³ banda

Tira de tea que vai dende o ombreiro ata o costado oposto atravesando o peito, como insignia dalgún cargo ou honra. SIN: cinta, faixa, fita, franxa.

Calquera fita ou tira feita de pano, coiro, papel, metal, etc que presenta os bordos paralelos e máis longa ca ancha. SIN: cinta, franxa.

Bordo elástico que rodea a táboa do billar.

Todo aquilo que se estende sobre un espazo longo e relativamente estreito.

Liña ou calquera outro debuxo estreito e longo, en especial sobre tea. SIN: barra, franxa, lista.

Termo da xerga das palilleiras que designa ‘as franxas de tea de diversa cor, diferente ao da almofada, que serve para agarrar o cartón ou para enfeitar’.

Formación anatómica estreita e alongada.

Moldura arquitectónica longa e estreita.

Zona máis ou menos escura que se observa no sarcómero.

Calquera dos intervalos finitos que están dentro do dominio de valores dunha magnitude física.

Cada unha das dúas pezas da rede que prolongan o funil dunha arte de arrastre de fondo.

Diferencia entre o valor das frecuencias extremas dunha banda de frecuencias. Nun elemento selectivo (filtro, circuíto resoante), diferencia entre as frecuencias límites, máis alá delas a atenuación aumenta bruscamente ou ben sobrepasa un valor determinado.

Característica dunha rede de comunicacións de gran capacidade que permite a conexión de varias redes menores nun único cable. En cada unha destas últimas empréganse diferentes frecuencias para a transmisión de información, co obxecto de que non haxa interferencias.

Tecnoloxía de comunicacións que utiliza unha frecuencia portadora única e que require que cada unha das estacións conectadas en rede participe en todas as transmisións de datos.

Banda de fecuencias, utilizada para a radiocomunicación privada e os sistemas de control a distancia, o seu intervalo de frecuencias está comprendido entre os 29.965 e os 27.085 kHz. Os aparellos que utilizan esta banda poden emitir en AM, FM e en banda lateral única (SSB), pero a potencia é limitada (~5W) e só poden acadar de 300 m a 15 km de alcance. Teñen a vantaxe de que non necesitan autorización oficial.

Rexión cromosómica definida e de tinción característica que permite identificar os diferentes cromosomas e detectar posibles anomalías estruturais. Contén aproximadamente o 95% do ADN cromosómico.

Parte da área de aterraxe, de forma rectangular, destinada ao despegue e aterraxe de aeronaves nunha dirección determinada.

Tira de envoltura dun globo aerostático, que ao ser arrincada, permite unha saída rápida do gas.

Cada un dos intervalos finitos en que se divide o espectro enerxético dun electrón dun sólido cristalino, formados pola agrupación dos niveis de enerxía permitidos. Segundo a mecánica cuántica, os niveis de enerxía dun electrón nun átomo ou molécula illados son discretos, é dicir, só son posibles uns certos valores de enerxía. O mesmo acontece nun gas en condicións normais, pero cando a materia se agrupa nun estado condensado, caracterizado por unha alta densidade (gas comprimido, líquido ou sólido), prodúcese unha interacción entre os átomos modificando o nivel de enerxía dos electróns. Nun sólido cristalino perfecto, as enerxías posibles dun electrón agrúpanse en bandas. Entre dúas destas bandas permitidas existe unha banda prohibida onde non é posible atopar ningún electrón. As bandas permitidas son ocupadas polos electróns de acordo co principio de exclusión de Pauli. Segundo o estadio de ocupación dos niveis de enerxía dunha banda, esta é unha banda baleira, parcialmente ocupada ou chea (saturada). A banda de enerxía máis elevada denomínase banda de condución e a inmediatamente inferior banda de valencia. Un metal caracterízase porque ten algún electrón na banda de condución. Os illantes e semicondutores teñen totalmente ocupada a banda de valencia. A condutividade destes últimos depende da posibilidade que, mediante un aumento da temperatura, un electrón traspase a banda prohibida entre a banda de valencia e a de condución.

Intervalo de frecuencias comprendido entre dúas frecuencias límite. Estas poden estar fixadas arbitrariamente (radiofrecuencias) ou ben están definidas polo comportamento dun dispositivo ou elemento concreto.

Intervalo de frecuencias dun espectro. Fálase de bandas de absorción ou de bandas de emisión segundo o intervalo sexa absorbido ou emitido polo sistema físico en cuestión.

Banda que no diagrama tempo-distancia representa o movemento dun conxunto ideal de vehículos que se desprazan á velocidade proxectada para un sistema de sinalización progresiva.

No diagrama espacio-temporal das fases dunha serie secuencial de semáforos, faixa comprendida entre as traxectorias do primeiro vehículo e do último que teñen aberto o paso en cada fase.

Banda das frecuencias utilizadas en radiocomunicacións; os seus límites están comprendidos entre 3 kHz e 300 GHz.

Parte exterior da cuberta do pneumático que está en contacto co chan. Adoita ser de caucho vulcanizado duro, cortado en fendeduras e relevos que aumentan a adherencia e, cando o pavimento está mollado, axudan a afastar a auga da zona de contacto entre ambas as dúas superficies.

cómic.

Banda de frecuencias do espectro dunha onda modulada que se estende simetricamente en cada un dos lados da frecuencia da onda portadora.

fita magnética.

Banda de frecuencias que un dispositivo ou aparello deixa pasar, sen producir unha atenuación apreciable.

Faixas de pedra, lisas e saíntes do muro, que forman parte da decoración arquitectónica do románico orixinario da Lombardía. Percorren o muro verticalmente unidas por unha serie de arquiños cegos, que se repiten. Este estilo estendeuse por Europa nos ss XI e XII. Na Península Ibérica está limitado á Marca Hispánica, sendo Santa María de Ripoll (1032) o exemplo máis salientable.

Peza longa pousada en dirección diagonal propia da banda e dos mobles colocados nesta mesma dirección.

Espectro de raias moi numerosas, no que algunhas delas se agrupan formando bandas.