2 banda
(<
-
s
f
Cada unha das partes laterais dalgunha cousa, que abrangue o espazo comprendido entre unha liña central imaxinaria e o bordo máis externo.
Ex: Guindouno pola banda dereita da muralla.
-
s
f
Territorio de extensión indeterminada que está á beira dun río, dunha ría, etc, por oposición ao territorio que se atopa do outro lado.
Ex: O Miño ao seu paso por Tui ten a Portugal dunha banda e a Galicia da outra.
-
s
f
Lugar impreciso situado cerca dun lugar ou dunha zona que se expresa. SIN: lado, parte, zona.
Ex: Non naceron aquí, viñeron da banda de Campolameiro.
-
[DEP]
-
s
f
Parcela do interior dun terreo de xogo ou cancha deportiva achegada aos límites laterais do mesmo.
-
liña de banda
Cada unha das liñas definidas regulamentariamente que delimitan lateralmente o interior dun terreo de xogo ou dunha pista deportiva.
Ex: O balón marchou pola banda esquerda nun momento decisivo do partido.
-
s
f
-
[MAR]
-
s
f
Cada unha das dúas metades simétricas en que se divide unha embarcación polo seu plano diametral; reciben o nome de banda de babor e banda de estribor, segundo se atopen, respectivamente, á esquerda ou á dereita dun observador que, situado na popa, mira cara á proa.
-
ir cara á banda
Inclinarse o barco cara a un lado.
-
s
f
-
s
f
[PESCA]
Nalgúns aparellos, anaco da rede de pesca.
Frases feitas
-
Banda da cara. Cada unha das partes da cara que quedan a ambos lados da boca, entre o pómulo e o queixo.
-
Falar en banda. Falar sen tino.
-
1 Tomando en conta unha parte... tomando en conta a outra.
-
2 En primeiro lugar... en segundo lugar.
-
Banda do cu. Cada unha das dúas partes do cu das persoas ou dalgúns animais.
-
De banda a banda. De lado a lado.
-
Na outra banda. Do outro lado ou do lado oposto.
-
Pecharse en banda. Obstinarse en algo.
-
Por outra banda.