicou El reto de la unión económica y monetaria (1998), Lecturas de política económica española (1999) e Comprender la globalización (2000).

PERSOEIRO

Militar e político. Participou na revolta de 1929 contra o presidente Gómez e exiliouse a París ata 1936. Foi ministro de Defensa (1945-1948) e tralo golpe de Estado de 1948 asumiu o poder como presidente da Junta Militar. Foi secuestrado e asasinado en novembro de 1950.

GALICIA

Sacerdote. Doutor en Arqueoloxía Cristiá e profesor, estudiou a carreira eclesiástica no Seminario Diocesano de Lugo e ordenouse sacerdote en 1958. Trasladouse a Roma e estudiou no Pontificio Istituto de Archeologia Cristiana. Dende 1977 foi profesor no Seminario Diocesano de Lugo. Foi comisario artístico do patrimonio arqueolóxico e histórico de Lugo (1983), asesor cultural da Comisión Territorial do Patrimonio Histórico-Artístico de Lugo (1985) e desde 1987 pertence ao grupo Francisco de Moure de Ourense. Colaborou, entre outras publicacións, en Brigantium, Lucensia, Boletín del Seminario Fontán-Sarmiento, Boletín del Museo Provincial de Lugo e Rivista di Archeologia Cristiana. Participou na redacción do Inventario Arquitectónico de Lugo y su provincia (1975-1983). Entre outras obras, escribiu La crucifixión de la iglesia del Hospital de Incio: una muestra de arte indígena paleocristiano de Galicia (1987), El camino francés de Santiago en su tramo lucense (1993),...