"AN" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Lobios. Na súa orixe estivo en Aceredo, na parroquia de Manín. Non obstante , a causa da construción dun encoro, foi trasladada ata o lugar de Compostela, na mesma parroquia. Puido ser mandada facer polo abade Manuel de la Llana cara a 1764, en estilo barroco. Ten planta de cruz latina e presenta unha torre de planta cadrada na fachada, que forma un pórtico sostido por dúas columnas. Cómpre destacar o retablo, con escultura en relevo, e o sagrario con diversas imaxes de santos.

IGREXAS

Igrexa románica situada na serra de Santa Eufemia (Lobios). Nela apareceu unha estela circular do s X, que procedía da necrópole altomedieval do Campelo. Está decorada con figuras xeométricas que poden representar o sol.

1. Que é estéril ou non dá froito.

2. Aplícase á femia que deixou de concibir unha vez sen ser estéril, especialmente cando se refire á femia do gando.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Fene baixo a advocación de san Salvador.

1. 1. Conxunto de operacións destinadas a cambiar o movemento dunha máquina ou dun medio de locomoción.

   2. Conxunto de movementos para posicionar unha embarcación por medio do temón e das velas ou hélices.

   3. Conxunto de operacións destinadas a cambiar o movemento dunha aeronave, provocadas pola acción do piloto sobre os elementos de mando. Clasifícanse en manobras normais de voo, que poden ser básicas (despegue, aterraxe, cambios de altura ou xiros) ou avanzadas, e manobras acrobáticas.

   4. Conxunto de operacións que consisten nunha serie de movementos efectuados por un vehículo automóbil como consecuencia da acción do piloto ou condutor sobre os mandos do vehículo.

   5. Conxunto de operacións que teñen lugar nas estacións para facer trens ou desfacelos, encaixar vagóns ou desencaixalos, cambialos de lugar ou orde, ou ben para cambiar de locomotora ou de vía.

   6. Conxunto de cambios que se efectúan no estado dos sinais, as agullas ou diversos dispositivos, co fin de que os trens sigan un itinerario determinado.

2. Serie ordenada de movementos que realizan un corpo de tropas ou unha escuadra como exercicio e, con frecuencia, simulando un combate. OBS: Emprégase normalmente en plural.

3. Conxunto de accións que se fan para acadar un fin.

1. Acción e efecto de manipular.

2. Conxunto de operacións que se poden facer coas mans sen necesidade de efectuar desprazamento.

1. Que ou quen manipula.

2. 1. Aquilo que serve para manipular.

   2. Aparato manual que establece modificacións nun circuíto, como conectalo ou desconectalo, e que se emprega en tracción eléctrica para controlar a marcha dos vehículos. OBS: Tamén se denomina controlador de marcha ou combinador de marcha.

   3. Aparato constituído por dous brazos articulados que permite manexar a distancia substancias radioactivas. Emprégase, especialmente, nunha celda quente.

3. Persoa que se dedica á distribución e venda de produtos alimentarios frescos sen envasar, ou ben á elaboración, á manipulación e ao envase non mecánico ou sen esterilización posterior destes produtos, ou á preparación culinaria de alimentos destinados ao consumo directo. Os aspirantes teñen que pasar un examen no que se ten que demostrar coñecementos básicos sobre alimentación e hixiene.

1. Operar coas mans ou con outro instrumento sobre algunha cousa.

2. Manexar diferentes substancias para mesturalas e investigar con elas.

3. Obrar sobre algunha cousa con medios ou intencións fraudulentas.

4. Exercer un dominio abusivo sobre alguén para facelo pensar ou actuar dunha determinada maneira.

1. 1. Insignia primitiva dos soldados romanos que consistía nun puñado de herbas atadas a un pau e, posteriormente, nun estandarte cunha man aberta.

   2. Subdivisión da lexión romana, constituída por dúas das sesenta centurias das que formaban unha lexión; o número dos seus compoñentes oscilaba entre 50 e 120 e tiña dous centurións.

2. Insignia ou ornamento litúrxico que portaban o subdiácono, o diácono e o celebrante no antebrazo esquerdo, durante a celebración da misa.

1. 1. Doutrina fundada por Mani no s III, baseada na distinción dualista do universo entre o principio do ben, identificado co Pai eterno xudeu-cristián e co espiritual, e o do mal, identificado con Ahrimān ou Satanás e co material. Estableceu unha teoría da salvación en tres fases: a inicial, na que os dous principios permanecían separados; a do tempo medio ou presente, en que se atopaban; e a do tempo final, en que se volvían separar, de xeito que o mundo sairía das tebras e as almas poderían volver á súa orixe: o Paraíso. Como institución, posuía un canon de libros sacros, integrados por sete libros atribuídos a Mani e outros feitos en Turfan, Exipto e Alxeria. A doutrina estendeuse por Persia, India, Tibet, China, Turkestán, Italia, N de África e parte da Península Ibérica. A súa influencia quedou patente en diversas sectas medievais, como a dos paulicianos ou os cátaros.

   2. Secta dos maniqueos.

2. Actitude derivada da convicción de que todas as cousas están divididas en dúas partes, unha completamente boa e aceptable, e outra mala e reprobable.

1. 1. Relativo ou pertencente ao maniqueísmo ou aos seus seguidores.

   2. Seguidor do maniqueísmo.

2. Que ou quen aprecia as cousas segundo os principios absolutos do ben e do mal, sen matices e sen un estadio intermedio.

1. Murchar unha planta.

2. Podrecer unha froita.