"CIA" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 3047.

  • GALICIA

    Arquitecto. Dirixe Boente Arquitectura y GestiónUrbanística S. L. Foi arquitecto municipal en diversos concellos e presidente da delegación en Lugo do Colegio Oficial de Arquitectos de León, Asturias y Galicia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe que reúne as familias dos García e dos Camba. As súas armas traen escudo cuarteado: primeiro, en campo de prata, con tres estacas de sinople, espetadas nun terrazo da mesma cor e enlazadas por unha cadea; segundo, en campo de sinople, cun guerreiro armado, de prata, cunha espada denuda e gornecida de ouro; terceiro, en campo de ouro, con oito cambas de freixo, de azul, postas en faixa; cuarto, en campo de prata, cunha árbore de sinople, terrazado e copado, e un león ao natural, lampasado de goles, pasante e atado ao tronco con cadea; bordo de goles, con doce castelos, de ouro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista, coñecida como Pilar Cernuda. Directora e analista política da axencia Fax Press e colaboradora nos periódicos La Razón e Micanoa.com. Traballou tamén como comentarista radiofónica e participou en numerosos programas da Cadena COPE, de Onda Cero e Radio Nacional, así como na televisión, especialmente en TVE. Escribiu: Tengo cincuenta años, qué me pasa doctor?, Todo un rey, Crónicas del cambio (1996), El Presidente, Ciclón Fraga (1997), La mujer en la política (2000), 30 de noviembre (2000) e 23F: La conjura de los necios (2001). Publicou, en colaboración, Crónicas de la crispación, Aznarmanía, Los hijos más deseados: un libro útil para recorrer el camino hacia la adopción (1999), Servicios secretos (2000), e, xunto con José Mª Mendiluce, Solidaridad: no es humanitario todo lo que reluce (2002).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Artista plástico e profesor. As súas obras baséanse no estudo do plano e das súas posibilidades matéricas, no protagonismo do debuxo, a liña e o punto e na monocromía. Realizou tamén murais en edificios públicos, entre outros, un no aeroporto de Barajas. Realizou a súa primeira mostra individual no Círculo das Artes de Lugo (1964) e posteriormente expuxo en diversas cidades de España, Alemaña e Arxentina. A súa obra está, entre outros, no Museo de Arte Contemporánea Carlos Maside de Sada e no Museo Municipal Quiñones de León de Vigo. Recibiu, entre outros galardóns, a Medalla al Mérito de las Bellas Artes do Ministerio de Educación e Ciencia (1973) e o primeiro premio de pintura da Bienal Nacional de Arte Universitario de Madrid (1974).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe que trae por armas escudo partido: primeira partición, terciado en faixa -primeiro e terceiro, en campo de sinople, con tres vieiras de prata-; segunda partición, en campo de azul, cun castelo de prata, de tres torres, e en cada unha delas, pousando un paxaro, de sable.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Economista. Foi profesor de Historia e Institucións Económicas na Universidad Complutense de Madrid e no Colegio Universitario de Estudios Financieros de Madrid (1969-1973). En 1974 acadou a cátedra de Historia e Institucións Económicas, que exerceu nas universidades de Málaga e Santiago de Compostela, onde dirixiu a primeira tese doutoral escrita e lida en galego (1977) e na que promoveu a incorporación de materias de historia económica de Galicia no Plan de Estudios da facultade de Ciencias Económicas. No ámbito da Comunidade Europea encargouse da dirección xeral de Pesca (1990-1991), de Política Rexional e de Cohesión da Comisión Europea (1992-1998) e da comisión de Ampliación, dirixindo o equipo de negociación para a adhesión á UE cos dez países candidatos. É autor de Agricultura y Estancamiento Económico de Galicia (1973).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Arquitecto. Dende 1984 forma equipo con Salvador Fraga Rivas e Manuel Portolés Sanjuán, cos que realizou, entre outras obras, a remodelación do Auditorio ao aire libre do Parque de Castrelos de Vigo (1997), a xerencia de urbanismo do concello de Vigo (1997) e a remodelación arquitectónica do Museo de Arte Contemporánea (MARCO) (1998-2002). Entre outros galardóns, recibiu o Premio Joseph Lluís Sert polas actuacións no litoral da ría de Vigo (1986).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (Santiago de Compostela 8.10.1909 - Santiago de Compostela 05.08.2003) Escritor, político e médico. Estudiou medicina na Universidade de Santiago de Compostela, onde obtivo o premio extraordinario de licenciatura, e acadou o grao de doutor na Universidad de Madrid. Ademais, ampliou a súa formación en Suíza, Francia e Berlín co profesor Von Bergmann, creador da patoloxía funcional. Durante a súa permanencia na universidade compostelá foi presidente da FUE e estableceu amizade con Rafael Dieste, Manuel Antonio, Carlos Maside, Rof Carballo, Luís Seoane, Ánxel Fole e Álvaro Cunqueiro, entre outros moitos. Posteriormente, relacionouse con Castelao e Vicente Risco. Co estalido da Guerra Civil española non puido desenvolver a docencia universitaria e exerceu a súa profesión como médico, na que destacou como un experto en temas de nutrición e a súa relación co metabolismo. A chegada de Ramón Otero Pedrayo á Universidade de Santiago de Compostela, xunto á aparición da Editorial Galaxia en 1950,...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Empresa constituída en 1992 tralo acordo entre o ministerio de Industria, a Xunta de Galicia e o Grupo Gas Natural para distribuír gas canalizado en Galicia. No momento da súa constitución o maior accionista era Gas Natural SDG, cun 62% das accións, a Xunta controlaba un 28%, e Caixa Galicia o 10% restante.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Príncipe francés. Duque de Anjou (1608-1626), de Orléans (1626-1660) e de Valois, fillo de Enrique IV de Francia. Conspirou sen éxito contra o cardeal Richelieu e trala morte deste reconciliouse co seu irmán Luís XIII. Lugartenente xeral do reino durante a minoría de idade de Luís XIV, conspirou durante a Fronda, polo que o cardeal Mazzarino o recluíu no castelo de Blois (1652).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • san (Brescia 360? - 410?) Eclesiástico, escritor e bispo de Brescia (397-410?). Amigo de Ambrosio de Milán, intercedeu a favor de Xoán Crisóstomo, perseguido pola corte de Constantinopla. Deixou vinte e un sermóns escritos nun estilo simple e claro, con influencias clásicas. A súa festividade celébrase o 25 de outubro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación política editada en Santiago de Compostela a partir do 1 de febreiro de 1812. Cesou a súa edición o 30 de decembro de 1813. Dirixiuna Xoán Bautista Caamiña. Impresa nos obradoiros tipográficos de Manuel A. Rey, saía todos os mércores e sábados. Erixiuse no substituto de “El Patriota Compostelano” e “El Cartel”. Incluíu extractos das sesións das Cortes de Cádiz, comunicados e noticias estranxeiras e de España.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Institución de autogoberno da Comunitat Valenciana, integrada polas Corts Valencianes, o presidente e o Govern Valencià ou Consell. Creada polo Estatut d’Autonomia del País Valencià de 1982, a potestade lexislativa corresponde ás Corts Valencianes e o Consell é o órgano con funcións executivas e administrativas. O presidente da Generalitat dirixe a acción do goberno e ostenta a máis alta representación da comunidade autónoma; é elixido polas cortes entre os seus membros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Compositor italiano. Coñecido como Johannes de Florentia, estivo vinculado á corte dos Visconti de Milán. As súas pezas pertencen á ars nova italiana e consérvanse 16 madrigais e 3 caccie.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de fenómenos de glaciarismo que acontecen, desde o Precámbrico, en diversos períodos da historia xeolóxica, chamados tamén glaciacións, durante os que o xeo polar invadía periodicamente a superficie dos continentes. Entre 1821 e 1835 Venetz e Charpentier probaron que anacos pertencentes a rochas exclusivas dos Alpes Centrais se atopaban amplamente diseminados polas chairas suízas, e deduciron que foran transportados por ampliacións anteriores dos actuais glaciares alpinos; aínda que esta teoría foi despois rebatida. Posteriomente, J.L.R. Agassiz demostrou a asociación entre os bloques transportados e o puído existente no leito rochoso, sobre o que o antigo glaciar estivera, e probou tamén que esa asociación non puido ser causada pola acción da auga. Agassiz atopou fenómenos similares aos das chairas suízas en Escocia, Irlanda e América do Norte, e demostrou que as glaciacións foron un fenómeno xeneralizado. En 1909, A. Penck e E. Brückner determinaron que as rexións alpinas europeas...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Aplícase ás terras e mares das zonas polares.

