"Perón" (Contén)

1. Gres de cemento silíceo ou arxiloso empregado na construción ou en pedras de afiar.

2. Pedra grande para afiar, especialmente a empregada en carpintería.

GALICIA

Avogado e escritor. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, en Pontevedra foi catedrático de Retórica e Poética, fiscal da delegación de Facenda e síndico do concello. Posteriormente, trasladouse a Madrid e exerceu a docencia no Instituto Español e no Ateneo, ademais de dar clases de administración e dereito penal. En 1852 foi nomeado alcalde de Gijón, e logo foi comisario provincial de Albacete. Establecido de novo en Pontevedra en 1855, foi deputado provincial por Ponte-caldelas e catedrático de Francés no Instituto de Pontevedra e director do mesmo. Colaborador de La Reforma, Diario de Pontevedra, La Distracción, Las Musas del Lérez, El Heraldo, El Continental e La Ilustración, destacou como orador. Publicou, entre outras obras, Manifiesto al público de Pontevedra: sobre la creación de una academia de jurisprudencia (1842), Memoria descriptiva de la villa de Gijón (1852), Derecho...

PERSOEIRO

Política arxentina. Coñecida como Isabelita, en 1961 casou en Madrid con J. D. Perón. En 1973, cando este recuperou a presidencia de Arxentina, foi nomeada vicepresidenta (1973) e presidenta trala morte do seu marido en 1974, cargo que ocupou ata 1976, por mor dun golpe de estado militar. Exiliouse a España en 1981 e coa volta da democracia a Arxentina mantivo a presidencia dos peronistas ata 1985.

AFLUENTES

Afluente pola esquerda do río Sil que nace e desemboca na parroquia de San Xusto (Carballeda de Valdeorras).

PERSOEIRO

Militar e político. Dirixente do Grupo de Oficiales Unidos, foi un dos organizadores do golpe de estado de 1943, favorable ás potencias do Eixe. Pasou dun neutralismo militar a un conservadorismo fascista que desembocou nun populismo nacionalista prooccidental (1945). En 1945 converteuse en vicepresidente e ministro de Guerra, e en 1946 gañou as eleccións á presidencia de Arxentina. Instaurou un réxime ditatorial de corte populista asentado no Partido Único de la Revolución. Foi reelixido en 1951, pero a morte da súa muller, Eva Duarte, a corrupción e a crise económica (1953-1955) derivaron na súa destitución (1955) e exilio en Madrid. En 1973 os peronistas volveron gañar as eleccións e Perón volveu a Arxentina, pero esta segunda etapa presidencial foi curta e ineficaz. En 1961 casara con María Estela Martínez de Perón, quen á súa morte o sucedeu na presidencia, ata que foi derrocada polo golpe de estado militar de marzo de 1976.

1. Relativo ou pertencente ao peroné.

2. Que está próximo ao peroné.

3. Músculo que está situado nas extremidades posteriores do corpo e que ten como funcións a eversión e flexión do pé. Existe o músculo peroneo anterior, o músculo peroneo lateral longo e o músculo peroneo lateral curto.

PERSOEIRO

Debuxante e guionista de cómics. Coñecido como Perogatt, creou guións imaxinativos para os seus propios debuxos. Ilustrou o libro Le avventure di Pulcinella (1947) e, en 1948, comezou a colaborar en Il Giomalino. Na revista L’Aspirante iniciou a serie Lillo, Lallo, Lello e en 1951 apareceron as súas viñetas cos personaxes Leo e Poldo, Gambalesta e Gervasio. En 1960 publicou a serie fantástica Sand e Zeos, en 1969 fundou a revista Tilt e en 1971, para o Corriere dei Picoli, creou o personaxe Gianconiglio.

1. Relativo ou pertencente a Perón e ao peronismo.

2. Partidario de Perón e do peronismo.

1. Relativo ou pertencente aos peronosporais.

2. Fungo da orde dos peronosporais.

3. Orde de oomicetos constituída por fungos xeralmente parasitos de plantas, de reprodución sexual oógama, con anteridios que forman tubos copuladores cara aos oogonios, e de reprodución asexual mediante zoósporas ou conidios.