axuntar

Escoitar
axuntar

(< a- + xuntar)

  1. v t

    Poñer xuntas dúas ou máis cousas ou persoas de xeito que formen parte do mesmo conxunto, que queden moi próximas ou que se toquen.

    Ex: Axunta as cadeiras e caberemos mellor. Se axuntamos as protestas de todos os veciños, seguramente nos farán máis caso no concello.

     Sinónimos: achegar, agrupar, arrimar, reunir, xuntar, achegar.
  2. v t

    Facer que dúas ou máis persoas ou animais vaian a un mesmo lugar e se agrupen.

    Ex: Non dei axuntado as ovellas.

     Sinónimos: xuntar. Antónimos: separar.
  3. v t

    Reunir unha certa cantidade de cousas para formar un conxunto.

    Ex: A súa afección dende pequeno é axuntar cómics.

     Sinónimos: unir.
  4. v t

    Provocar que dous ou máis sucesos coincidan no tempo.

    Ex: Non precisamos axuntar demasiados gastos no mesmo mes.

     Sinónimos: xuntar. Antónimos: separar.
  5. v t

    Presentar un ou varios documentos xunto con outros para complementar esa documentación.

    Ex: Para presentar os papeis no concello debes axuntar unha fotocopia do DNI.

     Sinónimos: achegar, acompañar, xuntar, achegar.
  6. v pron

    Dirixirse a un determinado lugar para conformar un grupo.

    Ex: Quedamos en axuntarnos despois de xantar na casa do Antón. Axuntáronse todos os propietarios para solicitar unha rede de sumidoiros.
  7. v pron

    Convivir dúas persoas sen estaren unidas matrimonialmente.

    Ex: Agora os mozos axúntanse, xa case ninguén casa.
  8. v pron

    Achegarse ao mesmo sitio dúas ou máis cousas formando un conxunto.

    Ex: O río axúntase ao mar na ría.
  9. v pron

    Coincidir no tempo dous ou máis sucesos.

    Ex: Axuntáronselles o bautizo do neto e a voda da filla.

     Sinónimos: xuntar. Antónimos: separar.
  10. v pron

    Unirse varias persoas ou cousas independentes para formar parte dun mesmo grupo ou conxunto.

    Ex: Coa nova fusión axuntáronse dous poderosos bancos.

Palabras veciñas

axuntado -da | axuntamento | Axuntamentos de Galicia | axuntar | axustable | axustado -da | axustador -ra
Conxugar
VERBO axuntar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axunto
axuntas
axunta
axuntamos
axuntades
axuntan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axuntaba
axuntabas
axuntaba
axuntabamos
axuntabades
axuntaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axuntei
axuntaches
axuntou
axuntamos
axuntastes
axuntaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axuntara
axuntaras
axuntara
axuntaramos
axuntarades
axuntaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axuntarei
axuntarás
axuntará
axuntaremos
axuntaredes
axuntarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axuntaría
axuntarías
axuntaría
axuntariamos
axuntariades
axuntarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axunte
axuntes
axunte
axuntemos
axuntedes
axunten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axuntase
axuntases
axuntase
axuntasemos
axuntasedes
axuntasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axuntar
axuntares
axuntar
axuntarmos
axuntardes
axuntaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
axunta
-
-
axuntade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles axuntar
axuntares
axuntar
axuntarmos
axuntardes
axuntaren
Xerundio axuntando
Participio axuntado
axuntada
axuntados
axuntadas