"fico" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente ao reino paleotropical.

Reino bioxeográfico que comprende as rexións cálidas do Vello Mundo. Ten unha flora moi rica, con algunhas familias endémicas e moitas outras en común co reino neotropical. Nas súas zonas ecuatoriais, con chuvias abundantes durante todo o ano, prospera a pluvisilva, de gran riqueza florística e estrutural. Nas zonas tropicais cunha estación seca hai bosques xerófilos de árbores caducifolias ou esclerófilas, e sabanas. Nas montañas hai prados e no litoral son típicos os mangleirais.

Aparición, no home ou nun animal, dun ou máis caracteres morfolóxicos que, aínda que se cren consecuencia da herdanza, non se manifestaron nas xeracións intermedias, senón unicamente en xeracións ancestrais afastadas.

Formación mediante procesos metamórficos de rochas novas por refusión de rochas ígneas preexistentes.

Doutrina que afirma a rexeneración ou reaparición periódica dos mesmos acontecementos, as mesmas almas e a mesma realidade como conxunto. Equivale ao eterno retorno e foi admitida polos pitagóricos e os estoicos pero con matices diferentes.

Mamífero carnívoro que alcanza 150 cm de lonxitude e 150 kg de peso, ten o pelame branco manchado de negro nos ollos, as orellas, as patas e unha gran parte do abdome e do tronco, e presenta na man unha prolongación ósea que parece un sexto dedo, que utiliza para comer bambú. A súa posición filoxenética non está moi clara e durante moito tempo foi incluído na familia dos prociónidos. Habita nas selvas de bambú do S de China, Myanmar, Nepal e Tibet e está en perigo de extinción. OBS: Tamén se denomina oso panda e panda xigante.

Mamífero que alcanza 55 cm de longo e é de cor vermella con manchas brancas na cara e as orellas. Son arborícolas e a súa alimentación baséase no bambú. A súa distribución xeográfica é semellante á do panda. A súa posición filoxenética non está clara e foron incluídos tradicionalmente na familia dos prociónidos, aínda que algúns científicos inclúenos na familia dos úrsidos, ou incluso nunha familia propia, a dos ailúridos.

Relativo ou pertencente ao pobo papúa.

Individuo do pobo papúa.

Pobo que habita en Nova Guinea, na parte occidental de Nova Bretaña e nas illas próximas. Basean a súa subsistencia na agricultura, malia que nalgunhas zonas practican cultivos máis intensivos. O taro, o iñame, o plátano e o arrurruz son os produtos básicos. O porco é o único animal doméstico comestible e ten unha grande importancia ritual. Complementan estas actividades coa caza e a pesca. Adoitan vivir en aldeas e a organización social baséase na patriliñaxe. As súas crenzas relixiosas son de tipo animista e moi a miúdo xiran arredor da noción de mana. Ata a chegada dos europeos practicaban frecuentemente o canibalismo.

Grupo de linguas que se falan en Nova Guinea e nas illas adxacentes. Está composto por máis de 60 familias, que inclúen unhas 750 linguas, das que unha ducia están illadas. En liñas xerais, pódese dicir que na zona do Pacífico onde se sitúan as linguas papúas hai dous tipos de familias lingüísticas: a austronésica e a papúa. A primeira esténdese pola costa e as illas adxacentes, mentres que a papúa o fai nas rexións montañosas interiores.

alcano.

Sólido translúcido branco con consistencia cerosa, inodoro e insípido, que está constituído principalmente por unha mestura de hidrocarburos saturados. As súas propiedades (inercia química, resistividade eléctrica e capacidade lubrificante) xustifican a súa aplicación na manufactura de ceras, papel parafinado, mistos, discos fonográficos e diversas ceras protectoras.

Parafina que se encontra en estado líquido.

1. Peza composta por unha pequena barra roscada e unha extremidade que permite facela xirar para que penetre noutra peza (porca) ou nunha superficie. Utilízanse como elementos de unión entre dúas ou máis cousas, ou como un mecanismo que transforma o movemento de rotación en rectilíneo. Os parafusos de unión poden ser cilíndricos ou lixeiramente cónicos (para madeira) e caracterízanse polo seu diámetro e lonxitude, polo tipo de rosca e pola forma da cabeza. Esta pode ser cadrada, hexagonal, octogonal, cilíndrica ou semiesférica, ben con engaste de desparafusador ou con engaste en forma de cruz (parafuso Philips ou de cabeza de estrela); cilíndrico con engaste hexagonal (parafuso Allen); cilíndrico coa periferia grafilada e outros. Algúns parafusos teñen o extremo da barra lixeiramente cónico, e uns cortes laterais practicados na punta facilitan que o parafuso labre o seu aloxamento mentres se introduce (parafuso autoenroscante). Os parafusos utilizados como...

2. parafuso de Arquímedes

   Máquina para elevar auga que consiste nun tubo provisto interiormente dunha chapa en forma de rosca ou de hélice, a que, ao virar cunha velocidade suficiente, permite pasar a auga dun nivel máis baixo a outro máis alto. OBS: Tamén se denomina rosca de Arquímedes.

3. parafuso micrométrico

   Parafuso de precisión co que van provistos moitos instrumentos científicos ou de metroloxía para obter a medida precisa dun desprazamento lonxitudinal.

4. parafuso sen fin

   Engrenaxe en que un parafuso cilíndrico fai xirar unha roda dentada.

Trade para facer buracos formado por unha polea que fai xirar unha broca.

Fuso grande ou torcedor para la ou liño.

1. Sección ou subdivisión dun discurso ou dun capítulo, xeralmente numerado, que forma unha unidade polo feito de tratar dun punto en particular.

2. Cada un dos fragmentos dun escrito ou un impreso separados por un punto e á parte.

Signo gráfico (§) con que se representa cada sección ou subdivisión do discurso.

1. Constante arbitraria que pode presentar diferentes valores que caracterizan un membro particular dun sistema de expresións, funcións, curvas ou superficies.

2. Variable que permite expresar outras variables en función dela.

Cada unha das lonxitudes dos segmentos que unha cara dun cristal determina sobre os tres eixes cristalográficos. Cando se coñecen os valores dos parámetros dunha cara, esta queda totalmente determinada no espazo. Represéntanse por oa, ob e oc, que non se expresan normalmente en valor absoluto, senón en valor relativo, tomando o parámetro ob como unidade. Para abreviar, as relacións oa, ob e oc exprésanse coas letras a, b, c.

Coeficiente, aproximadamente constante, que caracteriza o funcionamento dun elemento ou dun dispositivo determinados e que intervén nas súas ecuacións características. Así, por exemplo, nun tubo electrónico considéranse tres parámetros: a resistencia interna, a transcondutancia e o factor de amplificación.

ariable que ten un valor fixo dentro dun sistema ou proceso completo, pero alterable fóra del. OBS: Tamén se denomina argumento fiticio.

Elemento variable a partir do que se determinan as características de calquera fenómeno.