"Sem" (Contén)

1. Situación de quen carece de ocupación e ten a intención de empregarse e dispoñibilidade efectiva para o traballo. Pode deberse a causas de tipo estrutural, cando as vacantes laborais non coinciden co perfil dos traballadores dispoñibles, ou fricional, orixinada polos cambios ocorridos no mercado. A situación de desemprego cíclico ten a súa orixe no estancamento ou na redución das formas de produción de bens e servicios, característicos dos períodos de depresión económica. A protección ao desemprego contempla dous niveis: o contributivo, que proporciona unha prestación substitutiva das rendas salariais do traballador que se deixan de percibir como consecuencia da perda do traballo ou da redución da xornada; e o nivel asistencial, que garante a protección dos traballadores que se atopan en circunstancias especiais, como a superación dos cincuenta e dous anos ou o esgotamento da prestación por desemprego, tendo responsabilidades familiares.

2. Protección dispensada en España aos parados que se atopan en situación de desemprego contributivo e que ten por obxecto substituír as rendas salariais que se deixan de percibir, como consecuencia da perda dun emprego anterior ou da redución da xornada de traballo. A duración máxima da protección da prestación estendese a 720 días.

3. Prestación outorgada aos individuos que se atopan nunha situación de desemprego asistencial, caracterizados por unhas circunstancias específicas que dificultan a súa reinserción no mercado de traballo para garantir a súa protección. O desemprego asistencial desenvolve políticas de formación, perfeccionamento, orientación e reconversión profesional en favor dos traballadores desempregados. Inicialmente, o subsidio de desemprego ten unha duración de seis meses, prorrogables, en función das peculiaridades propias do desempregado, por períodos semestrais.

PERSOEIRO

Político. Foi membro do Partido Liberal, alcalde da cidade de Panamá (1910-1912) e presidente da Asamblea Nacional (1932). Elixido presidente en 1948, ocupou o cargo durante dez meses.

1. Acción de diseminar ou diseminarse.

2. Dispersión natural das diásporas dun organismo.

3. Depósito constituído por grans finos de mineral dispersos polas rochas.

4. Difusión ou extensión dun proceso patolóxico ou de xermes dentro dun organismo.

5. Concepto procedente da teoría da deconstrución que alude á condición ilimitada da interpretación, posto que todo texto presenta infinitas posibilidades de lectura.

1. Facer que un conxunto de cousas ou persoas, ou algo que forma un todo, se estendan en distintas direccións ou se separen.

2. Estender opinións ou ideas.

3. Estenderse as persoas ou as cousas, ou algo que forma un todo, en distintas direccións.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico ruso. Conseguiu un considerable recoñecemento coa súa versión da trioloxía autobiográfica de M. Gor’kij: Dectvo Gor’kogo (A infancia de Gor’kij, 1938), Vl’ud’akh (Entre a xente, 1939) e Moi Universitety (As miñas universidades, 1940).

XACEMENTOS

Xacemento arqueolóxico de Mesopotamia, escavado a partir de 1925, que deu nome ao último período no que se dividiu a protohistoria desa rexión. Está considerado como unha continuidade urbana de Uruk e está datado a finais do IV milenio e comezos do III. Localizáronse, entre outros vestixios, restos dun palacio, táboas con inscricións, selos cilíndricos e restos cerámicos.

1. Presencia anormal de aire ou de gas nos tecidos orgánicos, o que provoca a distensión dos mesmos.

2. Enfermidade do pulmón que se caracteriza por unha dilatación moi grande e permanente dos alvéolos pulmonares, con atrofia e destrución dos mesmos. Esta lesión provoca un incremento do espazo aéreo do pulmón, co que diminúe a superficie total de contacto do aire co sangue e, xa que logo, dificulta o intercambio gasoso. A sintomatoloxía clínica a miúdo vai acompañada de bronquite crónica, co que se orixina o que se coñece co nome de enfermidade pulmonar obstrutiva crónica.

3. Presencia de aire ou de gas entre o tecido conxuntivo subcutáneo, que se recoñece facilmente pola tumefación e a crepitación que se produce ao palpar cos dedos a zona afectada. Pode ser consecuencia de lesións traumáticas, intervencións cirúrxicas ou infeccións por xermes produtores de gas, como é o caso da gangrena gasosa.

1. Pequeno signo vertical que, na notación pneumática, colocado sobre un pneuma, modifica o seu sentido de maneira non totalmente determinada.

2. Signo rítmico adoptado pola escola de Solesmes de canto gregoriano. Cando é vertical indica o ictus e cando é horizontal o alongamento dunha nota.

3. Raios, coroas, estrelas e outras imaxes que decoraban o escudo dos soldados romanos.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Vigo o 21 de decembro de 1988. Subtitulouse “Semanario de actualidad”. Tratábase dunha guía de televisión con información sobre sucesos, sociedade, cociña, moda, concursos e un horóscopo.