2 banda

2 banda

(<

  1. s f

    Cada unha das partes laterais dalgunha cousa, que abrangue o espazo comprendido entre unha liña central imaxinaria e o bordo máis externo.

    Ex: Guindouno pola banda dereita da muralla.

  2. s f

    Territorio de extensión indeterminada que está á beira dun río, dunha ría, etc, por oposición ao territorio que se atopa do outro lado.

    Ex: O Miño ao seu paso por Tui ten a Portugal dunha banda e a Galicia da outra.

  3. s f

    Lugar impreciso situado cerca dun lugar ou dunha zona que se expresa. SIN: lado, parte, zona.

    Ex: Non naceron aquí, viñeron da banda de Campolameiro.

  4. [DEP]
    1. s f

      Parcela do interior dun terreo de xogo ou cancha deportiva achegada aos límites laterais do mesmo.

    2. liña de banda

      Cada unha das liñas definidas regulamentariamente que delimitan lateralmente o interior dun terreo de xogo ou dunha pista deportiva.

      Ex: O balón marchou pola banda esquerda nun momento decisivo do partido.

  5. [MAR]
    1. s f

      Cada unha das dúas metades simétricas en que se divide unha embarcación polo seu plano diametral; reciben o nome de banda de babor e banda de estribor, segundo se atopen, respectivamente, á esquerda ou á dereita dun observador que, situado na popa, mira cara á proa.

    2. ir cara á banda

      Inclinarse o barco cara a un lado.

  6. s f [PESCA]

    Nalgúns aparellos, anaco da rede de pesca.

Frases feitas

  • Banda da cara. Cada unha das partes da cara que quedan a ambos lados da boca, entre o pómulo e o queixo.

  • Falar en banda. Falar sen tino.

  • 1 Tomando en conta unha parte... tomando en conta a outra.

  • 2 En primeiro lugar... en segundo lugar.

  • Banda do cu. Cada unha das dúas partes do cu das persoas ou dalgúns animais.

  • De banda a banda. De lado a lado.

  • Na outra banda. Do outro lado ou do lado oposto.

  • Pecharse en banda. Obstinarse en algo.

  • Por outra banda.