bandullo
bandullo
(< lat pantex ‘barriga’ +ventriculu ‘ventre pequeno’)
-
s
m
Estómago dos animais. SIN: calleiro, recho.
Ex: Non aproveitades o bandullo do porco?
Confrontacións: abdome, ventre. -
s
m
Primeira e maior das cavidades do estómago dos ruminantes. SIN: bandougada, bandougo.
Ex: Se fas callos bótalles bastante bandullo.
Confrontacións: calleiro. -
s
m
Estómago das persoas. SIN: boche.
Ex: Comín tanto que teño o bandullo cheo.
-
s
m
Parte do corpo humano e dos animais que envolve os intestinos. SIN: bandougada, bandougo, barriga.
Ex: Ten un bandullo que parece que está preñado.
-
s
m
[ALIM]
Doce feito con ovos, pan, especias, etc, que orixinariamente se cocía dentro do estómago do porco.
Ex: No Morrazo é típico o bandullo polo entroido.
Frases feitas
-
Vouche bailar no bandullo! Ameazar a a alguén cunha posible tunda.