"fico" (En toda a entrada)

Dar a alguén unha gratificación.

Compensar a alguén por un servizo ou favor prestado.

Marcar ou debuxar algo nunha superficie por medio de cortes, presión ou reacción química.

Impresionar sinais, datos, imaxes ou sons sobre unha cinta, disco fonográfico ou magnético ou outro soporte magnético, para poderen ser reproducidos despois.

Fixar algo na mente ou no ánimo, como un recordo, un sentimento ou unha idea.

Quedar algo fixado na mente ou no ánimo.

Aparato que serve para medir a anomalía da aceleración da gravidade. Os gravímetros dinámicos baséanse na medida do período de oscilación dunha masa oscilante que se somete á forza da gravidade e a outra forza ou par antagónicos. Os gravímetros estáticos, que máis se empregan, baséanse na medida da posición de equilibrio dunha masa que se someten ás mesmas forzas.

Tipo de aerómetro para determinar o peso específico dos sólidos.

Mestura complexa de triésteres de glicerina (triglicéridos). As graxas danse tanto nos vexetais coma nos animais; nos vexetais localízanse principalmente nos froitos e sementes, e nos animais superiores e no home deposítanse nunha capa baixo a pel, o panículo adiposo, e nos órganos profundos como un tecido especializado, o tecido adiposo. A acumulación da graxa cumpre dúas funcións, unha de reserva alimentaria, co dobre de valor calorífico ca os carbohidratos, e outra de illante térmico, función moi importante en animais que viven en climas moi fríos. As graxas naturais poden ser sólidas a temperatura ambiente se conteñen unha elevada proporción de ácidos graxos saturados, ou ben líquidos, se predominan os ácidos graxos insaturados, entón reciben o nome de aceites. As graxas teñen un alto valor calórico (9 cal/g) e son a fonte de vitaminas liposolubles (A, D, E e K) e de ácidos graxos poliinsaturados (vitamina F) que o home non pode sintetizar. Polo punto de fusión, distínguese entre aceites...

Sucidade que queda na roupa debido ao contacto do corpo con ela.

Substancia semisólida que se constitúe por unha mestura de aceites lubricantes con xabóns de catión metálico (calcio, sodio, litio, aluminio ou bario). As propiedades da graxa dependen da base metálica do xabón e da composición química dos ácidos graxos. Emprégase como lubricante contra a sucidade ou a corrosión.

Relativo ou pertencente aos guaranís, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Individuo do pobo guaraní.

Pobo amerindio que no momento do descubrimento de América ocupaba a costa atlántica, e que, polo interior, se estendía ata os ríos Paraná, Uruguay e Paraguay. Dedicábanse á caza e á recolección. Organizábanse ao redor de familias extensas, que se consideraban descendentes dun antepasado común, e tiñan un xefe que se ocupaba de dirixilos na guerra e de arbitrar as familias cando tiñan conflitos entre elas. As familias extensas agrupábanse en aldeas, que eran as maiores unidades sociais. No s XVI foron sometidos pola monarquía hispánica ao réxime da encomenda, ou ben ao de reducións, que os xesuítas instalaron en Paraguay, S de Brasil e no N de Arxentina.

Lingua do phylum amerindio da rama ecuatorial da familia tupí-guaraní falada polos guaranís de Paraguay, aínda que tamén se fala en zonas de Bolivia, Brasil e Arxentina. Ten recoñecemento oficial compartido co castelán en Paraguay. Dos seus trazos lingüísticos destacan a existencia de vocais nasais, que se sinalan na escrita con diéreses; o acento recae xeralmente na sílaba final; non fai distinción de xénero pero si de número (plural en -kuera); e os verbos non existen como raíz senón que se inician cun trazo de unión, que é o que esixe a presencia dun pronome persoal suxeito. Escríbese con caracteres latinos e algúns signos diacríticos.

Unidade monetaria principal do Paraguay (G 1 ), dividida en 100 céntimos.

Literatura cultivada en guaraní. En Paraguay, onde a política evanxelizadora dos antigos xesuítas e as súas reducións foron máis patentes, o proceso de alfabetización da poboación modificou a estrutura das literaturas orais. Dos libros publicados durante a colonización destacan Dicionario guaraní (1624), Vocabulario de la lengua guaraní (1624) e Tesoro de la lengua guaraní (1639).

Estandarte que serve de guía nunha procesión ou comitiva.

1. Escrito en que se apuntan de xeito esquemático e ordenado unha serie de puntos ou ideas que serven de guía para un discurso ou exposición.

2. Texto en que se expón o argumento e os detalles técnicos necesarios para o desenvolvemento dunha película ou dun programa de radio ou televisión.

Signo ortográfico <->, en forma de raia horizontal, máis curto ca a raia <->, que se emprega en distintos usos.

Parte do remo comprendida entre a cana e o puño, ou cando está armado, a que media entre o tolete e o puño, por onde se agarra para vogar.

Signo que, colocado sobre unha nota, indica que esta debe sosterse en toda a súa duración (tenuto). No baixo cifrado significa a continuación da harmonía precedente.

Cada un dos tres xenios maléficos, fillas de Taumante e da oceánide Electra. De nome Aelo (ou Nicótoe), Ocípite e Celeno, represéntanse como mulleres aladas ou como aves con cabeza feminina e gadoupas afiadas. Crese que habitaban nas illas Estrofíades, no Mar Exeo; máis tarde Virxilio situounas no inferno. Dedicábanse a raptar nenos e almas.

Muller malvada, perversa ou de mal carácter.

Ave da orde das falconiformes, de 1 m de altura a femia e uns 70 cm o macho, coa cabeza e o pescozo gris, a parte inferior do pico, o abdome e as patas brancas, e o resto da plumaxe negra. Presenta unha crista sobre a noca que pode levantar a vontade. É silvícola e aliméntase de simios, guacamaios e mamíferos pequenos, animais que atrapa coas súas poderosas uñas que poden alcanzar os 7 cm de logo. O seu niño faino sobre as árbores a uns 20-40 m de altura do chan. Habita nas selvas húmidas e nos bosques de América, desde o S de México ata o N de Arxentina.