"Ise" (Contén)

PERSOEIRO

Fotógrafo checo. Aprendeu fotografía en 1898 no estudo de Antonin Matas. Realizou parte da súa formación en Múnic, da man de G. H. Emmerich e Hans Spurl, entre os anos 1901 e 1903. Ao seu regreso a Praga, en 1910, instalou un estudo propio, onde se especializou en retratos de escritores e artistas. As súas composicións alegóricas están influídas polo modernismo e o simbolismo, e nelas mestura elementos do cubismo, do construtivismo e certo neoclasicismo. Pertence ao grupo de fotógrafos adscritos ao pictorialismo que utilizaban as gomas bicromatadas. A maior parte delas corresponden ao período 1900-1935 e cómpre salientar os nus femininos. Membro da Union Creative Artist, foi un dos fotógrafos máis destacados do movemento europeo da Bauhaus e influíu na obra doutros creadores checos, como Josef Sudek e Jaromir Funke. Publicou, xunto con Augustin Skarda, o libro Prague’s Coutyards and Backyards (1911). Conseguiu a Medalla de Bronce da Internationale Austellung für Photographie und...

PERSOEIRO

Pintor flamengo. Membro da Segunda Escola de Fointainebleau, foi pintor de Maria de Medici e pintor de cámara de Enrique IV. Realizou unha obra de características manieristas. Entre as súas obras destaca a decoración do Château de Fointainebleau.

PERSOEIRO

Pintora, filla de Antoine Duparc. Discípula de Van Loo, especializouse na realización de retratos realistas. Cómpre destacar a súa obra A muller que calceta.

CIDADES

Cidade do land de Turinxia, Alemaña, situada á beira do río Nesse (45.900 h [1991]). As principais actividades económicas están relacionadas coa industria, principalmente co sector téxtil, a elaboración de madeira, cervexa e zapatos. Foi fundada ao redor do 1070 sobre a antiga Isenacum. Pertenceu aos landgraves de Turinxia (1150) e á casa de Wettin (1440). Incorporouse á rama ernestina da dinastía de Wettin (1485), que se converteron en duques de Saxonia-Weimar-Eisenach (1741). Foi a residencia dos electores de Saxonia e dos duques de Eisenach. Do seu patrimonio cultural destacan as igrexas de San Nicolao e San Xurxo.

PERSOEIRO

Militar e político norteamericano. Durante a Segunda Guerra Mundial dirixiu o desembarco aliado no N de África (1942), a campaña de Tunisia, os desembarcos de Sicilia e Italia (1943), Normandie (1944) e as operacións que levaron ao final da guerra. Foi xefe do Estado Maior do Exército (1945) e comandante supremo das forzas da OTAN en Europa (1950-1952). Candidato polo Republican Party, en 1952 asumiu a presidencia dos EE UU, cargo para o que foi reelixido en 1956. Ocupou o cargo ata 1961. Encargoulle a política exterior a John Foster Dulles e en 1957 formulou a doutrina Eisenhower, que prevía a intervención norteamericana no Oriente Medio. Publicou as súas memorias da guerra en Crusade in Europe (Cruzada en Europa, 1948).

CIDADES

Cidade do land de Branderburg, Alemaña, situada ao SL de Berlín, á beira do canal Oder-Spree (50.900 h [1990]). A base da súa economía é a industria, principalmente o sector siderúrxico.

PERSOEIRO

Arquitecto estadounidense. Estudiou arquitectura na Cornell University e ampliou estudios nas universidades de Columbia e Cambrigde, onde se doutorou en Filosofía. Entre 1960 e 1967 traballou con Michael Graves e, aínda que proxectou diversas vivendas, ata 1980 centrou o seu traballo no estudo teórico da arquitectura e no ensino. Foi profesor, entre outras, nas universidades de Yale, Princenton, Cambrigde, Harvard e Ohio. En 1980 estableceu un estudo de arquitectura en Nova York con Jaquelin Robertson que en 1987 pasou a denominarse Eisenman Architects. Entre as súas obras destacan o proxecto Romeo e Xulieta, galardoado co León de Ouro da Bienal de Venecia (1985); o Wexner Center da Ohio State University (1983-1989), polo que recibiu o Premio de Honor do American Institute of Architectes; o edificio Koizumi Sangyo de Toquio (1988-1990), premiado co Premio Nacional do American Institute of Architectes en 1991; a sede da Nunotani Corporation de Toquio (1990-1992); a Max Reinhardt Haus de...

PERSOEIRO

Comerciante e fotógrafo alemán. Comezou a súa andaina no campo da fotografía como afeccionado. As súas primeiras imaxes, tomadas en Berlín, foron publicadas no Weltspiegel. Comezou como reporteiro gráfico en 1927 e realizou diversos traballos sobre Thomas Mann e a concesión do Premio Nobel. Destacan tamén os seus retratos do ser humano, en especial as imaxes de Marlene Dietrich e George Bernard Shaw. En 1936 trasladouse aos EE UU, onde traballou nas revistas Life Harper’s Bazaar e Vogue. Cubriu a invasión de Abisinia por parte do exército italiano con máis de 3.500 negativos e alí conseguiu a súa famosa imaxe dos Pés de soldado etíope. Publicou The Eye of Eisenstaedt (O ollo de Eisenstaedt, 1969), Witness to nature (O testemuño para a natureza, 1971), Panoptikum (1973) e Eisenstaedt’s Album (O álbum de Eisenstaedt, 1976).

PERSOEIRO

Matemático. Investigou a teoría dos números, as funcións elípticas e os determinantes. Descubriu o criterio de irredutibilidade que leva o seu nome.

1. Relativo ou pertencente a Eivissa, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Eivissa.

PERSOEIRO

Director cinematográfico soviético. En 1923 realizou o seu primeiro filme, Stačtka (A folga), no que se inician as directrices básicas da súa obra, que desenvolveu, sobre todo, nas películas Bronenosets Potemkin (O acoirazado Potemkin, 1925) e Oktjabr’ (Outubro, 1927). Fixo unha viaxe por Europa, e foi tamén a Hollywood e México, onde realizou Que viva México! (1931). Na URSS continuou, posteriormente, o seu labor de teórico e realizou Aleksandr Nevskij (1938) e Ivan Groznij (Iván o Terrible, 1945).