      2. Aplícase a un intervalo de tempo xeolóxico marcado por un avance do xeo cara ao Ecuador. Estes denomínanse períodos glaciais ou épocas glaciais.

    1. Que está frío coma o xeo.

    2. Que é frío, sen emocións nin afecto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Masa de xeo formada nunha rexión de neves perpetuas e que se despraza lentamente pola forza da gravidade. O glaciar alpino consta de dúas partes: o circo glaciario e a lingua glaciaria. No circo glaciario acumúlase a neve, que se mestura co aire atmosférico e, en virtude da forte presión e do constante arrefriamento ao que está sometida, transfórmase nunha masa granulosa, compacta e chea de burbullas de aire. O circo glaciario está rodeado de montañas, e queda separado destas por unha gran fenda, denominada rimaia. O circo comunica co val glacial, por onde se despraza a lingua glaciaria, formada xa por xeo. O val ten unha forma característica que, en sección transversal, é similar a un U. A lingua transporta pedras, area e lama, que se depositan no fondo e forman a morena de fondo, ou nos costados e forman as morenas laterais; tamén hai unha morena central, ou varias, se se unen diferentes linguas glaciarias. No extremo da lingua fórmase a morena frontal ou terminal....

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente aos glaciares.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Estudio dos glaciares.

    2. Conxunto dos procesos de formación dos glaciares.

    3. Resultado da acción dos glaciares sobre a superficie da Terra.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Institución creada polos Reis Católicos a finais do s XV co fin de controlar política e administrativamente o territorio galaico. Esta figura, que cumpría a dobre función de ser o representante da monarquía en Galicia e presidir as Xuntas do Reino e a Audiencia, tiña os seus precedentes no cargo baixomedieval de Adiantado Maior e no de presidente e gobenador do Reino de Galicia, creado en 1475 polos Reis Católicos. Ocupado xeralmente por foráneos, circunstancia que provocou o absentismo e o desinterese destas personaxes polos asuntos galegos, desempeñárono durante o reinado de Carlos I dous galegos, Alonso de Fonseca e Fernando de Andrade e Pérez das Mariñas. O Gobernador Capitán Xeneral, ademais de gozar dun gran prestixio, contaba cunha remuneración moito máis elevada ca dos restantes cargos institucionais. Como figura de maior rango político na Galicia da Idade Moderna, gozou de grandes competencias gobernativas, xudiciais e militares pero, que co tempo, foron transferidas á Audiencia,...

    VER O DETALLE DO TERMO