"Ava" (Contén)

1. Empeoramento dunha situación, dunha enfermidade, etc.

2. Aviso con ameaza de excomuñón publicado despois de tres admonicións.

1. Que agrava.

2. Circunstancia que aumenta a gravidade dunha cousa, especialmente dun delito ( circunstancia agravante).

1. Oprimir con gravames, tributos.

2. Facer máis grave unha falta, un mal, unha enfermidade, etc.

3. Facerse máis grave unha situación, empeorar unha enfermidade, etc.

1. Especie de pato de superficie na que o macho ten a cabeza e o pescozo verdes cun colar branco, o peito castaño, o corpo cinsento, o peteiro amarelo e as patas alaranxadas; a femia é parda apencada co peteiro pardo alaranxado; os dous presentan espellete de cor morada. É unha ave holoártica que cría en toda Europa. En Galicia é o anátido máis común como aniñador, e reprodúcese en beiramar, cursos fluviais e noutras zonas húmidas como brañas e lagoas. É a raíz de moitas razas domésticas e explótase pola súa carne.

2. alavanco negro

PERSOEIRO

Pintora. Discípula de Adela Ginés, participa na Exposición Xeral de Belas Artes de Madrid en 1892, con dous cadros titulados Estudios.

PERSOEIRO

Escritor e enxeñeiro de telecomunicacións. Trasladouse a Galicia na súa nenez. Fundou a empresa GAELICO. Destacan as súas colaboracións en distintos xornais e revistas dende 1971 (El Ideal Gallego, Faro de Vigo, O Correo Galego, El Correo Gallego, El Mundo,Teima, Economía Gallega e Luzes de Galicia). En 1972 publica Voltar. Seis personaxes e un fado, libro de relatos, e en 1978 A fundición (Premio Pedrón de Ouro de relato, 1978). A partir de aquí aumenta a súa producción literaria no eido da narrativa curta: O Larvisión (Premio Francisco Lanza, 1981); O Larvisión e outros relatos (1984); Los Ángeles Flash (1989); Far South (1991); Contos das Américas (1992); Contos do Impaís (1992); Sucinto informe (1992); (Relación de feitos de sangue (Premio Manuel Murguía, 1994); Hotel Damasco (Premio Concello de Vilalba, 1995). A súa...

ESPA¥A

Concello da provincia de Ciudad Real, Castela-A Mancha, á beira do río Guadiana (1.626 h [1996]). Cultivos mediterráneos (cereal, oliveira e vide) e gandería lanar.

1. Guerreiro de oficio que nos reinos cristiáns hispánicos servía, dende o s XIII, para facer incursións en terras musulmanas. Recorreuse a este nome para a formación dalgúns corpos de mercenarios, como na Guerra dos Segadors contra Filipe IV (1640-1652); así mesmo, durante a Guerra da Independencia contra Napoleón a Xunta Superior de Cataluña reimplantou un corpo de almogávares.

2. Patriota abandeirado.

3. expedición dos almogávares a Oriente

1. Tropa de almogávares.

2. Acción de guerra feita por almogávares.

LOCALIDADES

Localidade arqueolóxica do estado de Andra Pradesh, India, nas marxes do río Krishna. Foi o centro da civilización budista dos āndhra (dende o s II a C ata o fin da dinastía gupta, no 320 d C). As ruínas do santuario foron descubertas por arqueólogos ingleses a mediados do s XIX. O monumento máis importante é a gran stūpa, que segue o modelo dos sānchi, e está recuberta de ricos revestimentos esculpidos. As esculturas, dun naturalismo profundo e luxuriante (Triunfo de Buda sobre o elefante Nālagiri), son da época do seu apoxeo (150-320 d C).